Heen en terug naar de Ardeche

Ik kwam vanmorgen om een uur of negen uit Bovenkerk gelopen toen ik gebeld werd door een vriendin met de vraag of ik mijn bed al uit was. Mijn bed al uit, ik heb net Bovenkerk rond gelopen en ben ook nog op de ka geweest. Mooi zei ze, ik ga kersen kopen in Montfoort en ik ga met de Eend, heb je zin om mee te gaan. Altijd natuurlijk, ik moest alleen nog even douchen want dat doe ik met die warmte maar na mijn loopje. Daar gingen we in die leuke Eend van haar. Hij is bijna veertig jaar oud en ze heeft hem al jaren. Oud sentiment voor mij, wij hebben er in het begin van ons trouwen ook eentje gehad en er een paar jaar in gereden. Genoten natuurlijk van dat ritje. Dit bedrijf heeft de lekkerste kersen in de omgeving volgens vriendin en nu ik ze geproefd heeft kan ik niet anders zeggen dan dat ze echt heerlijk zijn, je blijft er van eten. Ik kocht vier dozen, een voor mezelf en drie om uit te delen. En ik kocht ook nog een doos aardbeien, die zagen er zo fris uit, alsof ze net geplukt waren...

Dit ziet er natuurlijk niet bepaald aantrekkelijk uit maar ik ben er blij mee. Het zijn onze aardbeiplanten en zo te zien zijn we er geen één kwijtgeraakt. Tussen al het dode blad en onkruid laat ik ze lekker zo staan tot begin april. Ik heb nog wel even getwijfeld of ik de bakken niet al schoon zou maken maar we hebben de afgelopen dagen prachtig weer gehad maar wel met nachtvorst. Als we nog meer vorst krijgen beschermd dat blad de planten daar tegen. Het rek voor de aardbeien wordt door Mart hier in elkaar gezet zodat de bakken weer omhoog kunnen. In het najaar breekt hij het af, het is geen duur hout dus dat zou snel kunnen rotten. Nog een paar weken wachten en dan ga ik er verder mee. Verleden jaar hebben we ontzettend veel kou en regen gehad in het voorjaar, toen ging het niet hard met de aardbeien. Laten we hopen dat het dit jaar anders zal zijn. Jullie zien het wel, er zit nog heel wat werk in om de moestuin weer op orde te krijgen. Maar wij kijken nog niet teveel vooruit, we g...

Omdat ik toch daar achter in de boomgaard liep met mijn fototoestel om het omkappen van de boom op de foto te zetten nam ik ook nog wat foto's van het fruit wat er hing. Nou, daar kan ik kort over zijn, het is niet veel. Nooit geweest eigenlijk. In tegenstelling tot onze bessenstruiken waar we jaar na jaar een rijke oogst van hebben.  Links een leipeer, die twee boompjes hebben het altijd aardig gedaan maar de laatste jaren is het niet veel meer. Ouderdom misschien, ze staan er al heel wat jaren. Rechts een stoofpeer, ook al een oudje maar die levert nog wel wat op. Twee appelboompjes waarvan nooit veel te plukken viel. We hebben ook nog een pruimenboom gehad maar die is al lang omgezaagd, daar kwam een ziekte in. Maar de mirabel, het oudje, daar hebben we altijd grote oogsten van gehad en heel wat jam van kunnen maken. Mart heeft er jammer genoeg dit jaar veel oude takken uit moeten zagen en van de paar takken die resten hopen we volgend jaar nog wat te kunnen plukken. Over de roz...

Ik begon deze week met rode bessen en eindig met zwarte, groene en rode. Wat een oogst, ongelooflijk. Neem nou deze zwarte bessen. De struik werd jaren geleden aangeplant maar wilde het nooit echt lekker doen, altijd kwakkelen in tegenstelling tot zijn rode broeders die het prima deden. Eigenlijk pas een paar jaar geleden begon de struik wat opbrengst te geven en dit jaar deze schaal vol.  Ik vond ze er zo goed uitzien, groot en stevig dat ik besloot ze te rissen, heerlijk om jam van te maken. Mooi karweitje hoor, helemaal zen, maar toen mijn zus belde en wij lekker een poosje kletsten terwijl mijn handen doorwerkten was het geen zen meer maar wel heel gezellig. Ondertussen was Mart in de fruittuin doorgegaan met plukken en kwam met deze oogst naar boven. Kruisbessen, rode en groene en hij beloofde dat ik binnen een paar dagen nog zo'n schaal met groene zou krijgen. Naast elkaar op de tuinbank hebben we deze bessen van de kroontjes ontdaan en daarna heb ik alles gewassen, in zakken...

De oogst van gisteren, zwarte bessen en frambozen.

Ik had al een poosje niets laten horen vanuit de moestuin maar het gaat daar goed. Natuurlijk zijn er altijd dingen die minder gaan en soms helemaal niet gaan maar als je daar niet tegen kan moet je maar niet aan een moestuin beginnen. Het is een heel werk om met deze warmte alles voldoende water te geven, de problemen met de overloop van de bron zijn nog niet opgelost. Er loopt wel wat door de leiding maar dat is niet veel. Nou hebben wij het geluk dat ons huis het meest gunstig ligt om dat beetje op te vangen dus iedere ochtend zit de tank bijna vol en van daaruit pompt Mart het naar slangen zodat hij ook het lager gelegen fruit water kan geven. We eten veel komkommer, die kleintjes zijn super lekker en de ronde courgettes die vul ik, er zijn allerhande recepten voor te vinden. Ik heb verleden week al een pan gezeefde tomaten gemaakt, dat is  de vriezer in gegaan totdat ik wat meer heb en dan verwerk ik dat tot passata of gevulde tomatensaus voor de pasta. Deze tomaten hingen erg...

De eerste potten zijn weer gevuld met onze lievelingsjam, aardbeien-rabarber. Na de warmte en de daarbij behorende droogte regent het hier al een paar dagen. Prima, want de gortdroge grond snakte naar water.  En die regen gaf mij de gelegenheid om eens wat jam in te gaan maken, er lag al genoeg fruit in de vriezer. En, ook niet onbelangrijk, er stonden nog maar drie potten jam in mijn jamkastje maar dat zijn er nu met die drie meegerekend precies dertig.  De jampotten gebruik ik ieder jaar weer alleen beginnen sommige deksels slecht te worden. Of ze sluiten niet goed meer of ze krijgen een roestplekje met als resultaat een gaatje in het deksel. Bij de GammVert kocht ik afgelopen week nieuwe deksels, die kan je daar los kopen voor zeventien cent per stuk. Natuurlijk staat zo'n rood geruit deksel wat leuker maar om dan maar die mooie glazen potten in de glasbak te gooien gaat me te ver.  Als het volgende week niet al de warm is ga ik weer door met jam inmaken want er ligt n...

Het is warm in de Ardèche, tropisch warm maar met wat aanpassingen hier en daar is het goed te doen. Zo sluiten we overdag deuren, ramen en luiken en gaat de boel voor dat we naar bed gaan weer open. Voor de belangrijkste ramen en deuren hebben we horren dus geen last van vervelende beestjes 's nachts. De muren van ons huis zijn zo'n 80cm dik en houden de warmte prima buiten. Het is zelfs koel te noemen in huis. Om bij zevenen 's ochtends gaan we naar buiten om wat in de tuin te doen, we ontbijten dan wat later en daarna stap ik onder de douche, trek een luchtig jurkje aan en doe verder niet veel meer. Gisteren ben ik veel binnen geweest maar vandaag staat er een windje en zet ik straks na de lunch een ligstoel onder de lindeboom en lees wat. Af en toe vallen mijn ogen dicht.   We eten lichte kost, veel salades, daar zijn we toevallig alletwee gek op. En veel fruit en dat hebben we genoeg uit eigen tuin. De combinatie van meloen en onze eigen frambozen smaakt heerlijk, zeke...

Afgelopen najaar en ook van de winter toen we hier waren was er niets meer van de artisjok in de moestuin te zien. 'Die heeft het opgegeven' zeiden wij tegen elkaar, stond er ook al zo lang. Tot onze stomme verbazing was de plant toen we hier begin april aankwamen weer uit de dood herrezen, stond weer prachtig te groeien en heeft inmiddels wel tien bloemknoppen, groot en klein. We eten ze niet, de plant staat er louter voor de sier en om er van te genieten. Het oog wil tenslotte ook wat Wij hebben de raad van een tuinvlogster ter harte genomen en dekken sinds een paar weken de grond in de moestuin af met grasmaaisel. Dat hebben wij genoeg want er valt hier heel wat te maaien. De grond droogt hierdoor een stuk minder uit wat weer scheelt in het water geven en met dat water zullen we met zijn allen steeds zuiniger moeten omgaan. En nog een voordeel, we hebben minder last van onkruid. De tomatenplanten groeien hard, de eerste tomaatjes komen te voorschijn. Sla is niet voor te eten...

  Ik heb nog niet veel jam gemaakt en dus zit die grote vriezer van mij vol met fruit. Het wordt tijd dat daar wat mee gaat gebeuren, ik kan dat niet op de laatste weken aan laten komen, dan moeten er altijd zoveel andere dingen gedaan worden. Dus heb ik tussen al het wassen van beddengoed en handdoeken alvast wat bramenjam en bessensaus gemaakt. Dat laatste eten we altijd op de yoghurt.  In deze tijd komen ook de tomaten goed op gang samen met de paprika's en courgettes en dat moet snel verwerkt worden. Potten vol met een heerlijke gevulde tomaten saus zijn het resultaat. Alles staat te wachten op etiketten die ik al wel geprint heb. En dan komt Mart terwijl ik boven en grote pan sta te roeren ook nog even doodleuk met een halve emmer mirabellen de keuken binnen lopen. Die heeft hij gelukkig zelf ontpit en ik heb vervolgens weer een zak in de vriezer gegooid.  De volgende mirabellen die hij plukt ga ik uitdelen, dat wordt me te veel!

Wij worden al een paar maanden geterroriseerd door een marter. Hij begon met het graven in grote plantenpotten- en bakken waar hij in het vroege voorjaar zocht naar wormen. Na een paar keer de grond weer opgeveegd en terug te hebben gegooid waren we het wel zat en heeft Mart de grond in de potten afgedekt met op maat geknipt plastic gaas. Daar kon het beest dus niet meer terecht dus zakte hij af naar de moestuin waar hij genoeg lekkers kan vinden. De marter houdt van fruit dus hij doet zich te goed aan gevallen kersen en onze lekkere aardbeien. Al twee keer hebben we een andere constructie bedacht om het gaas aan op te hangen. In het begin trok hij zelfs het net voor meer dan de helft weg. De aardbeien oogst blijft hierdoor erg achter. We hadden al gauw door dat het beest ook van bessen houdt dus hier werden ook netten overgespannen en dat ging goed, die oogst zit nu grotendeels in de vriezer. Vanmorgen keken we éven hoe ver de frambozen waren en zagen toen dat het kreng hier ook al aa...

Deze rode bessen die gisteren door Mart zijn geplukt zitten al in de vriezer. Ik heb ze eerst gewassen, uit laten lekken en toen in zakjes in de vriezer gedaan. Niet gerist, dat vinden we teveel werk. Ik maak er bessensaus van en laat de steeltjes gewoon meekoken waarna alles door de roerzeef gaat en nog even ingekookt wordt. Ondertussen zijn ook de eerste kruisbessen geplukt. Vandaag zijn we de hele dag samen met vrienden en een Franse buurman bezig geweest om de schotel aan te melden bij Nordnet voor ons nieuwe internet abonnement per satelliet. Ik kan er kort over zijn, het is niet gelukt. Ik heb aan het eind van de dag een installateur gevonden die vrijdag wil komen kijken of hij het probleem op kan lossen. Hij had het heel druk. Door de storm van afgelopen zondag waren veel schotels ontregeld en iedereen wil voetbal zien vertelde hij er lachend achter aan. Maar het was verder een gezellige dag hoor, met die vrienden van ons zou het gek zijn als dat niet zo was.

Als ik het zo bekijk krijgen we ontzettend veel fruit dit jaar. Dit is de fruittuin van bovenaf gezien, vanuit de moestuin, dat is het middelste terras. We bewerken drie terrassen boven elkaar, de bovenste is een grasveld met twee bomen en een lange border van een meter of twintig. Er staan op dit terras drie rode bessenstruiken, één zwarte bes en twee kruisbessen. Verder nog een grote bramenstruik die we langs draad leiden en een rij frambozenstruiken. De frambozenstruiken staan in bloei en beloven veel goeds. We hebben rode en groene kruisbessen, de rode zijn iets zoeter. Ik las laatst dat er ook gele en witte kruisbessen zijn maar die heb ik nog nooit gezien. Die twee struiken van ons geven ieder jaar kilo's vruchten. Arbeidsintensief die bessen want het plukken met al die stekels aan de struiken is een heel werk en daarna moeten ook nog de kroontjes eraf.  Tegen deze rode bessenstruik hebben we een paar steunen gezet, de takken hingen op de grond, zoveel vruchten zitten er aan....

Nog steeds is er niet veel wat ik kan laten zien in de moestuin maar ik kan jullie wel vol trots een kijkje laten nemen bij mijn drie rabarberstruiken die het geweldig goed doen. Het voortrekken met de speciekuipen er  over heeft resultaat gehad, voordat we weggaan kan ik misschien al wel wat stelen trekken. In een hoek van de moestuin tussen onkruid en ander ongeregelds van bijna een meter hoog vond ik dit plantje. Ik heb het sterke vermoeden dat het komkommerkruid (Borealis) is en heb het maar veilig gesteld. We zien vanzelf wat het gaat worden.  Ondertussen is een groot deel van de moestuin al schoon en hebben we aardappels, uien en sjalotten gepoot. Ook zijn alle aardbeienplanten afgeknipt en ligt het hele bed er schoon bij. In de voorste rijen zijn de eerste bloemetjes al te zien.  De grond is nog vochtig want het heeft gisteren bijna de hele dag geregend. Hard nodig want het was hier kurkdroog. We konden  begin verleden week nog buiten koffie drinken, daar is n...