Heen en terug naar de Ardeche

Zaterdag was het weer hier om te huilen. Net nadat we het huishouden hadden gedaan begon het te regenen en het stopte niet meer tot gistermorgen een uur of elf. Goed, ik word er gelukkig niet sacherijnig van maar leuk was anders. We besloten dan maar direct te gaan wandelen, ik moest nodig in beweging komen. In de hoop droog te blijven liepen we naar Boverkerk. Het lopen ging goed, voor het eerst deze week en we keerden bij het vierde bruggetje. Weer een streep aan de balk. En toen kregen we die wind pal tegen, je kan het aan het water zien en en dat viel verdraaid niet mee voor iemand die nog met krukken loopt en de conditie van een vaatdoek heeft. Maar ik had wat om naar uit te kijken. Een kop koffie met een plak van mijn overheerlijke kerstcake die ik de dag ervoor had gebakken. Ik kan jullie vertellen dat het smaakte. Daarna ben ik op de hometrainer gestapt en heb vijf minuten weggetrapt. Ik weet het, wat is nu vijf minuten, maar voor mij was het een mijlpaal.

Prachtig weer zondag en niets in de agenda dus ik besloot om maar eens een bruggetje te gaan nemen in Bovenkerk, mijn vaste wandelparcours voor korte wandelingen. Ik nam hier een foto van de eerste brug en daarna liepen we al pratend door. En toen waren we al halverwege de tweede brug, oei. Laten we maar doorlopen, het gaat goed zei ik tegen Mart en aldoende namen we ook de tweede brug erbij. Het voelde goed. Verleden week zijn de hechtingen eruit gehaald en morgen ga ik weer naar de fysio. Verder valt er weinig te melden over mijn knie. Maar wel jammer dat het prachtige weer niet aangehouden heeft, zulke dagen als hier op de foto heb ik graag.

Al heel vroeg gisterochtend zaten we in de auto om naar een voetballende kleinzoon te gaan kijken. In verband met mijn pas geopereerde knie had ik met schoondochter afgesproken dat we de tweede helft zouden kijken. Dat staan, lekker in het zonnetje, viel wel mee maar wat was het koud. Ik had een maillot onder een dikke winterbroek aan met daarop een dikke trui, een warm jack en handschoenen maakten mijn outfit comleet.  We hebben helaas niet veel van Sebas zijn spel kunnen zien want op een gegeven moment moest hij eruit voor een andere speler. Teveel jongens voor een elftal dus moet er gerouleerd worden wat alleen maar eerlijk is. Ik zeg wel jongens maar er speelde ook een meisje mee wat zich prima kon handhaven tussen dat geweld van dertienjarige jongens. Terwijl wij naar hun huis reden haalden schoondochter die op de fiets was nog wat lekkers bij een Franse bakker bij hen in de buurt. Nou, die man kan bakken zeg, wat smaakte dat lekker bij een warme kop koffie.

Als ik morgens wakker word loop ik altijd direct door naar de badkamer om te gaan douchen maar eerst kijk ik even door het raam naar de tuin. En als ik dan net als gistermorgen onze kersenboom zo in het ochtendlicht zie staan pronken pak ik eerst even mijn camera, gooi het raam open en maak een foto. Hier krijg je toch nooit genoeg van. Nadat ik alle potplanten nagekeken had en ze hier en daar een plekje had gegeven ben ik gisteren met wieden begonnen. Er staat heel wat klein spul in de border wat ik er beslist niet in wil hebben, dus op de knietjes dan maar. Ik had het al gemerkt  toen we hier begin februari waren maar nu gaat het nog beter, ik kan knielen met mijn knieprothese en dat is heel fijn als je van tuinieren houdt. Ik doe het voorzichtig, niet te lang achter elkaar en altijd een kussentje onder de knieën.  Het lijkt al heel wat, mijn border maar toch moet er nog wel wat in gebeuren. Maar kleur is er al veel, dat komt natuurlijk door die grote plukken euphorbia. En d...

Zondags wordt er niet gewerkt, dan willen we de vleugels even uitslaan. We hebben hier temperaturen van rond de 25 graden op dit moment dus heerlijk weer om op de fiets te stappen. Wel met enige aarzeling van mijn kant want zou dat allemaal wel gaan met die nieuwe knie, dat stijgen en dalen. Ik moet om te beginnen al direct stijl naar beneden en dat vond ik maar niets. Knijpen in de remmen en het ging, natuurlijk ging het. Vaak zit zoiets meer in je hoofd dan in je lijf. En met dat stijgen en dalen ging het ook prima, ik voelde niets van mijn knie dus ik begon te genieten van de omgeving. Allereerst van alle omgeploegde akkertjes, tientallen hebben we er gezien, klaar om te gaan beplanten. Ik ben een kind van mijn vader, die kon daar ook zo van genieten als ik hem in het voorjaar rond reed in de Krimpenerwaard. En seringen, die kwamen we ook overal tegen, soms verschillende kleuren tegelijk. Grote en kleine struiken, bij huizen maar ook in het wild. We dronken koffie in Saint Sauveur d...

Ondertussen had ik het wel gehad met dat rondje Bovenkerk, ik wilde mijn wandeling uitbreiden met de ka en Schoonouwen. Dat wilde ik al veel eerder doen maar  met al die regen was het op de ka nog veel te nat, dat geglibber op een vaak schuin pad zou niet goed zijn voor mijn knie. Afgelopen zaterdag dacht ik dat het nu wel zou gaan dus begon ik vroeg in de middag met volle moed aan een wandeling van een kleine acht kilometer. Vijf minuten van huis bij de tweede boerderij in Bovenkerk deze prachtige prunus, lichtroze en vol in bloei. En dan moet ik aan het eind van Bovenkerk deze brug over om op de ka te komen en echt, ik ben er geen held in om zoiets te doen. Met twee handen om de bovenste balk geklemd schuifelde ik voorzichtig naar de overkant en met een zucht van verlichting stapte ik van die veel te smalle brug. Het zag er daar goed uit op de ka, het pad was stevig, een klein stuk wat modderig maar verder prima te lopen. Er staan op de ka veel zwarte elzen met nog veel elzenprop...

Zogenoemde kroonjaren (veelvouden van vijf) worden vaak uitgebreider gevierd of zijn aanleiding voor een feest(je). Ik werd gisteren 75 jaar, een kroonjaar dus maar een knalfeest heb ik er niet van gemaakt. Er kwam wat familie om me te feliciteren, het was gezellig en iedereen liet zich mijn maaltijdsoep en het toetje goed smaken. Ik kreeg lieve cadeautjes en bloemen en dit mooie boeket werd zelfs aan de deur gebracht. Oh ja, die mooie kaarsen kreeg ik van mijn zus, ik ben gek op kaarsen. Verder waren er mooie kaarten en leuke appjes. Zondag gaan we met de kinderen naar de plaatselijke Chinees. Iedereen vindt het lekker en het is makkelijk voor mij, ik had een drukke week. Onze lieve vriendin Maria wenste me gezondheid, stevig met beide benen op de grond. Daar wordt dit jaar verder aan gewertkt.

Er moest nodig gefietst worden. Ik had de afgelopen twee weken niet zo vaak op de hometrainer gezeten als ik van plan was geweest dus op weg dan maar. Prachtig gezicht altijd, die Hollandse luchten boven de polder. Maar denk niet dat we de hele rit zulk weer hadden, af en toe vielen er venijnige buitjes, één keer hebben we zelfs even staan te schuilen.  We deden een rondje Vlist en ik zag deze fotogenieke kar met die oude melkbussen erop. Gek is dat, ik moet hier al tientallen keren langsreden of gewandeld zijn zonder dat ik die opmerkte. De kar zal er al jaren staan, dat is goed te zien en nu opeens valt hij me op. We deden een wat langer rondje Vlist, reden door Bonrepas naar de grens van Schoonhoven en gingen daar door Bovenberg en via Bergambacht terug naar Stolwijk. Ik wil telkens een paar kilometer meer fietsen en zit nu op 22 km. Op een scheefhangende knotwilg een paar mooie plakken mos en toen waren we bijna tthuis. Ik had een dik jack aan, muts op en handschoenen aan en to...

De revalidatie van de knie is nog steeds niet afgelopen, voor het herstel staat 3 tot 12 maanden. En in het begin duurt het lang (1-4 maanden) voordat hij goed belast kan worden zonder dat hij een reactie geeft. Op dat punt ben ik nu beland, het is 4 maanden geleden dat de nieuwe prothese erin ging. Ik kon de knie al vrij snel goed belasten maar op onregelmatige grond had ik er nog moeite mee. En kijk, dan is zo’n pad iedere morgen uitstekend oefenmateriaal, daar ligt geen drie centimeter gelijk. Aan het eind van dit pad gaan we een stukje stijgen en dan komen we op asfalt te lopen, hier gaan we linksaf om boven langs het dorp te lopen, we stijgen weer wat en komen buurman Richard tegen die grote hopen kastanjeblad  aan het verbranden is. Dan dalen we een stuk, slaan weer linksaf en dalen verder naar het dorp. Resultaat van die ochtendwandelingetjes is dat ik weer aardig kan stijgen en dalen en ook geen moeite meer heb met onregelmatige grond. Dit geldt voor de linkerknie maar...

Goede voornemens, ik doe er niet aan. Eigenlijk ook niet nodig want met roken ben ik al jaren geleden gestopt, mijn ene glaasje wijn iedere dag bij de avondmaaltijd blijf ik gewoon drinken en om meer te bewegen heb in geen aansporing nodig, ik hou er gewoon van, kan niet zonder. Maar voor de mensen onder mijn bloglezers die wel wat aansporing kunnen gebruiken en naar oefenmateriaal zoeken heb ik hier twee leuke filmpjes. Naast de speciale revalidatieoefeningen voor mijn nieuwe knie en het wandelen en fietsen ben ik ook begonnen met deze oefeningen om de algehele conditie wat op te vijzelen. En dat was wel nodig merkte ik nadat ik de eerste keer met Anja een seniorenles had gevolgd. Ik had verdorie bijna overal spierpijn, dat had ik niet verwacht. Het is trouwens ook een leuk mens, die Anja. En bij een blogster die ik volg pikte ik dit filmpje op. Heel anders van sfeer, echt Amerikaans. Toen ik het voor het eerst zag was ik bang dat het te zwaar zou zijn voor mij maar aan de andere k...

Acht bruggen telt de Bovenkerkse buurt en dit is de laatste. Ik had deze brug half december al gehaald maar toen was ik er nog niet helemaal. Lopen gaat minder makkelijk dan fietsen heb ik gemerkt, al fietsend heb je gauw een paar kilometer meer afgelegd. Er moest namelijk nog een stukje meer gelopen worden tot het eind van de buurt waar het doodlopend is en daar had ik even moed voor nodig. Dat rechtse stuk moest ik nog, links gaat de weg niet meer verder. Afgelopen donderdag heb ik dat laatste stuk gelopen. Ik kwam langs de Hillegonda Hoeve en nog een paar moderne boerderijen, de afstand viel me eigenlijk wel mee. Daar was het water, verder gaat de weg niet. Terug bij de laatste brug  kwam storm Pia me lastig vallen. De wind wakkerde nog wat meer aan en het begon hard te regenen. Je kan het aan het water zien, ik had de wind tegen. Ik heb het hele stuk tegen de wind en de regen op moeten boksen en dat viel me niet mee. Drijfnat was ik maar ik heb het overleefd. Ik dacht aan ...

Om de dag fiets ik in de polders rondom Stolwijk. Ik ben begonnen met een rondje Bovenkerk wat 4.5 km was maar dat begon me al gauw te vervelen, dat landschap en die boerderijen had ik nu wel genoeg gezien. Ook merkte ik als ik eenmaal op de fiets zat het best lekker ging dus ik ging naar de andere kant van het dorp en stak de grote rotonde van provinciale weg over, wel lopend, op aanraden van de fysiotherapeut. Hier nam ik Benedenkerk, dat is een dubbele buurt en dan nog een groot stuk van Benedenheul, de enkele buurt die daarop volgt. Toen omgekeerd, boodschappen gedaan met de fiets en thuis gekomen had ik er 9 km opzitten. Verleden week ging Mart ook mee fietsen en toen hebben we twee keer vanuit Benedenheul een rondje Koolwijk gedaan en dat was ook 9 km.  Gisteren stelde Mart voor om richting Bergambacht te fietsen en daar via Schoonouwen weer terug naar Stolwijk te gaan. Goed, zei ik maar als we op 6 km zitten en mijn knie voelt niet lekker gaan we terug. Terug gaan was niet n...

Begin deze week kreeg ik een emailtje van de secretaris van de Loopgroep Oudewater dat er deze week  na het lopen koffie werd gedronken, een goede gewoonte op de eerste donderdag van de maand.  Ik heb mijn lidmaatschap tijdelijk stopgezet maar wilde ondertussen mijn loopmaatjes wel weer eens zien en spreken. Dus even contact gezocht om de locatie te weten te komen waar men halt zou houden voor de koffie, dat is altijd verschillend en zo liep ik gisterenmorgen binnen bij Broeck waar ik mijn loopvrienden aan een grote tafel aantrof.  Iedereen vond het leuk om me weer te zien en onder het genot van koffie met lekkere stukjes boterkoek heerlijk bijgekletst. Joke, onze leidster van die dag vertelde me dat er twee langzame groepen zijn waar ik zeker bij aan kan sluiten. Er is er een op dinsdagmiddag en een op vrijdagmorgen, ik kan zelf gaan bekijken welke voor mij op dit moment het meest geschikt is. Met deze mogelijkheid ben ik echt blij, ik ga het volgende week direct probere...

Eigenlijk had ik een drukke dag vandaag maar toch ging ik nog even lopen. Ik kwam net bij Suze, mijn masseuse vandaan en het lijf voelde zo goed en de zon scheen zo lekker dat ik even de polder in wilde. Bij een boerderij werd ik in de gaten gehouden door een mooi poezenbeest wat me rustig aan bleef staren terwijl ik een foto maakte. Een ooievaar liep te stappen door een weiland, wel een stuk bij me vandaan maar met mijn lens uit en een hek waar ik op kon steunen kreeg ik hem aardig op de foto. Ik had hem al meer gezien de laatste weken maar als ik dan een foto wilde maken was de vogel al gevlogen. Nog even en deze schuur is helemaal overwoekerd door de klimop. Dit is het zesde bruggetje, die had ik al een paar keer genomen en ik voelde me zo goed dat ik doorliep naar de zevende. Dit is dus de zevende. Zoals jullie gezien hebben zijn ze er in alle soorten en maten maar en zijn er maar twee waar je met de auto over heen kan en de volgende is er zo eentje en dat is tevens de laatste maar...