Heen en terug naar de Ardeche

De foto's van deze twee muurschilderingen zijn in Gent genomen toen we daar begin oktober waren en waar opeens bleek dat ik een niersteen had. Nou, dit gezicht drukt aardig uit met welke pijn dat begon. Zulke zware pijn heb ik nu gelukkig niet meer, de niersteen nog wel. Tenminste, dat neem ik aan maar het zou ook zo maar kunnen dat het verfoeide ding mijn lichaam inmiddels al verlaten heeft.  Afgelopen week is er weer een CT scan gemaakt, de zoveelste, ik ben de tel kwijtgeraakt. En dan spreek ik volgende week  mijn uroloog weer om te horen wat zij wel of niet gezien heeft. Ondertussen probeer ik, nu al bijna vier maanden lang, er het beste er van te maken. Dat gaat met de stent in mijn lijf gelukkig wat beter dan met de uitwendige drain. Ik moet wel heel vaak plassen dus lang leve de plasgoot, die zorgt voor mijn vrijheid.

De laatste CT scan liet zien dat de niersteen en nog steeds zit, het goede nieuws was dan wel dat het ding een centimeter of vijf was gezakt. Fijn, maar daarmee is hij er nog niet uit. 'Haal hem er maar operatief uit, vind ik niet erg' zei ik tegen mijn vrouwelijke uroloog, een leuk mens. Het slechte nieuws was echter dat dat niet meer ging, vanaf 7 december, de dag dat ik de uroloog sprak, mocht voor dit soort operaties geen gebruik meer gemaakt worden van de operatiekamers. Wegens Corona. 'We gaan je een stent geven, kan die rot zak aan je been weg' zei ze. Vandaag dus een dagopname, JJstent erin, Nefrodrain eruit, om maar even in ziekenhuistaal te spreken. De urine uit mijn linkernier loopt nu niet meer buitenwaarts uit de nier naar een urinezak maar binnenwaarts rechtstreek van de nier naar de blaas. Kan ook weer nadelen hebben maar dat wachten we dan maar af. Het was een zeer pijnlijke kwestie, ben net thuis en zit er nog van bij te komen.  Maar ik heb wat afleidin...

Ik was vanmorgen al vroeg in het ziekenhuis, een hele reeks afspraken daar en dat in opdracht van twee verschillende specialisten. Een zeer uitgebreide bloedafname, dit in verband met nieuwe medicatie voor mijn reuma. Daarna naar de radiologie voor twee foto's, een longfoto voor die nieuw medicatie en een foto van de buikholte om te kijken hoe het met die niersteen is.  Daarna een afspraak met de uroloog die me vertelde dat er niets te zien was op de foto. Nou heb ik naar alle waarschijnlijkheid ook niets uitgeplast dus besloot ze weer een CT scan te laten maken, dat geeft een duidelijker beeld. Als die niets te zien geeft wordt de drain verwijderd maar dat gaat bij elkaar nog wel een paar weken duren. Toen nog even naar een verpleegkundige om wat urine af te laten tappen uit de zak, dit om te onderzoeken hoe het met die bacterie is. Dat was het en ik vond het meer dan genoeg. Het klinkt allemaal wat dramtisch maar dat is het niet hoor. Dat met die nier, ja dat is een wat moeizaam ...

Mijn actieradius is niet zo groot, een rondje Bovenkerk gaat net aan en het bezoek aan de dierentuin van afgelopen maandag vergde eigenlijk teveel van mijn krachten. Ik voel me net een dweil, de energie is uit mijn lijf gestroomd en wil nog niet terugkomen. En zo'n plaszak aan je been zorgt er ook niet voor dat je van alles gaat ondernemen. Ondertussen is er nog geen steentje of wat gruis in de zeef met koffiefilter te zien. Grrr! Toch blijf ik het proberen, dat vaste rondje van me en als ik het gevoel heb dat ik het hele rondje niet haal ga ik een of twee bruggetjes eerder terug. Zoveel rondjes zijn er niet te maken voor mij in ons kleine dorp en Bovenkerk is dichtbij en er is altijd wel wat te zien oftewel te fotograferen. Deze picknicktafel bijvoorbeeld staat er al een paar jaar en ik moet altijd lachen als ik hem zie, iemand 'ververst' namelijk regelmatig het boeket plastic bloemen. Ik hou niet van plastic bloemen maar hier mogen ze van mij, zie er de lol wel van in. Al...

Nadat de datum twee keer verschoven was mocht ik gisteren dan toch eindelijk onder de niersteenvergruizer in het Alrijne ziekenhuis in Leiderdorp. Niet dat ik er naar uitgekeken had wat de behandeling betrof, ik had wat teveel verhalen gehoord over pijn en daar had ik ondertussen genoeg van gehad. Ik kreeg 4000 schokgolven in drie kwartier tijd en de pijn was om te doen, net op het randje weliswaar. Ik had daarvoor een uur voor de behandeling 100 mg diclofenac gekregen. Men  start met het opsporen van de steen met röntgendoorlichting en als dan de steen goed in beeld is wordt er een beetje warm water gegoten tussen je rug en de tafel. Daar lig je op een rubber mat zonder kleding met alleen een operatiejasje. Het water zorgt voor de geleiding van de schokgolven. Daarna wordt de vergruisbol automatisch onder de tafel geschoven en tegen je huid aan geplaatst.  De vergruizer richt schokgolven op de steen. De schokgolven zijn hoorbaar als tikken en voelen aan als elastiekjes, die t...

Was ik woensdag nog te slap om tien stappen te zetten, gisteren ging het al een stuk beter en ik vond dat ik er 's middags na een tukje eens uit moest, genoeg binnen gezeten. Bovenkerk vond ik nog net een beetje te ver en daar staan geen banken maar vlak achter ons appartementengebouw ligt de Hennepakkers, een soort aangelegd polderbos. Daar staan banken genoeg zodat ik onderweg even uit kon rusten.  Poeh, dit klinkt wel erg oudevrouwenachtig hè.  Ja, het was natuurlijk schitterend weer en dan die zon tussen die bomen, sprookjesachtig. En ook dit doet de zon, zulke prachtige reflecties op het water. Vooral bij knotwilgen werkt dit goed. We kijken hier polder Bilwijk in met daarachter het riviertje de Vlist. Tot mijn verassing stonder er nieuwe speelwerktuigen in de Hennepakkers. De vorige in dezelfde uitvoering waren in slechte staat. Mooi dat de gemeente hier nog een potje voor had. Ik hou van alle jaargetijden maar het voor- en najaar hebben toch mijn voorkeur en dat heeft v...

De foto hier boven is van een graffitistraatje in Gent. Heel grappig, een smal verbindingsstraatje tussen twee grotere straten waar zij die dat wilden met spuitbussen aan de gang mochten gaan. Iedere meter was gebruikt, zowel in de hoogte als op straat. Het parkje hierachter was voor de spuitbussen gespaard gebleven en een oase van rust maar verder was het een bont geheel. Toch zaten er een paar mooie murals tussen die ik de komende tijd wel zal laten zien. Ik voel me vandaag iets beter dan gisteren. Toen had ik het gevoel alsof ik al mijn energie achtergelaten had in het ziekenhuis waar ik weer voor vier dagen verbleef. Nog nooit heb ik me zo gammel gevoeld, ik schrok er van wat zware pijnaanvallen, koorts en een bacterie in je lichaam kunnen doen. Mijn adequate uroloog heeft voor me geregeld dat ik volgende week donderdag in de niersteenvergruizer van het Alrijne ziekenhuis in Leiderdorp terecht kan dus ik hoop geen verdere hobbels op mijn weg naar het kwijtraken van die rot steen te...

Ik heb in Gent verschillende muurschilderingen gefotografeerd waaronder deze van Klaas Van der Linden. De artiest komt van Gent en op internet zag ik dat hij heel veel ontzettend mooi werk heeft gemaakt. En nu dat steentje wat roet in het eten gooide, wat is daar mee?  Vrijdagavond aten wij op de Korenmarkt, een mooi en gezellig plein met veel horeca. Toen we bijna klaar waren met eten kreeg ik plotseling, zomaar uit het niets ontzettende pijn in mijn linker onderbuik uitstralend naar de rug. De pijn was zo hevig dat ik niet kon blijven zitten en we snel naar ons hotel terug gingen. Aanvallen kwamen en gingen en de volgende ochtend zijn we naar de eerste hulp van een ziekenhuis in Gent gegaan, ik was niet in staat om terug te reizen naar Nederland.  In het ziekenhuis waar ik geweldig en snel geholpen werd constateerde men na een CT scan een niersteen. Ik kon kiezen, daar opgenomen worden of naar Nederland gaan en me direct in een ziekenhuis melden. Wij kozen voor Nederland en ...