Heen en terug naar de Ardeche

In de keuken van vriendin Maria zag ik dit schilderij hangen en het kwam me onmiddellijk bekend voor. Ik had werk van deze schilder kortgeleden bij iemand op een blog gezien en na een kleine zoektocht zag ik dat het bij blogvriendin Emie was. Bij haar kan je meer lezen over de schilder Klaas Gubbels. Maria vertelde dat deze Klaas bij haar partner Kees op de kunstacademie had gezeten, ze zaten in dezelfde klas.  Wat een toeval dat ik kort daarvoor over deze schilder had gelezen op een blog. Maar dat was nog niet alles.Toen Kees een keer telefonisch contact had met Klaas vertelde de laatste dat hij en zijn vrouw een huis in Frankijk hadden en toen Kees even doorvroeg bleek dat in Saint Pierreville in de Ardèche te zijn. Dat is een plaatsje vlakbij ons, we komen er vaak en onze vrienden voor heen ook. De beide echtparen hebben elkaar daarna regelmatig opgezocht.  Nou, dubbel toeval dus.

Gisteren waren we bij onze vriendin Maria op bezoek en we hadden een heel gezellige dag. Eigenlijk was het de bedoeling dat ze de verleden week vrijdag bij ons op bezoek zou komen maar toen belde ze een dag van te voren af, snipverkouden en koorts. Ze sprak meteen af voor een week daarna, dan zou ze zeker beter zijn en dan kwam ze. Na een paar dagen belde ik haar want het zat met toch niet lekker dat ze al weer zo snel zou reizen. Iemand van haar leeftijd, vierenegentig, heeft meer tijd nodig om te herstellen vind ik. Ze had net boodschappen gedaan zei ze toen ik haar sprak, apotheek en supermarkt. Wel wat snel vond ik en ik merkte dat ze maar weinig verweer had toen ik dat zei. Jij mag vrijdag echt nog niet reizen hoor, wij komen naar jou toe en we nemen eten mee. Niet protesteren en niet de deur meer uit, wij zorgen voor alles. Onder zwak protest gaf ze toe. We kwamen gistermorgen aan met in een koelbox drie heerlijke gebakjes van onze goede bakker, een grote bak met gevulde soep, le...

Wat een weelde, al een paar dagen zon. Afgelopen zaterdag waren we bij vrienden en hadden op de heenweg nog regen. Dat wordt de hele dag binnen zitten, dacht ik nog. Maar na de koffie, vriendin had een ouderwets lekkere appeltaart gebakken, brak opeens de zon door en we besloten meteen om een stukje langs de Braassem te lopen.   Onze vrienden wonen aan deze kant van het water in Oude Wetering en de overkant, de Westerdijk, is grondgebied van Leimuiden. Het dorp lig daar nog een heel stuk achter en daar zijn Mart en zijn vriend  geboren. Het schijnt dat de gele pont die daar aan de andere kant ligt nu te zien is in een televisiereclame van het AD. We kijken blijkbaar te weinig televisie, we hebben de reclame nog niet gezien. Ik genoot van de weidsheid zo over het water en de prachtige wolkenluchten. Het Braassemermeer is een flinke plas. Toch onvoorstelbaar, zei Mart tegen zijn vriend terwijl ze over het water stonden te kijken dat we daar als jonge jongens aan de overkant het ...

Gisteren hadden we de gebruikelijke jaarlijkse wandeling met de dorpsvereniging. Buurman Bernard had een mooie route gevonden die vertrok vanaf een gehucht vlakbij Saint-Joseph-des-Bancs. Nou is dat laatste dorp ook niet veel bijzonders maar het ligt niet al te ver bij Le Serret vandaan en het belangrijkste, het heeft een restaurant wat goed aangeschreven staat. En dat is voor onze Franse buren en ook voor ons natuurlijk een gewichtige zaak. Ik deed niet mee aan de wandeling en volgens Mart die wel mee wandelde was dat maar goed ook. Het was een wandeling van drie uur en al de deelnemers hadden genoten zeiden ze. Maar ik at wel mee en werd opgehaald door onze Belgische vrienden Andre en Carine die wel meer mee doen aan activiteiten van onze dorpsvereniging. Wandelaars zijn het niet maar een gezellig etentje stond ze wel aan. We hebben lekker gegeten en als dessert hadden we een chocolademousse die een aparte smaak had. En dat is nou typisch Frans, de hele tafel ging zitten raden welke ...

Antraigues is een middeleeuws dorp, niet groot maar beelschoon met zijn plein en steigend en dalende straatjes .Er zijn veel kunstenaars gevestigd waaronder een Nederlandse pottenbakster. Alleen al een rondje rond de kerk levert dit soort plaatjes op. Ik zei het gisteren al, we gingen niet alleen voor de brocantemarkt maar ook voor deze heerlijke borden. Het was weer smullen geblazen, daar waren we het met onze vriendengroep allemaal over eens. We hebben lang aan tafel gezeten, het is daar zo'n mooie plek en wij raken met ons zessen nooit uitgepraat. Fijn ook dat de bediening ons op ons gemak liet natafelen.

Maria ten Hemelopneming (Assomption de Marie) wordt behalve in Frankrijk in nog minstens 10 andere landen gevierd, elk jaar op 15 augustus. Bedrijven en winkels zijn gesloten tijdens deze feestdag en met de vrijdag als snipperdag hebben de Fransen een lekker lang weekend.  Overal zijn dorpsfeesten en markten en wij gaan met onze Belgische vrienden om te beginnen altijd naar een rommelmarkt vlakbij ons op Col de Sarasset. We liepen daar al om negen uur en het was nog fris, de lucht zwaar bewolkt maar we hebben niet meer dan een paar spetters gehad. Het uitzicht hier is prachtig. Er was niet echt veel bijzonders te koop, veel plastic en kleding, niet onze interesse. Maar bij deze bijl bleef ik toch even staan. Hij was mooi opgeknapt, dat is zeker maar ik vraag me af wat je ermee moet. Je hakt er geen hout mee, te korte steel volgens Mart. Het zou als een rekwisiet voor in een vampire film gebruikt kunnen worden, dat is het enige wat in me opkomt. Bij deze man, een van de weinige echt...

Het leuke restaurantje van Sophie en haar man in Saint-Julien-du Gua gaat sluiten en dat vinden wij heel erg. Zo jammer, maar ze kunnen van de magere opbrengst niet leven terwijl ze zo hun best hebben gedaan. Dit is het derde koppel wat geprobeerd heeft om het restaurant draaiende te houden maar het wil niet lukken. Te weinig toeristen in deze streek, niet veel bewoners in het dorp dus 's winters zijn er practisch geen inkomsten. De allerlaatste pizza avond dus we besloten met onze Belgische vrienden voor het laatst bij het stel te gaan eten. Een prachtige avond op dat heerlijke terras met zeven Belgen, beter kan je het bijna niet hebben. En de pizza's waren ontzettend lekker. We hebben afscheid genomen van Sophie en Nicolas, ze vertrekken naar Normandië waar ze, ook in een dorp, een restaurant overgenomen hebben wat drie keer zo groot is als dit. Begin september gaan ze al open dus dat wordt hard werken voor het stel. We zullen ze missen!

We bezochten het wijndomein aan het eind van de middag en er moest daarna natuurlijk nog gegeten worden. Ik wist wel een leuk adresje in Labeaume, daar waren Mart en ik een paar jaar geleden geweest. Labeaume is een pittoresk dorpje aan de rivier La Beaume, een zijrivier van de Ardèche. Wonderlijk, de naam van het dorp wordt aan elkaar geschreven en de naam van de rivier met een spatie ertussen. De huizen zijn gebouwd tegen of zelfs bovenop de kalkstenen kliffen. Het restaurant was aan de Place de L'Eglise, kan niet missen, die kerk stak overal bovenuit. Een gezellig terras wat goed bezet was. Op zomerse dagen is het in Labeaume ontzettend druk maar nu waren alle toeristen al naar hun huisjes of campings en was het op de eters na lekker rustig. Overal zaten mensen te eten, zelfs rondom het gemeentehuis. En daarboven, op dat leuke terrasje, daar werd ook gegeten. Een heerlijke avond met vrienden op een gezellig terras, lekker eten en wat plezier, we hebben het goed.

Afgelopen week bezochten we met vrienden een wijnboerderij in de omgeving van Balazuc. Het domein van 4 ha, wat niet groot is, ligt rond de familieboerderij. Er worden vijf druivensoorten verbouwd: Syrah, Mourvèdre, Grenache, Merlot en Viognier . We werden ontvangen door de vrouw van het ondernemerspaar en zij leidde ons door de wijngaard terwijl zij er van alles over vertelde. onder andere dat er geen synthetische producten, insecticiden en chemische meststoffen gebruikt worden.   De wijngaard wordt beheerd op de meest respectvolle manier voor de omgeving.   Het terroir is van nature gedraineerd door beplanting aan de zijkant en op hellingen. De oogst gebeurt uitsluitend met de hand, per perceel en per druivensoort. Indien nodig wordt er gesorteerd om de rijpste en gezondste druiven te selecteren.  Na de rondleiding in de wijngaard gingen we in de kelders kijken om uitleg te krijgen over het wijnbereidingsproces. De ontsteelde en gekneusde druiven komen terecht in deze k...

We zijn al jaren bevriend met twee Belgische echtparen die net als wij een tweede huis hebben in onze vallei. Met uitzondering van het feit dat zij nog een werkzaam leven leiden. Dus ze komen en gaan, dinsdag vertrok het ene stel en was het andere net aangekomen in gezelschap van de moeder van Lilian, een zoon met aanhang en vrienden. Direct werden er afspraken gemaakt voor zaterdag 13 juli, de dag voor de Nationale Feestdag. Dan wordt er in veel plaatsten in Frankrijk een vuurwerkshow gegeven met vaak bal na. En het is traditie dat wij dan met de vrienden die er zijn naar Saint Sauveur gaan om pizza te eten en daarna het het vuurwerk te bekijken. Meestal verzorgt de plaatselijke fanfare de muziek maar er was nu een brassband uitgenodigd die de nodige vrolijkheid bracht. Kijk dit kleine mannetje zijn best doen, dat belooft wat voor de toekomst. Het was ontzettend druk op het terras waar wij al jaren komen en Maarten nam een taak van de serveerster over om de wijn te ontkurken en in te ...

Wat we ook nog deden deze week was op bezoek gaan bij onze vrienden in Les Peyses, een dorp schuin boven ons. Er komen daar jonge kleinkinderen met hun ouders op bezoek deze zomer en om die kleintjes heel te houden moest er op een bepaalde plek een hek komen waar wat aan gelast moest worden. En omdat Mart de apparatuur en de kunde heeft reden we met plezier naar boven. Met plezier ja want Andre heeft altijd lekkere hapjes en lekkere drankjes, deze keer Aperol Spritz. En hij was ook nog naar de bakker gereden voor éclairs in vier verschillende smaken. Met een kopje koffie een afsluiting van een gezellige middag.

In de twee dagen dat Martine de Ardechoise reed maakte ze veel foto's die ze me toe stuurde. Ze waren zo leuk en gaven zo'n mooi beeld van wat er onderweg in al die dorpen van de Ardèche wordt georganiseerd voor de fietsers dat ik haar vroeg of ik ze mocht gebruiken en dat was goed dus ik geef haar hier een gastblog. Martine: Wat een mooie tocht hadden we! Lang gedaan over 120 km, ook omdat we het grootste deel omhoog gingen maar vooral omdat we bijna in alle dorpen zijn gestopt. Al die vrijwilligers die daar klaar staan met hun hapjes en drankjes, soms complete maaltijden. Het is bijna onbeleefd om dan door te fietsen. De beste reclame voor de Ardèche, geweldig om mee te maken. Alles is versierd, muren, huizen en heel veel oude fietsen, hier eentje met brem. Er werd van alles uitgebeeld, wat het allemaal voor betekenis heeft doet er niet aan toe, het is harverwarmend. Overal orkestjes. Goed aangekomen. Prachtige rit. Wat een enthousiasme!