Heen en terug naar de Ardeche

Vanuit Cahors zouden we om 11.00 uur met een pendelbus terug reizen naar onze auto die in het dorp Aubrac stond dus we hadden nog even de tijd om de mooie kathedraal te bekijken waar we bijna onder hadden geslapen. Dit bouwwerk bestond dit jaar 900 jaar en is opgebouwd uit onderdelen uit verschillende tijdperken, van de 11e tot de 17e eeuw. Prachtig, dit wijwater vat. We liepen ook nog even naar de rivier om de brug te bekijken waar we bijzondere herinneringen aan hadden. Tijdens onze kanotocht in 1992 hadden we een dag waarop vanaf de middag een zware onweersbui ons dreigde in te halen.  We kanoden als bezetenen, legden die dag 33 km af en dat is heel veel. Het probleem was dat we niet eerder een camping konden vinden dan vlak na Cahors. Dus wat waren we blij die dag toen we deze brug in zicht kregen en er onder door voeren. In Conques stapten we over op een ander busje van 'La Malle Postale'  die ons bij drieën afzette bij onze auto. Tegen de...

Of we er in geïnteresseerd waren om een mooie tuin te zien vroeg de gîte eigenaar in Cahors nadat we ons geïnstalleerd en gedoucht hadden. Nou, dat hoef  je aan mij geen twee keer te vragen dus even later liep hij voor ons uit door wat smalle steegjes achter de gîte en bracht ons op dit bijzondere plekje in de Rue du Petit-Mot. Het deed me onmiddelijk denken aan de Majorelletuin in Marrakesh die ik ooit bezocht met vriendin Stan. De ontwerper van die tuin gebruikte ook deze kleur blauw voor alle decoratieve elementen. De tuin is niet groot, gemaakt op een binnenplaats tussen de huizen. Er stonden veel grote potten met uitbundig groeiende planten.  Alles in de tuin zag er perfect verzorgd uit, vast iemand met liefde voor deze plek. Is het niet prachtig, deze kleurexplosie?  Voor ons was het weer echt een genietmomentje in deze bijzondere vakantie. 4 oktober 2019

De laatste etappe vandaag en die begon al snel met regen dus gauw de capes omgegooid. Ze zijn op de rug extra wijd zodat de rugzak er goed onder valt. We  droegen gewoon de korte broek en een shirt eronder, koud is het niet echt geweest. Het is wel uitkijken geblazen waar en hoe je je voeten neerzet wanneer het regent want er zijn paden met alleen maar grote platte stenen en een uitglijder is dan snel gemaakt. We kenden ze al van 1992 toen wij een kanotocht hier maakten, deze cruisertjes. Ze zijn te huur en er wordt veel gebruik van gemaakt om een weekje over de Lot te varen. Aan een zijarm van de rivier een ruïne, dat moet een groot gebouw geweest zijn, maar daar zijn we in deze omgeving ondertussen gewend aan geraakt. De rivier de Lot kent veel van deze oude, vaak gerestaureerde sluisjes. Ze moeten met de hand bediend worden en al die cruisertjes en ook onze kano toendertijd moeten er gebruik van maken. We blijven  langs de rivier lopen met af e...

Net buiten Bouziès was er iemand aan het werk voor zijn huis en het wekte onze interesse. We zagen al gauw dat deze man  iets heel moois aan het maken was en we raakten aan de praat.  Hij nodigden ons uit in zijn tuin en vertelde hoe zijn werken tot stand kwamen. Een ijzeren geraamte wordt bekleed met kleine stukjes betonijzer die aan elkaar gelast worden. Met zo'n groot werk was hij wel drie à vier maanden bezig. Wat een geduld! Deze levensgrote neushoorn was al verkocht en ging naar Lyon. Kijk eens naar die lijnen in dat lijf van dat grote beest, wat een kunst om dat er in te krijgen. Daar gaat heel wat studie aan vooraf. De man nam ons mee naar twee bijgebouwen waar hij zijn kunstwerken tentoonstelde en leidde ons daar rond. Hij had er ook werken die gemaakt waren van oud verweerd hout, prachtig. Dit vond ik zijn allermooiste werk, deze panter. De kracht die het uitstraalt vind ik ongelooflijk mooi en zo knap gedaan. Op de site van deze kunst...

Hadden we gisteren zo nu en dan een klein buitje, vandaag hielden we het droog. Wel erg mistig in de ochtend maar in de loop van de dag werd het heerlijk zonnig. Een vervallen huis in het bos, al jaren verlaten. Het wekt altijd mijn nieuwsgierigheid, wie heeft hier gewoond en gewerkt vraag ik me af. Hoe leefde men in die tijd? Dit grote huis stond aan de rand van een dorp maar de route ging er langs. We hadden niets nodig in het dorp dus liepen we verder. Ondertussen hadden we de vallei van de Célé achter ons gelaten en liepen we weer langs de rivier de Lot. Bij een volgend dorp, Bouziès geheten, moesten we met deze brug over de rivier. Vlak buiten dat dorp hadden we nog een leuke ontmoeting, daar kom ik morgen op terug. Vanaf de brug nam ik deze foto. Duidelijk is het vestingwerk in de rotswand te zien, weer een 'Chateau des Anglais' . Deze mooi gevormde schuren kwamen we veel tegen. Ze waren bestemd voor graanopslag. Bij drieën kwamen we ...

Vanaf Marcilhac waar we vannacht hebben geslapen was het mogelijk om het traject naar Cabrerets per kano af te leggen. Een dag van te voren heb ik telefonisch geïnformeerd en wat we in de vorige gîte al te horen kregen werd bevestigd, door de lage waterstand in de rivier was het niet mogelijk dit te doen. Jammer, we hadden er ons zo op verheugd.  Maar er valt ook lopend nog genoeg te ontdekken. De hoog opreizende rotswanden blijven imponerend met op sommige plekken grotten en gangen. Nog steeds zien we huizen waarvan de achtermuur een rotswand is, vaak zijn ze hooggelegen. Kilometers lopen we over dit pad wat zich slingert langs de rotsen, hoog boven de vallei. Van dit bankje maken we even gebruik voor een kleine pauze en om te genieten van het uitzicht. Door de vorm en de kleur van de huizen worden ze als het ware opgenomen in de kalksteen, het geeft daardoor een heel natuurlijke aanblik. In de middag komen we aan in Cabrerets, een prachtig k...

Vanaf Corn dalen we langzaam weer naar de rivier, ons verbazend over de grote, kasteelachtige huizen die we tegenkomen. In ieder dorp, hoe klein ook staan in dit gedeelte van het traject een paar van zulke 'burchten". We komen uit in Espagnac, een dorpje met prachtige oude huizen, de een nog mooier dan de ander en alles goed onderhouden. In de tuin bij een van die huizen een uit hout gesneden pelgrim. Bij zo'n mooi dorp hoort natuurlijk een mooi kerkje met daarnaast een oude priorij. En dan gaan we weer stijgen, flink stijgen zelfs maar de uitzichten zijn geweldig, hoe hoger we komen hoe meer we zien van de vallei onder ons. Langs de rivier die ver onder ons stroomt liggen kleine dorpjes met daar omheen velden, net lappendekens. In een ver verleden is er hier een mooie fontein gebouwd op een plek waar water uit de rotswand stroomt. Les Chateaux des Anglais, ook bekend als Rocas, kijken uit over de rivieren Lot en Célé. Ze vertellen ee...