Heen en terug naar de Ardeche

Eindelijk had ik van zaterdag op zondag na vier weken eens een volle nacht geslapen met zelfs nog een uurtje extra. Ik voelde me goed uitgerust en was daardoor in staat om weer een stuk verder te lopen. De Hennepakkers dan maar, een polderpark achter ons appartementengebouw. En daar is goed te zien dat we midden in de herfst zitten. We maakten een praatje met een groep vissers die uit het  noorden van Frankrijk bleken te komen. Donderdag al aangekomen en gistermiddag reden ze weer terug naar huis. Ze hadden een bed en breakfast in Schiedam en waren overal in de buurt al geweest om hun hengels uit te gooien. Met mijn lens bijna helemaal uit kon ik de molen aan de Vlist fotograferen. En ook de achterkant van een boerderij in de Bovenkerkse buurt. Wat is het heerlijk om weer even wat anders te zien dan die straat waar wij op uitkijken en waarlangs ik mijn boodschappenrondje doe. Echt veel paddenstoelen heb ik in dit polderbos nooit kunnen ontdekken, dit was het enige wat we tegenkwame...

Aan het eind van deze bomenrij zie je ons appartementengebouw liggen en ik zit op dit punt een paar stappen verwijderd van de plek waar mijn rondje Bovenkerk begint, dus ik loop hier nogal eens. Om deze tijd van het jaar als het blad goed begint te vallen ligt het gras maar ook op veel plekken het trottoir vol met de grote bladeren van die mooie platanen die er staan. Ik vind dan niets fijners als lekker door zo'n opgewaaide hoop blad te lopen, lekker schoppend met mijn benen. Net een kind. Ieder jaar zet de gemeente hier  zo'n grote bladkorf neer voor de mensen die blad kwijt willen. Ja, want aan de andere kant staan huizen en op het trottoir achter de schuurtjes ligt het ook vol met blad. De eigenaar van deze bezem was net klaar met zijn deel van de stoep schoon te vegen maar het zal niet lang duren of het ligt er weer vol met blad.

Was ik woensdag nog te slap om tien stappen te zetten, gisteren ging het al een stuk beter en ik vond dat ik er 's middags na een tukje eens uit moest, genoeg binnen gezeten. Bovenkerk vond ik nog net een beetje te ver en daar staan geen banken maar vlak achter ons appartementengebouw ligt de Hennepakkers, een soort aangelegd polderbos. Daar staan banken genoeg zodat ik onderweg even uit kon rusten.  Poeh, dit klinkt wel erg oudevrouwenachtig hè.  Ja, het was natuurlijk schitterend weer en dan die zon tussen die bomen, sprookjesachtig. En ook dit doet de zon, zulke prachtige reflecties op het water. Vooral bij knotwilgen werkt dit goed. We kijken hier polder Bilwijk in met daarachter het riviertje de Vlist. Tot mijn verassing stonder er nieuwe speelwerktuigen in de Hennepakkers. De vorige in dezelfde uitvoering waren in slechte staat. Mooi dat de gemeente hier nog een potje voor had. Ik hou van alle jaargetijden maar het voor- en najaar hebben toch mijn voorkeur en dat heeft v...

Ik ben gek op het tere lichte groen van het voorjaar, die belofte die dat inhoudt. Maar de vlammende tinten van het najaar zijn ook niet te versmaden. Ze doen je denken aan gezellige winteravonden, kaarsjes aan en een lekker boek.  Het had vannacht gevroren zagen we op het dak van het gebouw onder ons. Ik wilde dat voelen buiten en omdat de klussen langzamerhand gedaan zijn besloten we om een wandeling te gaan maken.  Moeilijk hoeft dat niet te zijn voor ons want Stolwijk is omringd door polders, welke kant van het dorp je ook uitgaat. Wat een weelde eigenlijk. Tien minuten van ons huis lopen wij hier te genieten van de wat tintelende lucht en de zon want die kwam een poosje goed door. Omdat we hier op een ka liepen met veel bomen speurden we naar paddenstoelen. Het waren er niet veel maar dit leuke groepje zagen we nog op het laatste moment, dat mocht op de foto. Over de Goudseweg die naast de provinciale weg ligt liepen we weer terug naar het dorp. Toen ik me omdraaide zag i...

De maand september schiet al aardig op en we kunnen er niet meer onderuit, de herfst heeft zijn intrede gedaan. Niet dat ik dat erg vind hoor, ik hou van alle seizoenen met een voorkeur voor voor- en najaar. Zo'n zonnehoed in verval op de bovenste foto vind ik ook een bepaalde schoonheid hebben.     De rode zonnehoed begint langzaam zijn donkerrode kleur te verliezen. Maar deze houtbij denkt toch nog wat honing te vinden. Ondanks of misschien wel dankzij de hagelstorm in juni heeft mijn plantenborder het geweldig gedaan. Nadat ik alles afgeknipt had zijn de planten gewoon opnieuw begonnen en op dit moment is er zelfs nog veel kleur te zien in de border. In de passiebloem bijvoorbeeld zitten nog frisse bloemen.   En de clematis beleeft een herstart, er zitten zelfs weer knoppen in. Deze peren groeien aan twee leiboompjes dicht tegen de muur en daardoor is dit het enige fruit wat de storm heeft overleefd. Niet getreurd, volgend jaar weer nieuwe...

Veel liefhebbers dit jaar voor de najaarswandeling van onze dorpsvereniging. We waren met zijn veertienen en dat kwam mede door de gasten in ons vakantiehuis en een vriend van Annie en Rudolph die graag mee wilden lopen. We liepen vanuit ons dorpje naar de overkant van de vallei, naar Intre. In ieder jaargetijde mooi daar boven, zelfs die oude boerderij van twee broers die een grote schaapskudde hebben heeft zijn charme. Van Intre ging het naar Blaizac en dat is weer een flinke vallei dalen en stijgen. Goed te zien is dat we in oud vulkanisch gebied wonen. Op de foto hierboven Roc d'Ajoux, een uitgedoofde vulkaan. Hierboven Han, gast in ons vakantiehuis. Samen met zijn vrouw Ria hadden ze het vandaag prima naar hun zin. En  hieronder buurman Rudolph die door Mart al jaren 'de springende tuinkabouter' genoemd wordt omdat hij klein is en geen moment stil staat. Het was een lange wandeling vandaag, viereneenhalf uur. Via Blai...

De beschrijving van een wandeling die we in het voorjaar maakten vertoonde nog wat hiaten en dan kun je hem maar beter nog eens lopen om de puntjes op de i te zetten. Heerlijk weer, in het begin en dat was nog voor tienen, hadden we nog even een dunne fleece aan maar die ging al gauw uit en we liepen verder in korte broek en t-shirt. De kleuren van de herfst beginnen zich aan te dienen en daar heeft de droogte natuurlijk ook wel aan mee geholpen. Er is nog genoeg te zien onderweg, vooral de bessen in allerlei kleuren zijn prachtig. De eerste kastanjes beginnen te vallen en ik kon het niet laten om twee takken met mooie rozenbottels mee te nemen. Daar gaan we thuis nog even langer van genieten.

Prachtig herfstweer vandaag en dat kwam goed uit want we maakten met wat leden van mijn fotoclub een uitstapje naar de Lage Vuursche om herfstfoto's te maken. In het bos aangekomen lag de hele groep binnen vijf minuten op de grond geknield om paddenstoelen te fotograferen. Geen gezicht natuurlijk, al die achterwerken omhoog en die hoofden omlaag om maar zo dicht mogelijk bij je onderwerp te komen. Het was een heerlijke dag, ik ben lekker bezig geweest en heb weer wat geleerd.

Elk najaar koop ik vlak voordat we naar Nederland vertrekken een grote pompoen in mijn Franse supermarkt. Ze liggen daar vanaf begin oktober in grote hoeveelheden opgestapeld en kosten bijna niets. De Franse huisvrouwen maken er heerlijke pompoensoep van en nog veel andere lekkere dingen maar deze mevrouw neemt hem mee voor de sier. Op mijn buitentafel ligt de pompoen samen met de Franse kastanjes mooi te zijn. Als het hard gaat vriezen is het over met de pret, maar dat ziet er met het heerlijke weer van dit moment voorlopig niet naar uit.

Overal begint de wilde wingerd te verkleuren en omdat deze klimmer hier tegen veel huizen, schuurtjes en muurtjes groeit is het goed te zien dat de herfst zijn best doet. Ook het blad van onze braam op de onderste foto verkleurt mooi. Daar moet ik eerdaags alle oude scheuten wegknippen en de nieuwe scheuten die al volop gegroeid zijn, aanbinden. Dat is nog een heel karwei, want het zijn serieuze scheuten en er is wel wat kracht voor nodig om die allemaal in het gareel te krijgen.

Het weer van vandaag maakte veel goed van al het onweer en regen van de laatste paar dagen. En dat kwam goed uit, want we hadden de jaarlijkse herfstwandeling van onze dorpsvereniging. Nou zijn er niet zoveel mensen meer die een pittige wandeling aan kunnen dus we waren maar met zijn vijven, de rest zouden we treffen in het restaurant. Een prachtige wandeling ten oosten van St. Pierreville met mooie vergezichten, die gaan Mart en ik zeker nog eens maken en dan de beschrijving in het Nederlands vertalen. We eindigden voor het gemeentehuis van St. Pierreville waar juist onze overige dorpsgenoten uit de auto stapten. Ontzettend lekker en gezellig gegeten bij hotel "Les Voyageurs", ik ben meteen weer op de hoogte van alle nieuwtjes uit de omgeving.