Heen en terug naar de Ardeche

Het is wel mosterd na de maaltijd maar hier toch nog wat vuurwerkfoto's. Ik vond het zo leuk dat ze gelukt waren dat ik er toch nog maar een blogje van maakte.  Aan het eind van de middag had ik mijn statief al op het balkon gezet want zonder statief worden zulke foto's niets. Nou ja, of je moet een hele vaste hand hebben want je gebruikt lange sluitertijden en dan mag je toestel  niet bewegen. Zelfontspanner aan mijn telefoon en knippen maar. Ik begon pas met foto's te maken na twaalven want toen was er genoeg te knippen. Ideaal natuurlijk, een balkon op de tweede verdieping en het hele dorp voor je. Ik hoefde niet veel te zoeken. Wie weet, is dit wel de laatste keer dat we zulke foto's kunnen maken maar dat geloof ik eigenlijk zelf niet. Ik ben er helemaal voor dat vuurwerk moet verdwijnen maar ik ben bang dat het wel jaren zal duren voordat dat werkelijkheid wordt.

Zo gauw de kerst voorbij is wordt er voor onze supermarkt een grote tent opgezet en binnen twee dagen worden daar volop oliebollen en appelbeignets gebakken. Binnen de kortste keren staan de mensen er voor in de rij. Ik denk dat er zelfs mensen zijn die ze dagelijks komen halen. Zo niet wij, we geven er niets om. Ik geloof dat ik ze ooit weleens een keer heb gebakken maar onze kinderen waren ook geen echte liefhebbers van oliebollen dus ik voelde de noodzaak niet. Maar vooruit, een appelbeignet gaat er wel in dus ik nam er gisteren twee mee. In mijn boodschappenkarretje had ik andere ballen. Een zakje bitterballen wel te verstaan, van Kwekkeboom natuurlijk, wij willen alleen de allerlekkerste.

Eigenlijk hoor je op een dag als vandaag terug te kijken maar ik ben meer van het vooruit kijken. Alhoewel, het was een bijzonder jaar, voor de wereld en voor ons persoonlijk dus vooruit, heel even. De pandemie die de wereld trof was en is natuurlijk verschrikkelijk. Veel mensen zijn hun leven verloren, anderen raakten hun baan kwijt of hun bedrijf kwam in gevaar. Maar wij als gepensioneerden en nog in goede gezond hadden er eerlijk gezegd weinig hinder van. Wij konden, weliswaar voorzichtig, onze gang gaan. Goed, we konden niet knuffelen en met het kerstdiner niet met het hele gezin aan tafel zitten maar er zijn ergere dingen in deze wereld, laten we dat alsjeblieft niet vergeten. En dan de goede dingen van dit jaar. Wij namen het besluit om onze winkel en het woonhuis daarachter te verkopen en dat lukte vrij snel. Voor een tijdje bij onze dochter ingetrokken want naar Frankrijk vertrekken werd door de Corona de pas afgesneden. Toch konden we daar half juni voor een paar maanden alsno...

Oliebollen, het hoort bij de tijd van het jaar om die te eten maar wij geven er niet om. Toen ik gisteren boodschappen ging doen bij mijn supermarkt stond zoals ieder jaar deze tent er weer en daarin worden sinds maandag aan een stuk door oliebollen gebakken, soms staan de liefhebbers er zelfs voor in de rij. Het komt niet bij me op om een zak oliebollen te kopen, ik geloof zelfs dat onze kinderen er niets om geven.  Ik heb ooit wel eens appelflappen gebakken, één keer maar en dat was het. Veel werk voor weinig afnemers en dan ook nog die lucht die overal in trok en die je dagen daarna nog rook. Ik heb nog een halve zak cranberries in de koelkast liggen en ik ga straks gewoon dezelfde tulband bakken die verleden week zo'n succes was. Dat vinden wij lekker.

Ik wens je kriebels in je buik Engeltjes op je schouder Kaboutertjes in de keuken Knuffels in je bed Eendjes in je bad Roze olifantjes op het behang Maar vooral een fantastisch, gezond en schitterend Nieuwjaar Bedankt allemaal voor jullie bezoekjes aan mijn blog en voor jullie leuke en vaak lieve reacties. Blijf daar vooral mee doorgaan, het inspireert me.

Ik hoorde vannacht de regen tegen de ramen kletteren maar gelukkig was het vanmorgen droog zodat ik kon gaan lopen in Oudewater, want dat wilde ik graag deze laatste dag van het jaar. Ik wist namelijk (niet helemaal zeker) wat voor traktatie we onderweg zouden krijgen. En ja hoor, halverwege stopten we bij de boerderij van Agaath, een medeloopster die al driftig stond te bakken. Er was een gezellige hoek in de schuur ingericht voor ons en in een ommezien zaten we met in de ene hand een kop koffie en in de andere een oliebol. Ik geef normaal niets om die dingen maar hoe Agaath ze bakt en dan warm, zo uit de olie, heerlijk. Zonder moeite werkte ik er vier naar binnen, ze waren zo lekker. Het was zo weer een hele gezellige ochtend. Rest mij nog jullie allemaal een leuke jaarwisseling te wensen.

Zoals bij veel mensen staat hier ook de hele dag de Top 2000 aan. Lekker, al die nostalgie. Alleen weet ik bij veel nummers de naam van de zanger(s) niet meer, kan ik niet uitstaan. Oma, zegt grote kleinzoon Thijs gistermorgen, daar heb je een handig appje voor en hij laat het meteen zien met zijn eigen telefoon. Zal ik het bij jou ook even installeren en voor ik kan antwoorden zit het bij mij ook op mijn telefoon. Het heet 'Shazam' en het werkt uitstekend. Handig, zo'n kleinzoon.

Ik wens je een ster aan de hemel Ik wens je een hand op je schouders Ik wens je een hart vol dromen Laat 2015 worden wat je ervan verwacht Een jaar waarin het leven je toelacht!   Bedankt voor al jullie bezoekjes aan mijn blog en jullie leuke en vaak lieve reacties. Ik ga er weer een mooi blogjaar van maken en hoop op veel reacties.  

De sjoelbak staat al buiten, klaar om in de auto gezet te worden. Zoals ieder jaar vieren we de jaarwisseling met twee zussen van Mart en hun partners. Deze keer in Alphen aan de Rijn waar we ook blijven slapen. We eten straks met zijn zessen, hebben allemaal wat klaargemaakt. Ik mocht het voorgerecht doen, dat wordt iets lekkers met zalm. In de loop van de avond komt de sjoelbak op tafel en zullen we eens kijken wie deze keer de meeste schijven in de gaten kan mikken. Fijne jaarwisseling iedereen!

In het vervolg op mijn blog van 25 juli  hier nog een fotootje van de andere mannen in ons gezin. Ook dit zijn een stel vrolijke druktemakers, op Mart na, want die is vrij rustig. Ik denk dat ze dat drukke en lawaaierige van mijn familie hebben. Mijn moeder verzuchtte bij ons thuis weleens dat het wel binnenlandse oorlog leek, maar dat deed ze dan altijd met een lach op haar gezicht, want ze vond het maar wat leuk, net als ik nu.

En weer ondernam ik een poging om het vuurwerk te fotograferen, zie hier het resultaat. Daar moet ik nog eens goed op gaan oefenen, wat niet mee valt als de gelegenheid zich maar een keer per jaar voordoet. Gelukkig maar, ik heb weer knallen genoeg gehoord. Maar afgezien van de mislukte foto was de avond heel gezellig. Met twee zussen van Mart en hun partners hebben we het oude jaar uitgeluid en het nieuwe jaar verwelkomt. Was ik verleden jaar nog de winnaar met sjoelen, deze keer ging schoonzus Anja met de eer strijken.

Dank jullie wel, merci beaucoup! Voor de vele bezoeken aan mijn blog, dit jaar zelfs 46.900 pagevieuws! Voor alle lieve, leuke en grappige reacties. Voor alle lieve en leuke mailtjes. Aan alle trouwe lezers een welgemeend gelukkig nieuwjaar. Dat 2014 alles mag brengen wat je wenst. Maar bovenal wens ik iedereen een goede gezondheid. Au revoir, waar en wanneer dan ook.

Vanaf deze plek wens ik jullie een goed, gezond, vrolijk en positief 2013 ! Voor ons gaat het een spannend jaar worden. We hopen onze gîte af te bouwen tot een mooie plek om te verhuren, er moet een site gebouwd worden om onze toekomstige huurders te informeren en daarna gaan we ons eigen Franse huis nog verbouwen om wat meer comfort te krijgen. Dan wordt het natuurlijk afwachten of we wel huurders krijgen voor de gîte en hoe dat gaat lopen. Al met al gaat het zeker een enerverend jaar worden, maar dat geeft niet, we hebben er zin in, kom maar op met dat jaar! Eigenlijk is deze vuurwerkfoto mislukt, maar ik vond hem spetterend genoeg om hem toch een plekje te geven op mijn blog.

Wij vieren vanavond met wat schoonzussen en hun partners oud en nieuw en we beginnen met een maaltijd, iedereen neemt wat mee. Op zoek naar iets lekkers als toetje kwam ik dit  recept  tegen met de mooie naam "Italiaanse liefde". Het wordt klaargemaakt met o.a. boerenjongens, dit zijn rozijnen op brandewijn, te krijgen bij de slijter. Nou werd er vroeger bij ons thuis weinig alcohol geschonken, maar ik weet nog wel dat we op oudejaarsavond, natuurlijk vanaf een bepaalde leeftijd, een glaasje boerenjongens kregen. Lekker vond ik het, vandaar dit toetje voor vanavond. De foto is deze keer niet van mij, maar gemaakt door de man van Caroline, haar kookblog  is een aanrader

Een van de weinige foto's die redelijk gelukt is tijdens mijn poging om het vuurwerk te fotograferen. Het duurt nog een jaar voordat ik het opnieuw kan proberen. Wat gaat dat jaar ons brengen? In ieder geval de vrijheid om te doen en te laten wat we willen, net zoals afgelopen jaar. Na vijfendertig jaar gebonden te zijn aan een eigen bedrijf ervaren wij dat als een groot goed, die vrijheid. We zullen weer heel wat tijd door gaan brengen op onze geliefde stek in de Ardêche, te beginnen met volgende week zondag als we daar voor een dag of veertien  naar toe reizen.

Ja, wat doe je zo'n laatste dag van het jaar? Ik ben begonnen met een flinke wandeling rond Oudewater met mijn loopgroep. Bijna aan het eind van de wandeling werden we naar een mooie woonboerderij geleid waar één van mijn medelopers woont. Die stond daar voor ons oliebollen te bakken. Ik geef niets om die dingen, maar deze waren zo lekker dat ik er drie stuks opgegeten heb onder het genot van een kop koffie. Vanmiddag bij nicht Babette op bezoek geweest in het ziekenhuis, ze knapt al aardig op van haar operatie. En tussendoor genieten we van de Top 2000 op de radio. Op nummer 65 werd net "A whiter shade of pale" van Procol Harum gedraaid . Zeker niet het mooiste nummer van de lijst, maar het roept bij mij wel de meeste nostalgische gevoelens op. De tijd van Boule 7 , de discotheek die werd geopend toen ik achtien jaar was. Wat een leuke tijd hebben we daar gehad! Hierboven de enige foto die ik kon vinden op internet, met voor Boule 7 de terassen van de Landbouw en de ...