Heen en terug naar de Ardeche

Natuurlijk zullen wij nog weleens in de Ardèche komen maar dat zal niet met regelmaat zijn dus een andere blogtitel is op zijn plaats vond ik. Het was niet zo moeilijk om die te vinden,  gewoon het woord Ardèche weglaten en dan krijg je Heen en terug naar... Of ik het allemaal goed gedaan heb is nog even de vraag maar de url is  in ieder geval : https://heenenterugnaar.blogspot.com/ Dit kan je veranderen in je leeslijst als je die hebt. Nou en of dat het lente is. Ons vaste rondje in Bovenkerk laat het van alle kanten zien. Kijk maar naar deze koet op haar nest. En een toefje viooltjes tegen een boerderij. En wat te zeggen van de bloesem van deze appelboom. De eerste koeien in de wei, we hebben ze gemist. Overal dovenetel in de graskanten. Op het plekje waar we een paar dagen eerder de eend met jongen zagen was niets meer te zien maar wat verderop werden we langs de sloot ingehaald door dit hele gezin. Moeder had er echt de vaart in, zo leuk. Het is niet de scherpste foto...

 Vijf weken zijn we weggeweest en ondertussen is de natuur hier ontploft lijkt het wel. Zelfs al dotterbloemen aan de waterkant, daar kan geen boeket tegenop. Met dit weer loop je met plezier een rondje door de Bovenkerkse buurt en als je dan ook nog zo'n mooie bloeiende prunus tegenkomt begint je zondagmorgen helemaal goed. Al heel wat zwanen in de polder gezien maar opeens vielen bij deze zwaan de knobbels me op, nooit eerder gezien zo groot. Dat heb ik toch eens even opgezocht  De knobbels wordt groter en zwarter tijdens de broedperiode, vooral bij mannetjes. Dat klopte in dit geval helemaal want de zwaan begon boos te sissen naar ons toen we hem passeerden. Dus ergens moet zijn vrouwtje op een nest zitten. Prachtig, de grote kastanjes op dit boerenerf zijn ook al in blad gekomen. Hier heeft een enthousiasteling van het najaar heel wat tulpenbollen gepoot. Lekker vrolijk. Nog een toef dotterbloemen en als je goed kijkt zie je links in het midden van de foto het kopje van ee...

Dat rijmt lekker, een fazant in het land. Ik zag hem vlakbij aan de andere kant van de sloot in het weiland lopen, net achter een hek en hij bleef stil staan. Nou, dan maar een foto proberen te nemen tussen de latten van het hek door en dat lukte. Hij staat er fraai op. Het is een mannetje en wat heeft hij een prachtig verenkleed. Na even geposeerd te hebben ging de fazant weer aan de wandel, hier zijn de kleuren nog mooier te zien.  Het vrouwtje van de fazant, ook wel de hen genoemd komt er wat kleur betreft slechter vanaf, dat is een onopvallende, bruin gespikkelde vogel. Dat heeft ook wel een reden.  Fazanten broeden op de grond. Omdat het vrouwtje de eieren alleen uitbroedt, is haar onopvallende kleur belangrijk om niet op te vallen voor roofdieren terwijl ze op het nest zit.  Wat zit de natuur toch prachtig in elkaar, alles heeft een reden. Tussen al die knotwilgen in Bovenkerk staat maar één  katwilg en die staat nu in volle glorie. Het is een hoge struik met l...

Al bij veel bloggers sneeuwklokjes gezien en terug uit Frankrijk zag ik ze opeens in Bovenkerk. De lentebodes maar van die lente kon ik met die ijskoude wind in de polder weinig merken. Normaal loopt hier vee maar op een enkel schaap na is het erg rustig in de polder. Wel heel veel ganzen gezien maar die zaten te ver weg om er een goede foto van te maken. De meisje staan lekker op stal waar ze goed verzorgd worden. Veel te koud buiten. Oud, verweerd en roestig en toch heeft het schoonheid. Het is onderdeel van een oud hek wat voor een boerderij staat die grondig verbouwd wordt door twee broers.  Het hek zal wel verdwijnen en nu maar hopen dat er iets passends voor terugkomt. Dat denk ik eigenlijk wel als ik zie hoe zij verbouwen met respect voor het oorspronkelijke gebouw.

Nog even over de boom, die mooie boom die afgezaagd is in Bovenkerk Dit was mijn laatste foto, begin januari. Een prachtig beeld vind ik zelf. Ik ga hem missen. Zoals lezeres Lida schreef in haar reactie:  Ik begrijp helemaal wat je voelt. Zo'n boom is iemand.  Iemand die je al jaren kent. Ik snap dat je ontdaan bent. Ondertussen heb ik begrepen dat bij veel mensen in ons dorp de verontwaardiging groot is, ook uit al jullie reactie kwam dat naar voren. Of er een kapvergunning nodig was weet ik niet maar het leed is toch al geschied dus het heeft geen zin meer om dat te achterhalen. De boom was nog gezond, dat kan ik op het snijvlak van de boom op mijn foto's zien. Laten we het er maar op houden dat de eigenaar van de grond, een alleenstaande man, er volgend jaar warmpjes bij wil zitten met het hout van de boom.

Zaterdag aan het eind van de middag thuisgekomen en gisterochtend liepen wel al vroeg een rondje Bovenkerk. Fotocamera mee. De weilanden waren nog licht bevroren en het was zonnig dus een mooie gelegenheid om bijvoorbeeld een foto van mijn boom te maken. Maar hij was er niet, ik zag hem niet en toen dat tot me doordrong zag ik die stronk. Omgezaagd, mijn boom. Verschrikkelijk, een misdaad vind ik het. Het weiland is in bezit van iemand die geen boerenbedrijf heeft, af en toe lopen er een paar schapen, meer niet. Die arme boom, hij stond niemand in de weg, waarom moest hij weg? Landschappelijk was het altijd een prachtig beeld en dat wordt nu al gemist.  Wij waren even bij zoon en schoondochter 's middags en die hadden het ook over de boom. Schoondochter had net als ik tientallen foto's van de boom en ook op Facebook wordt er al over dit drama gesproken. Half Stolwijk loopt vaak dit wandelingetje dus de boom was een geliefd object in de polder. De boom is er niet meer, hij zal g...

Toen wij zaterdagochtend vrij vroeg boodschappen deden was het nog erg koud maar 's middags was hier de temperatuur opgelopen naar 7 graden met een strakblauwe hemel. Wandelweer! Laten we de ka weer eens oplopen zei Mart en dat wilde ik wel, altijd mooi daar. Galappels op een zomereik, dat is lang geleden dat ik die gezien heb. Dat je zo'n stukje natuur vlakbij huis hebt is natuurlijk erg fijn. Wij genieten er al vijftig jaar van. Dat moet een bever zijn, dat kan niet anders.  De populatie bevers is groeiend in de Krimpenerwaard. Het dier hoort van oudsher thuis in waterrijke gebieden, maar stierf ruim twee eeuwen geleden uit in Nederland. In 1988 werden de eerste weer uitgezet in de Biesbosch en sindsdien verspreid het knaagdier zich door Nederland. Oude verweerde boomstronken. Elzen en essen langs het pad.  De Bergvlietsekade is een van de oudste onverharde kades in de Krimpenerwaard en 1.5 km lang. We lopen weer terug, volgende keer weer een stukje verder. De foto toont de ...

Afgelopen maandag was het net of je in een sprookjesland liep in Bovenkerk. Strakblauw en dan al die prachtige bomen met hun witte laag die zo mooi afstaken tegen de blauwe lucht. Het was wel wel voor de zoveelste keer Bovenkerk maar dit is een kort loopje vanaf ons appartement en wij hebben er geen behoefte aan om nu te gaan autorijden. Tenslotte is hier met de sneeuw genoeg moois te fotograferen. Leuk was dat ik nu eens niet de enige was die foto's nam, er waren heel wat mensen die deze pracht vast wilden leggen. In een van de bomen zat een duif te dutten. Nog maar een keer mijn boom maar nu met deze blauwe lucht en een laagje sneeuw op de takken nog mooier dan zaterdag. Zielige pegeltjes, voor die mooi lange pegels moet het echt harder vriezen. Wie weet, februari moet nog komen. Een kromme wilg, ook nog hol en dan toch zoveel takken. Wilgen kunnen wel honder jaar oud worden maar dan moeten ze wel regelmatig geknot worden. We liepen helemaal tot het eind van Bovenkerk, tot aan de...

Een witte wereld toen we vanmorgen uit bed kwamen. Terwijl we zaten te ontbijten wisselden lichte regen- en sneeuwbuien elkaar af dus gauw naar buiten voor een rondje Bovenkerk voordat de sneeuw helemaal verdwenen zou zijn. Er lag gelukkig nog genoeg om een paar mooie foto's te maken. Deze dappere kleine man was bij een boerderij in zijn eentje aan het sneeuw ruimen. Bij een boerderij met oude ijsselsteentjes staat een rieten dak prachtig maar met sneeuw is het bijna nog mooier. Mijn boom in de sneeuw kon ik niet voorbij lopen zonder een foto te schieten. Nog zo'n oudje in de sneeuw. En toen begon het opeens echt te sneeuwen en het hield niet meer op. Hier eerst wat kleine vlokjes maar die werden steeds groter. Het ging zo hard dat ik mijn camera die niet goed tegen vocht kan niet meer uit mijn fototas durfde te halen. Op de terugweg met wind en sneeuw tegen maakte ik deze laatste foto, er is al aardig wat sneeuw bijgekomen. Onderweg zagen we mensen met kinderen op de slee er g...

  Het Sinterklaasfeest met veel gezelligheid is achter de rug en we gaan op naar kerst. En dat laatste niet te snel bij mij en zeker niet te uitbundig. Vanmorgen eerst maar eens begonnen met alle troep in huis op te ruimen. Papier, karton en een rommelige keuken maar het begint er weer normaal uit te zien. Maar daarvoor maakten we nog een wandelingetje want als het om deze tijd van het jaar droog is moet je direct gaan. Als ik nu uit het raam kijk zie ik heel veel dreigende donkere wolken en af en toe vallen er spetters. Onderweg zag ik deze wilg met die groene alg op zijn bast. Dat hebben niet alle bomen maar deze wel, uitzonderlijk veel.  Als er één boom oer Nederlands is, dan is het wel de wilg.  En dan hebben  we het niet over de treurwilg, de kruipwilg of de boswilg, maar over de gewone huis-, tuin- en  keukenwilg, ook wel de schietwilg genoemd. Als heel veel kale kruinen in Bovenkerk, het knotten is begonnen.