Sprookje

Afgelopen maandag was het net of je in een sprookjesland liep in Bovenkerk. Strakblauw en dan al die prachtige bomen met hun witte laag die zo mooi afstaken tegen de blauwe lucht.

Het was wel wel voor de zoveelste keer Bovenkerk maar dit is een kort loopje vanaf ons appartement en wij hebben er geen behoefte aan om nu te gaan autorijden. Tenslotte is hier met de sneeuw genoeg moois te fotograferen. Leuk was dat ik nu eens niet de enige was die foto's nam, er waren heel wat mensen die deze pracht vast wilden leggen.

In een van de bomen zat een duif te dutten.

Nog maar een keer mijn boom maar nu met deze blauwe lucht en een laagje sneeuw op de takken nog mooier dan zaterdag.

Zielige pegeltjes, voor die mooi lange pegels moet het echt harder vriezen. Wie weet, februari moet nog komen.

Een kromme wilg, ook nog hol en dan toch zoveel takken. Wilgen kunnen wel honder jaar oud worden maar dan moeten ze wel regelmatig geknot worden.

We liepen helemaal tot het eind van Bovenkerk, tot aan de wetering. Op het vlonderpad lag nog sneeuw en dat vormde met de bomen erachter een mooi plaatje.

We kwamen onderweg een vriendin tegen die ook druk liep te fotograferen en zij maakte een foto van mij bij de brug over de wetering. Ik zocht een steuntje tegen de brug om de foto hierboven te nemen.

Zoveel sneeuw die dagen blijft liggen hebben we hier al jaren niet meegemaakt en er ligt nog veel op dit moment. Terwijk ik dit blogbericht gisteren maakte zou ik wel weer naar buiten willen want de zon schijnt nog steeds maar ik ga niet alleen, veel te onzeker op mijn benen. Mart is een middagje naar zijn clubhuis, heeft hij wel verdiend want gisteren en ook vanmorgen nog is hij doorlopend aan het sneeuwruimen geweest. Zelfs een breed pad gemaakt op het plein hier beneden naar de groepspraktijk.