Heen en terug naar de Ardeche

Mart heeft gistermorgen het rek voor de aardbeienbakken in elkaar gezet, het hout van dat rek gaat 's winters altijd naar binnen. En toen kwam ik eraan te pas met dat handige rode schaartje van me. Ik knip altijd alles weg want stuk voor stuk oud blad wegknippen is mij te veel werk. De grond wat losgewerkt en nu nog een flinke scheut met drab van koemestkorrels en dan gaan de planten wel aan de groei. Wij zullen helaas niet meer van de aardbeien kunnen profiteren maar voor onze sympathieke kopers doen we  dit karweitje graag. Nog zes bakken te gaan, die komen morgen aan de beurt.   Verder doen we niets meer aan de moestuin, dat heeft geen zin. De kopers mogen zelf beslissen of ze een moestuin willen onderhouden.

En tussen al zijn werkzaamheden door heeft Mart het ook nog voor elkaar gekregen om een nieuwe trap te maken van de moestuin naar de fruituin. Er was een zeer provisorisch trapje al die jaren maar dat was meer een stelletje slordig opgestapelde stenen. Ik vond het daarom ook nooit prettig om daar af te dalen. Toen het stuk muur links van de trap de laatste jaren ook begon in te storten besloot Mart van de winter al om daar de boel eens flink aan te pakken komende zomer. En dat is gelukt. Muren staan weer stevig overeind en er is een mooie trap met aangename treden gemaakt. Zo kan ik weer veilig naar beneden. Over een jaartje ziet het er beter uit, dan is dat witte voegsel bijgekleurd. .

Er is nog niet zo heel veel te vertellen over de moestuin maar met deze foto ben ik heel blij. Toen wij hier in februari waren zag het er naar uit dat de artisjok helemaal ter ziele was gegaan, Mart heeft toen alle verrotte bladeren er af moeten snijden. Maar zie, voor de derde keer in de lange tijd dat deze plant in onze moestuin staat is hij in blad gekomen. Met recht kan je deze plant een overlever noemen. Of de artisjok nu ook weer zoveel bloemen gaat geven zal ik af moeten wachten. De regen van eergisteren en de nacht ervoor was te heftig voor de tere slaplantes die maar net in de grond zaten. Stom, we hadden er een paar kratjes overheen moeten zetten. Maar even afwachten wat er van terecht gaat komen. De bietenplanten staan er iets beter bij. Maar de aardbeiplanten staan al even buiten, die zijn al meer gehard. De komende week gaan we weer wat meer zon krijgen, daar houden ze van. Hier is niets mis mee, met die rabarberplant. We hebben er meerdere in allerlei stadia van groei sta...

Het goot gisterochtend, niet leuk maar zulke dagen gebruiken we graag om boodschappen te doen. Eerst  gingen we naar die fijne kweker in Aubenas om wat planten te halen. Ik kocht twee grote hangpotten met planten die opeenvolgend bloeien en waar je de hele zomer plezier van hebt. Ze gaan niet hangen bij mij maar ik laat jullie nog een keer zien wat ik er dan wel mee ga doen. Drie vlijtige liesjes gingen ook mee voor in dat mooie plantenrek op de cour. Nog wat sla en bietenplanten en dat was het. Hij had al tomatenplanten staan 'maar als u geen kas hebt moet u ze niet kopen' was zijn raad. Dat was ik helemaal met hem eens, de hagel valt nu uit de lucht terwijl ik dit schrijf.

Gisteren is het beschermingszeil van de tuintafel- en bank gehaald en Mart zette de bak met violen die we meenamen uit Nederland op de tafel, ziet er meteen leuk uit. Het is nog net even te koud om buiten te zitten. De zon mag dan wel stralend schijnen maar er staat een stevige koude wind.  Op de achtergrond op de tegenoverliggende helling worden oude kastanjeschillen en blad verbrand. Er ligt een dikke laag en die wil men kwijt voor de nieuwe oogst gaat vallen in het najaar. Nadat ik 's morgens de laatste hortensia's geknipt had ben ik na de middag begonnen met het schonen van mijn aardbeienbakken. Het is een rommeltje van oud blad, ontluikend blad, onkruid en hier en daar plakken mos. Ik heb mijn oude methode maar weer gehanteerd, gewoon de schaar erin. Eerst het onkruid tussen de planten weggehaald en daarna alles tot de grond toe afgeknipt. En dan ziet het er zo uit. Mart haalt een zak grond naar beneden zodat ik de bakken wat bij kan vullen en alles krijgt een flinke scheu...

We waren van plan om heel veel in de tuin te doen toen we hier aankwamen maar na een paar regendagen zakte de moed ons in de schoenen. Het werd gelukkig droog en we zijn hard aan het werk gegaan. In de border is al veel geknipt  behalve wat struiken waaronder de vlinderstruik, die komen begin april aan de beurt. Dan ga ik ook met de stofkam door de border. De struik in deze bak, al jaren een salvia, halen we er ieder jaar uit en zetten hem in de moestuin waar hij overwintert. Verleden najaar vergeten maar hij heeft er niet onder geleden. Ik heb hem al geknipt. Dit is 'de bak van Kees', zo noemen we die bak altijd. Toen Kees en Maria nadat ze hier jaren permanent gewoond hadden terug verhuisden naar Nederland deed Kees hem ons cadeau. De hagen bloeiende klimop zijn aan de tuinkant nog niet gesnoeid. Wel aan de moestuinkant, makkelijk  als Mart in april de moestuin die er onder ligt gaat schoonmaken. Nu kunnen de vogels nog wat langer van de bessen genieten. Onze buurman Daniël ...

Dit ziet er natuurlijk niet bepaald aantrekkelijk uit maar ik ben er blij mee. Het zijn onze aardbeiplanten en zo te zien zijn we er geen één kwijtgeraakt. Tussen al het dode blad en onkruid laat ik ze lekker zo staan tot begin april. Ik heb nog wel even getwijfeld of ik de bakken niet al schoon zou maken maar we hebben de afgelopen dagen prachtig weer gehad maar wel met nachtvorst. Als we nog meer vorst krijgen beschermd dat blad de planten daar tegen. Het rek voor de aardbeien wordt door Mart hier in elkaar gezet zodat de bakken weer omhoog kunnen. In het najaar breekt hij het af, het is geen duur hout dus dat zou snel kunnen rotten. Nog een paar weken wachten en dan ga ik er verder mee. Verleden jaar hebben we ontzettend veel kou en regen gehad in het voorjaar, toen ging het niet hard met de aardbeien. Laten we hopen dat het dit jaar anders zal zijn. Jullie zien het wel, er zit nog heel wat werk in om de moestuin weer op orde te krijgen. Maar wij kijken nog niet teveel vooruit, we g...

September: wat staat er nog in mijn moestuin? Dit zijn in ieder geval de laatste zonnebloemen. Ze waren gaan hangen na een harde regenbui maar Mart kon er, met behulp van een ladder, nog een paar afknippen. Een beetje kort doordat de stelen gebogen waren maar ik vind ze prachtig staan zo. We hebben nog steeds volop courgettes, ik heb gelukkig veel verschillende recepten van deze groente. Morgen wordt het een courgettequiche met als bijgerecht zoetzure komkommers want die groeien ook nog steeds. Deze tomaten heb ik gauw geoogst want die waren gebarsten na de harde regenbui. Er hangen er nog genoeg aan om nog een keer gevulde tomatensaus in te maken. En wat het is met die sperziebonen dit jaar, ik weet het niet. Ze blijven maar groeien. Het hele dorp weet ondertussen hoe lekker onze bonen zijn, de 'gewone' groene bonen en die lange paarse. We kunnen ook nog steeds aardbeien plukken. Ik heb nog een zak rode kruibessen in de vriezer met wat zakken aardbeien, daar wordt deze week ec...

Wij gaan een weekje weg en we gaan alletwee verschillende dingen doen tijdens dat weekje. Jullie horen er later meer over. Maar weggaan met een moestuin vraagt in deze tijd van het jaar voorzorgsmaatregelen, het geeft volgende week nog rond de dertig graden op.  Dus gistermorgen alle tomaten die enigzins rood waren van de planten gehaald en dat waren er weer heel wat. Onze laatste gasten vertrokken maar het lukte me nog om tussen het schoonmaken van het vakantiehuis door deze oogst te verwerken. Een paar nog te gele tomaten heb ik in de koele bijkeuken laten liggen en de rest fijngesneden, gekookt en saus van gemaakt en dat ging de vriezer in. Als we terugkomen ga ik er passata van maken, daar had ik nu onvoldoende tijd voor. Één tomaat was zo groot gegroeid, ongelooflijk, ik had hem eigenlijk moeten wegen. Maar hij kreeg wel een aparte foto. In dit soort situaties zijn we heel bij met ons watersysteem met druppelslangen. Daar staat een tijdklok op en zo krijgt de moestuin iedere n...

De tomaten beginnen nu in wat grotere hoeveelheden te kleuren, verleden week heb ik daardoor al wat potten passata in kunnen maken. Zoals ieder jaar kunnen we weer kilo's braam plukken, vandaag gaat mijn koperen jampan weer op het vuur met bramen en de kruisbessen die ik nog in de vriezer had.  Al de venkelplanten die we gepoot hadden zijn goed opgekomen en gebruikt. Één plant laat ik altijd staan voor de bloemen. En als je die dan combineert met de eenjarige ridderspoor krijg je een prachtig boeket.  Ik was al blij dat dit zaad wel opkwam, van de zinnia's en cosmea's die ik daar ook gezaaid had heb ik niets meer gezien. Weggespoeld na zware regenbuien die we toen hadden. Ik had de moed niet om een tweede keer te zaaien, het bleef regenen. Twee soorten sperciebonen en we kunnen ze niet voor eten. Gelukkig hebben wij buurvrouwen die Mart graag zien komen met weer een maaltijdje bonen. De komkommers gingen pas laat aan de groei maar nu kunnen we er bijna iedere dag eentje oog...

Een dag of twee geleden knipte ik wat blad uit de plant met kerstomaten om deze wat lucht te geven maar per ongeluk knipte ik ook een tak met nog groene tomaatjes mee. De tomaatjes heb ik eraf gehaald en op een schaaltje in de vensterbank gezet en zie: de meesten kleuren al rood. Als je ziet hoeveel tomaatjes hier bij elkaar hangen begrijp je hoe moeilijk het is om hier tussen te knippen zonder iets verkeerds te raken. Niet dat ik bang ben om kerstomaten tekort te hebben, er hangt zoveel aan deze plant dat ik de top er maar uitgeknipt heb, de plant hoeft echt niet verder te groeien. Het is een groot soort kerstomaat en ze zijn erg lekker. Ik kocht de plant bij de kweker in Aubenas. En nu maar hopen dat ze allemaal nog rood worden voordat wij weer naar Nederland vertrekken en dat zal vroeg zijn dit jaar.

De eerste zonnebloemen die we konden snijden staan in de vaas te pronken maar wel een beetje vreemd die twee kleuren geel van één plant. Maar dat is nog niet alles. Als ik naar het zakje kijk waaruit het zaad kwam heb ik toch een heel andere kleur voor ogen. Ik had me verheugd op zonnebloemen met een bruin hart. En die bestaan hoor, toen ik even zocht kwam ik het zaad tegen op internet, 'Avondzon' heet deze zonnebloem. Hij is prachtig. Dus zit er nu verkeerd zaad in mijn zakje? Ach, het is ook niet zo belangrijk, ik heb in ieder geval zonnebloemen in de vaas en er komen er nog meer. En dan nog even de hoogte. Op het zakje staat toch echt 1.60m. We schatten dat deze planten ruim vier meter hoog zijn. Mart heeft een ladder gebruikt om ze te knippen. Aavankelijk groeiden ze met dat slechte weer niet zo goed dus op een andere plek tegen de muur heb ik er later nog een paar gepoot. Mart zal zijn ladder nog heel wat tevoorschijn moeten halen.  

Mijn aanvankelijke vrees dat het dit jaar niets zou worden met onze moestuin is inmiddels voor niets gebleken. Het is allemaal wel wat later geworden met de meeste planten maar we kunnen nu toch aardig oogsten. Eigenlijk alleen de twee komkommerplanten willen nog niet erg. Jammer want ik ben gek op komkommer. Inmiddels staan in de grote artisjokplant de meeste bloemen in bloei. Ik denk dat ik ze maar weer ga drogen, daar heb ik verleden jaar zoveel mensen een plezier mee kunnen doen. Goed, nog geen komkommers maar courgettes genoeg. Kijk maar eens hoe de plant zijn best doet met die prachtige gele bloemen en dito vruchten. Stok- en stambonen die het uitstekend doen. Ik eet de bonen ook vaak in salades, ze komen zeker twee keer per week op het menu. Zoals ook de venkel. Er zijn mensen die er niet van houden maar wij wel hoor, gisteravond nog gegeten. En iedere dag kan Mart nu aardbeien plukken. Het zijn nog geen grote hoeveelheden maar ik ben er erg blij mee en ik heb zelfs al wat aardb...