Heen en terug naar de Ardeche

Nu het iets beter gaat met de knieën en het bovendien zulk fantastisch weer is ga ik met of zonder Mart iedere dag erop uit. Lopen is nog niet geweldig, pas sinds twee weken loop ik tot de laatste brug van Bovenkerk maar fietsen gaat steeds beter. Vandaag 28 km gefietst zonder al te moe te zijn. Niet zo'n pijn meer met het opstappen, alleen met het nemen van een verhoogd bruggetje moet ik de fietsstand nog op turbo zetten, te weinig kracht. Op aanraden van mijn huisarts die gisteren belde hoe het met me ging nog maar eens een afspraak gemaakt met de orthopeed.  We fietsten naar Haastrecht naar het 'Doove Gat', een natuurgebied van 50 ha.  De officiële naam van het gebied is “Hoge Boezem Achter Haastrecht”. Deze naam houdt verband met de functie van het gebied tot het begin van de vorige eeuw, namelijk een hoge boezem – hoger dan de lage boezem, de rivier de Vlist – waarin het overtollige water van de Lopiker- en Krimpenerwaard werd gemalen voordat het via een sluis in de Ho...

Mocht ik er over twijfelen, er zitten genoeg vogels in mijn tuin. Vriendin Maria (oud leert wat minder oud) liet mij kennismaken met een app die je  helpt bij het identificeren van vogels die je hoort. De eerste keer dat ik het probeerde werden er binnen tien minuten twaalf vogels geidentificeerd. Ongelooflijk, nooit geweten dat er zoveel verschillende vogels om ons heen vliegen. Ik noem ze even op want ik ben er best trots op: huismus, zwartkop, pimpelmees, zwarte roodstaart, groenling, gierzwaluw, kneu, koolmees, roodborst, boomkruiper, vink en merel. De volgende ochtend had ik ongeveer dezelfde lijst. Ik vond dat ik bij een blogpost over de Merlin Bird ID app   toch tenminste een eigen gemaakte foto van een vogel moest plaatsen en dat is mij met veel moeite gelukt. Het probleem is namelijk dat ik al die vogels wel hoor maar niet zie. Wij zitten midden tussen het groen en onder ons veel bomen en daar houden die vogels zich schuil tussen het blad.  Dit pimpelmeesje ...

Er staan enorm veel boerderijen in de buurtschappen rondom Stolwijk maar ik ken er niet veel waar op het erf een ooievaar nestelt. Maar toen ik laatst door Schoonouwen wandelde zag ik opeens een ooievaar op een nest bij een kortgeleden tot woonhuis verbouwde boerderij. Gek dat ik het niet eerder opmerkte. En wat voor een nest. Dit is hoogst waarschijnlijk een zelfgemaakte en het staat daar prachtig op die gesnoeide boom.   Ooievaars nestelen graag op hoge plekken maar vaak doen ze dat op menselijke bouwsels, zoals daken en speciaal geplaatste wagenwielen. Maar hier zijn geen  mensenhanden aan te pas gekomen, dit is natuur in optima forma. Een heel werk, zo'n nest en zo kunstig gemaakt. Het wordt opgebouwd met grote takken en twijgen en aan de binnenkant met gras en ander plantenmateriaal. Wisten jullie dat het weinig gescheeld had of de ooievaar was uit ons land verdwenen. Eind jaren zestig broedden er nog maar een handvol paartjes in Nederland. Nu zien we deze prachtige ...

Deze twee ganzen kwamen in ganzenpas mijn beeld in lopen toen ik half gehurkt probeerde een plantje te fotograferen. Het zijn grauwe ganzen die veel voorkomen in de polder. Ze liepen zo leuk te stappen, netjes achter elkaar.  Een van de twee ging op zijn gemak toilet maken, vlak voor mijn neus. Ze hadden mij niet door, ik zat achter een bomenrij aan de andere kant van de sloot. Nu nog even schudden met die veren en dan kan het zo wel weer voor vandaag. En daarna even de omgeving scannen, altijd waakzaam blijven. Met de smalle puntige snavel en die felle ogen ziet een fuut er altijd dreigend uit, vind ik. Er zit weinig lieflijks aan. Alle foto's zijn aanklikbaar om ze groter te krijgen. Ik probeer altijd op de ogen scherp te stellen maar hier lukte dat niet. En als laatste in deze serie maar weer eens een zwaan, die zitten er genoeg in de polder. Als je even stilstaat om naar zo'n zwaan te kijken zie je dat zo'n beest echt graast, net als een koe in de wei. Ze vinden gras le...

Net buiten ons dorp vlakbij een woonwijk staat deze paal met een vogelnest erop en verdraaid, ieder jaar nestelen er ooievaars in. En die ooievaars zijn trouw aan elkaar, jaren achtereen worden dezelfde koppeltjes gevormd. Mi dden jaren '70 was de ooievaar zo goed als verdwenen uit Nederland. Samen met veel vrijwilligers heeft Vogelbescherming via een reddingsprogramma met ooievaarstations voorkomen dat de soort als broedvogel in Nederland uitstierf. Intussen komt de vogel niet meer voor op de Rode Lijst. Goed om te weten, het zou toch ontzettend jammer zijn als deze grote en opvallende vogel niet meer in Nederland te zien zou zijn.

Vanmorgen een stukje de polder in gefietst tot halverwege Bilwijk. Fototoestel mee en kijken of er nog wat te knippen valt. In deze oude knotwilg groeide een roos, een prachtig gezicht maar waar die roos nu vandaan komt is me een raadsel. Het zal wel een wilde roos zijn maar dat wil nog niet zeggen dat een roos is die in het wild voorkomt. Helemaal in de verte zie ik een vogel op een paal zitten,  een grutto. Ik wil zijn snavel zien en die zwarte schuur niet op de achtergrond hebben dus ik ga aan de rechter kant van het hek staan zodat ik uit een andere hoek kan fotograferen. Zo, nu heb ik hem mooi op de foto. Mooie bloemen en grassen aan de waterkant, de gele lis staat volop in bloei. Een fuut komt net uit het water naar boven, de waterdruppels liggen nog op zijn verenpak. Langs het water de gele lis, op het water de gele plomp. Waar dan ook nog even een meerkoet tussen komt zwemmen. Ik fiets weer terug en net voor de bebouwde kom bij de waterzuivering is al jarenlang een ooievaar...

Ik moest gisteren even bij de opticien zijn in Bergambacht en besloot op de fiets te gaan. De zon scheen heerlijk hier maar ik was wel blij met mijn stevige spijkerbroek en warme jack want die temperaturen van een paar dagen geleden hebben we niet meer. Op de terugweg nam  ik een andere route, meer door de polder. Toen ik stilstond om een foto te nemen van een stel ooievaars (die foto mislukte) zag ik een stuk verder op het fietspad twee mensen naar de lucht boven het weiland kijken en mijn oog ging ook die richting. Een grote zwerm spreeuwen gaf een vliegshow maar voor mij was het moeilijk te zien, veel te ver weg. Opeens schoot een deel van de zwerm mijn richting op, ik zwaaide mijn camera naar boven en drukte af. Direct daarna zwaaide de zwerm af en waren ze uit zicht. Het is een spectaculair natuurverschijnsel, in het voor- en najaar kun je deze spreeuwenwolken zien. Aan het eind van de dag zoeken al die kleine clubjes spreeuwen elkaar op. Uit alle windstreken komen ze aanvlieg...

En hoe zit het nu met dat vogelhuisje bij mij op het balkon, komen daar al gevederde vrienden op bezoek? We hebben er in ieder geval alles aan gedaan om het ze naar de zin te maken. Takken klimop geknipt en achter de regenpijp geduwd zodat het huisje wat meer in het groen kwam, een pindakaas pot in een houder opgehangen en Mart heeft ook nog een voederplankje gemaakt en dat aan het balkonhek vast gezet. Het duurde even maar de laatste twee weken hebben we regelmatig bezoek van een paar koolmezen, soms wel een stuk of vier tegelijk want we hebben ook nog zakjes met zaad opgehangen.  De eerste keren waren het bliksembezoekjes hoor, ze moesten duidelijk wennen. Wij zitten met onze eettafel vlak voor het raam en we durfden bijna niet te bewegen maar de vogels beginnen nu duidelijk vrijer te worden. Vanmorgen voor het eerst een koolmees die wat langer van de pindakaas kwam snoepen. Die kon ik mooi op de foto zetten. Ik heb mijn statief voor het raam gezet maar ik moet de foto schuin do...

Wat een geweldig idee, ik zag het laatst bij blogvriendin Toos op haar blog. Een oude kerststal die dienst deed als vogelhuisje. Ik dacht direct aan mijn kerststalletje dat in een doos in de loods van zoon Bas stond, ik wist zeker dat ik die niet meer ging gebruiken. Ik hou van hergebruik en ik wilde graag vogels op mijn balkon, goede combinatie toch. Alhoewel Mart twijfelde of kleine vogels wel naar tweehoog zouden komen was hij wel zo goed om het stalletje tegen de muur te schroeven. Het is het proberen waard vond ik en als het niet lukt zet ik wel een plant in het stalletje. Wat voer gekocht in de plaatselijke supermarkt, zaad gestrooid en een vetbol in stukjes gebroken. Van dat laatste had ik ook wat  op de rand van het balkonhek gelegd en daar kwam al gauw een ekster op af. In volle vlucht nam hij telkens een stukje mee, mooi gezicht. Wij zitten met een ronde tafel voor het raam achter het balkon dus we kunnen het van dichtbij gadeslaan.  Twee dagen daarna zag ik opeens ...

  Als je met twee vogelaars loopt te wandelen ga je natuurlijk wel even in de vogelhut kijken die langs de route staat maar daar was weinig te zien, jammer. Er stond veel wind donderdag en het was koud, misschien hielden al die vogels zich wel schuil in het lange gras.  Ook hier op het water geen eenden en ganzen te zien.  Ik wist dat in dit gebied de zwarte stern broedt maar tot nu toe hadden we die niet gezien. Moeilijk hoor met onze ongeoefende ogen en als je alleen van een plaatje weet hoe de vogel er uit ziet.  Maar zwager met zijn kijker kreeg hem in beeld en toen we voorzichtig naar het water liepen waarboven de vogel aan het buitelen was zagen wij hem ook. Er waren er meerdere, ze zijn niet zo groot en schieten alle kanten op, moeilijk om te fotograferen zonder statief. Dit was mijn beste foto, heel sterk bijgesneden. Zo leuk dat we hem eindelijk gezien hebben. En bijna aan het eind van de wandeling wees schoonzus Anja me op twee lepe...