Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Posts uit 2024 tonen

Aan tafel in Labeaume

We bezochten het wijndomein aan het eind van de middag en er moest daarna natuurlijk nog gegeten worden. Ik wist wel een leuk adresje in Labeaume, daar waren Mart en ik een paar jaar geleden geweest. Labeaume is een pittoresk dorpje aan de rivier La Beaume, een zijrivier van de Ardèche. Wonderlijk, de naam van het dorp wordt aan elkaar geschreven en de naam van de rivier met een spatie ertussen. De huizen zijn gebouwd tegen of zelfs bovenop de kalkstenen kliffen. Het restaurant was aan de Place de L'Eglise, kan niet missen, die kerk stak overal bovenuit. Een gezellig terras wat goed bezet was. Op zomerse dagen is het in Labeaume ontzettend druk maar nu waren alle toeristen al naar hun huisjes of campings en was het op de eters na lekker rustig. Overal zaten mensen te eten, zelfs rondom het gemeentehuis. En daarboven, op dat leuke terrasje, daar werd ook gegeten. Een heerlijke avond met vrienden op een gezellig terras, lekker eten en wat plezier, we hebben het goed.

Liefde voor wijn

Afgelopen week bezochten we met vrienden een wijnboerderij in de omgeving van Balazuc. Het domein van 4 ha, wat niet groot is, ligt rond de familieboerderij. Er worden vijf druivensoorten verbouwd: Syrah, Mourvèdre, Grenache, Merlot en Viognier . We werden ontvangen door de vrouw van het ondernemerspaar en zij leidde ons door de wijngaard terwijl zij er van alles over vertelde. onder andere dat er geen synthetische producten, insecticiden en chemische meststoffen gebruikt worden.   De wijngaard wordt beheerd op de meest respectvolle manier voor de omgeving.   Het terroir is van nature gedraineerd door beplanting aan de zijkant en op hellingen. De oogst gebeurt uitsluitend met de hand, per perceel en per druivensoort. Indien nodig wordt er gesorteerd om de rijpste en gezondste druiven te selecteren.  Na de rondleiding in de wijngaard gingen we in de kelders kijken om uitleg te krijgen over het wijnbereidingsproces. De ontsteelde en gekneusde druiven komen terecht in deze kleine thermisc

Gasten op de agapanthus

De agapanthus oftewel de Afrikaanse lelie staat wonderschoon te bloeien. Wat een pracht. De grote bloemen van de plant worden niet alleen door mij gewaardeerd maar ook door insecten. Dit vrolijk gestreepte beestje is de bijenwolf of bijenkever. De volwassen kevers zitten op bloemen en eten deels van planten. Zijn larve is een echte rover, die leeft in bijennesten en eet zowel de eitjes, larven, poppen en verzwakte exemplaren van de bijen. Niet alleen kolonievormende bijen maar ook wilde bijen vallen ten prooi. Een paar dagen later zag ik de blauwzwarte houtbij  op een van de bloemen. Ze knaagt haar nestgangen in hout uit, vandaar haar naam. Om dat te kunnen doen beschikt ze over sterke kaken. Deze bij wordt 2 à 3 centimeter groot en is behalve door de grootte gemakkelijk te herkennen door de zwarte kleur en de donkere en iriserende vleugels.  Ze komen heel veel voor in onze tuin en veel mensen schrikken als dit grote insect om hen heen zoemt. Maar ze bijten niet, je hoeft niets te doen

Lavendel in de hoofdrol

Na de koffie fietsten we verder op deze mooie route door de Drôme vallei. Voor dit prachtige huis stopte ik om even een foto te nemen en de rij(k) bloeiende oleanders te bewonderen. Achter het grote veld met heerlijk geurende lavendel een hele rij bijenkasten.  Het werd tijd voor de lunch en we vonden een prachtig plekje. Geen muurtjes of rotsen om op te zitten dus ik liet ik me op de grond zakken in het gras.  Dat gaat nu eindelijk weer, ook het overeind komen lukt me vrij gemakkelijk. Onze lange maar makkelijke klim werd beloond met dit uitzicht. We aten mijn eiersalade, meegebracht in een handig klein koeltasje, op een verse baguette die we onderweg bij een bakker gekocht hadden. En onderwijl genoten we van het majestueuze uitzicht, we zagen telkens weer wat nieuws. Terug reden we met de auto door de Pas de Lauzun richting Aouste. Van die nauwe kloof met aan weerskanten hoog opreizen rotswanden zal ik een volgende keer wat foto's maken.

Lavendelblauw

We waren in de Drôme om de lavendel te bewonderen en daar zijn we volledig in geslaagd. Wat een pracht, genoten hebben we. We begonnen onze fietstocht in Saou wat we verleden jaar ontdekten tijdens een autoritje. Mooi dorp maar ook een prachtige omgeving met stijle kliffen.  Het kasteel van Soyans werd vanaf de 10e eeuw gebouwd op de top van zo'n klif. Het lag daar heel hoog, ik moest mijn camera bijna verticaal omhoog steken. De Romaanse kapel van St-Marcel grenst in het westen aan de ruïnes van het kasteel, aan het einde van het oude middeleeuwse dorp Soyans. Die lavendelvelden tegen zo'n achtergrond, het is echt prachtig om te zien. Als we door een dorpje fietsen gaan mijn ogen naar links en rechts om te spotten of ik nog iets leuks zie in een zijstraatje. Mijn blik viel op deze brug met daarachter dat leuke huis. Dan rij ik toch zo'n straatje in om even verder te kijken en we zagen er ook een lekker stoepje om onze koffie op te drinken met een heerlijke Hollandse stroop

Le Quatorze Juillet

Le Quatorze Juillet is de grootste nationale feestag in Frankrijk. Tijdens dit grootste volksfeest vieren de Fransen de bestorming van de Bastille in 1789, het begin van de Franse revolutie, een eerbetoon aan de Republiek dus. Volksfeest? Wij fietsten afgelopen zondag door het platteland van Frankrijk maar veel volk was er niet te bekennen laat staan feest. Natuurlijk worden er de avond ervoor of op de dag zelf vuurwerkshows en daarna bals (vaak met een dj) georganiseerd maar dat is het dan, feestelijker wordt het niet.  We waren in de Drôme aan de andere kant van de Rhône en vanaf de toren van Crest hing de nationale driekleur. Ik vond het mooi maar het was het enige eerbetoon wat we zagen, verder was er nergens een vlag te bekennen. Ergens buiten een dorp zagen we een bloemist twee kransen bezorgen bij een oorlogsmonument, er was niemand om ze in ontvangst te nemen. In dit dorp was er een plechtigheid gaande met wat vlagvertoon bij een oorlogsmonument, ik hoorde de burgemeester nog n

Pizza en vuurwerk

We zijn al jaren bevriend met twee Belgische echtparen die net als wij een tweede huis hebben in onze vallei. Met uitzondering van het feit dat zij nog een werkzaam leven leiden. Dus ze komen en gaan, dinsdag vertrok het ene stel en was het andere net aangekomen in gezelschap van de moeder van Lilian, een zoon met aanhang en vrienden. Direct werden er afspraken gemaakt voor zaterdag 13 juli, de dag voor de Nationale Feestdag. Dan wordt er in veel plaatsten in Frankrijk een vuurwerkshow gegeven met vaak bal na. En het is traditie dat wij dan met de vrienden die er zijn naar Saint Sauveur gaan om pizza te eten en daarna het het vuurwerk te bekijken. Meestal verzorgt de plaatselijke fanfare de muziek maar er was nu een brassband uitgenodigd die de nodige vrolijkheid bracht. Kijk dit kleine mannetje zijn best doen, dat belooft wat voor de toekomst. Het was ontzettend druk op het terras waar wij al jaren komen en Maarten nam een taak van de serveerster over om de wijn te ontkurken en in te

Een plant met superkrachten

Dit is een van mijn meest geliefde planten in mijn border, hier misschien nog niet herkenbaar. In het eerste stadium van de bloei. Maar op deze foto zullen de meesten van jullie waarschijnlijk wel weten welke plant dit is. Hier is de plant goed herkenbaar als de Echinacea Purpurea, ofwel de Rode Zonnehoed. Het is een prachtige plant, maar nog veel meer dan dat; het is een plant met superkrachten. Echinacea heeft namelijk eigenschappen die bijdragen aan onze weerstand. Rode zonnehoed is goedgekeurd als kruidengeneesmiddel voor het verminderen van verkoudheidsklachten, het verbeteren van de weerstand en behandeling van huiduitslag. Net had ik de vorige foto genomen en liet mijn camera al zakken toen deze citroenvlinder neerstreek. Ik klikte nog snel maar helaas, de vlinder kwam er niet helemaal op. Toch laat ik de foto zien want ik las op internet nog een bijzonder weetje over deze vlinder.  Citroenvlinders overwinteren als vlinder en zijn bestand tegen extreem lage temperaturen. Ze bevr

Tips en tricks

De leuke actie met het recept van de maand georganiseerd door Elizabeth is inmiddels beëindigd maar daarvoor is iets nieuws in de plaats gekomen: Tips en Tricks. Iedereen kan mee doen, hier nog even de spelregels. Ik zeg niet dat ik iedere keer meedoe, je moet maar iets kunnen verzinnen waar een ander ook iets aan heeft en je loopt natuurlijk het gevaar dat de hele wereld jouw tip al gebruikt.  Ik begin al niet goed met deze bloghop zoals Elizabeth het noemt want ik ben  een dag te laat. Moest even wennen😉. Alhoewel, die blog van gisteren over mijn etiketten  zou je ook als een tip kunnen beschouwen. Hè, waarom heb ik dat nou niet eerder bedacht. Net zoals het gebruik van sticker materaal op jampotten hoeft het voor mij ook niet op diepvriesdoosjes. Het kan veel eenvoudiger. Neem een rol gewone schilderstape, scheur daar een reepje af en plak het op je doos(je). Met een permanent marker zet je erop wat er in zit en eventueel het gewicht of aantal. Eenmaal uit de vriezer trek je de re

Etiketten

Naar aanleiding van mijn blog van gisteren over het inmaken kreeg ik van Conny de vraag of ik die leuke etiketten zelf maakte. Nee hoor Conny, ik haal ze van internet en dat doe ik al sinds 2015. Eerst gebruikte ik schooletiketten. Heel kort want in vond ze te kinderachtig. Witte stickers die ik met de hand beschreef waren ook geen succes. Stickers krijg je met veel moeite van het glas, je blijft pulken. Toen zag ik bij een collega blogster   een ontzettend leuk etiket wat hier vandaan kwam. Zij had het ronde etiket gebruikt. Dat heb ik eerst eens uitgeprint, maar wat ik al dacht, een rondje netjes uitknippen is voor mij niet weggelegd. Ik had de beschikking over verschillende ontwerpen en het is deze geworden om de doodeenvoudige reden dat dit model het makkelijkst knipt. Ik geloof dat ik  een account aan moest maken en voor een lidmaatschap een paar euro heb betaald maar ik ben nu lifetime lid. Acht jaar gebruik ik het al zonder problemen. Heel wat potjes mee beplakt.  Het maken van

Oogsten en inmaken

Dit is nog het enige wat in mijn pottenkastje staat, drie potjes jam en een pot passata. Daar doe ik niet lang meer mee dus het werd tijd om wat in te gaan maken. Ik zag één tomaat verkleuren dus het duurt nog wel even voor ik passata kan inmaken. De wilde pruimen die hier overal in en om het dorp staan en waarvan ik ieder jaar kon plukken dragen dit jaar geen vrucht, te nat geweest? En mirabellenjam zal ik dit jaar ook niet maken, de boom is op sterven na dood.  Maar ondertussen zit er genoeg in mijn vriezer, waaronder veel rode bessen. Van een deel heb ik al grote potten met bessensaus gemaakt, de rest wil ik dit jaar jaar verwerken met vijgen. We hadden heel wat frambozen en voorzichtig komt de aardbeienoogst op gang. Ik maakte een combinatie van kruisbessen met frambozen en wat aardbeien. Zuur en zoet, dat moet lekker zijn. Ruim drie kilo vruchten in de pan wat twaalf potten jam opleverden. Het begin is er. En eindelijk konden we eens eens een flinke bos rabarber trekken. Dat is de