Heen en terug naar de Ardeche

Er was natuurlijk nog meer te zien in de Scheveningse haven zoals deze reddingsboot. Er is een nieuwe, grotere reddingsboot in de maak. De KNRM heeft hiertoe besloten na het surfdrama in mei 2020 toen er vijf surfers omkwamen, één konden ze redden. Dit is ook een  survey-vaartuig net als die grote gele op de achtergrond. De Breaker vaart onder de Hollandse kust en voert ‘scans’ uit om obstakels in de zeebodem in kaart te brengen.  Het survey-werk in ondiep water is onder meer belangrijk om obstakels te traceren die gevaar kunnen opleveren bij de aanleg van stroomkabels. De Scheveningse vissersvloot heeft nog vijf kotters, die meestal op de Noordzee hun vis vangen.  Deze grotere jongens lagen aan de andere kant van de haven. In totaal zijn er een stuk of vijftien, grote tot zeer grote hektrawlers, waarvan een aantal onder buitenlandse vlag vaart vanwege de toebedeelde visquota.  En op deze boot kan je mee als je een visliefhebber bent en weleens op zee je hengel wil u...

Als ik in Scheveningen ben wil ik ook altijd even naar de haven om de daar aangemeerde schepen te zien. Meestal zijn dat vissersschepen maar nu lag er helemaal vooraan ook een ander schip. Het enige wat onze zoon kon vertellen was dat het een onderzoeksschip was en dat het schip er wel vaker lag. Dat vond ik niet genoeg, daar wilde ik meer van weten. Veel onderzoek van Wageningen Marine Research vindt plaats aan boord van onderzoeksschepen, zowel van de Rijksrederij en collega-instituten als onze eigen schepen. Een van deze schepen is de Tridens die Scheveningen als thuisbasis heeft. De Tridens is 75 meter lang, 13 meter breed, heeft een diepgang van 5 meter en telt 5 dekken. Ik wilde wel eens zien wat het schip bijvoorbeeld in 2024 onderzocht en kwam dit tegen: In 2024 loopt de blauwe wijting-survey van 11 maart t/m 5 april. Onderzoekers van Wageningen Marine Research varen elk voorjaar mee op onderzoeksschip de Tridens en zullen in deze periode het Nederlandse deel van de internation...

 Er hingen ook heel wat schilderijen in het museum. Onder andere dit prachtig werk van de Oude Kerk. Het ligt aan het eind van de Keizerstraat, ooit een van de drukste winkelstraten in Scheveningen. De kerk is het oudste monument van het voormalige vissersdorp, gebouwd in 15de eeuw. Bomschuitenop het strand, klaar om uit te varen.  En in de lange gang hing veel werk van amateurschilders maar zeker zo leuk.  Dit vond ik de allerleukste.

Zoals te verwachten wordt er in het Muzee Scheveningen ook aandacht besteed aan de klederdracht van het vissersdorp. De gangbare klederdrachten van de Hollandse kustdorpen - waaronder Scheveningen - vertoonden onderling veel gelijkenis. Jammer dat in het museum geen klederdracht te zien is van de 'gewone' Scheveningse vrouw met de zwarte rok en omslagdoek. Dit zijn de prachtige kamers van de rijken onder de vissers, waarschijnlijk de handelaren. Het dragen van klederdracht viel bij jonge vrouwen tijdens de Tweede Wereldoorlog weg. Dat kwam door de evacuatie van het dorp vanaf eind 1942. Toen ging het dorp deel uitmaken van de Duitse Atlantikwall. Men moest weg uit het kustdorp en de geslotenheid van de vissersgemeenschap viel hierdoor uiteen en daarmee ook de cultuur zoals de klederdracht en het dialect. Logisch, de jonge vrouwen zagen leeftijdgenoten die de druk van de klederdracht niet kenden Mooi behang in deze kamer, vooral die op de schoorsteen. Generaties lang nam het org...

Als we dan toch in Scheveningen waren wilde ik ook even naar het strand. Onze zoon raadde ons aan om de Strandweg helemaal af te rijden, daar konden we de auto wel even neerzetten en zo het strand op stappen. Het was een heel breed strand maar vrij hard en ik had mijn wandelstokken bij me dus dat ging prima.  Er liggen daar  twee havenhoofden. Het noordelijk en zuiderlijk havenhoofd. Ze beschermen samen de havenmond. Op het uiteinde van het havenhoofd staat een havenlicht wat lijkt op een kleine vuurtoren. Hier stond de rode, op het andere havenhoofd staat een groene. Vanaf de auto kon ik die groene nog wel zien maar lager op het strand niet meer. Die visjes, dezelfde vorm, staan ook op het stadswapen van Scheveningen, maar dan drie onder elkaar. Het was mistig maar in de verte kon ik de pier zien liggen. Altijd mensen daar.  De lucht op de foto's heeft een blauwgrijze kleur, ik denk dat dat door de zee komt maar zeker weten doe ik het niet. Het enige wat ik een beetje he...

Al heel vroeg gisterochtend zaten we in de auto om naar een voetballende kleinzoon te gaan kijken. In verband met mijn pas geopereerde knie had ik met schoondochter afgesproken dat we de tweede helft zouden kijken. Dat staan, lekker in het zonnetje, viel wel mee maar wat was het koud. Ik had een maillot onder een dikke winterbroek aan met daarop een dikke trui, een warm jack en handschoenen maakten mijn outfit comleet.  We hebben helaas niet veel van Sebas zijn spel kunnen zien want op een gegeven moment moest hij eruit voor een andere speler. Teveel jongens voor een elftal dus moet er gerouleerd worden wat alleen maar eerlijk is. Ik zeg wel jongens maar er speelde ook een meisje mee wat zich prima kon handhaven tussen dat geweld van dertienjarige jongens. Terwijl wij naar hun huis reden haalden schoondochter die op de fiets was nog wat lekkers bij een Franse bakker bij hen in de buurt. Nou, die man kan bakken zeg, wat smaakte dat lekker bij een warme kop koffie.

Zo, nu hebben we allegezinsleden weer gezien en geknuffeld en met een groot deel hebben we ook zitten eten. Donderdagavond hebben we met kleinzoon Thijs gegeten, vrijdagavond kwam dochter Floor eten en gisteravond gingen we in Scheveningen eten. Oudste zoon appte halverwege de middag en vroeg of we niet alvast wilde komen, het was zulk mooi weer, dan konden we op het dakterras nog wat drinken. We waren net thuis van een stukje fietsen maar zijn meteen weer in de auto gestapt, aan zulke uitnodigingen geven we graag gehoor. Onze zoon heeft een prachtig dertiger jaren appartement met zelfs nog een aparte eet- en woonkamer met daartussen ensuite deuren. En dit dakterras dus waarvandaan je over een groot deel van Schveningen kijkt. Als je halverwege deze schoorsteen klimt kan je de zee zien maar dat doe ik dus niet. We hebben daar lekker zitten genieten van misschien wel de laatste mooie zomerse dag en daarna heerlijk zitten eten. Kleinzoon Sebas vindt gym het leukste vak op zijn nieuwe mid...

Mooie murals, ik zag ze deze winter in Scheveningen. Ze waren geschilderd op een lange houten schutting aan het strand. Heel vrolijk allemaal en lekker kleurig. Ik begreep alleen niet goed waar die schutting voor diende, er stond niets achter wat beschermd moest worden of uit het zicht moest blijven. Een raadsel dus. Maar eens aan oudste zoon gevraagd, die woont tenslotte vlakbij het strand. De schutting dient om het opwaaiende zand tegen te houden dat anders op een groot deel van de boulevard waait. 's Winters een schutting plaatsen is goedkoper dan telkens een laag zand van de boulevard te moeten verwijderen.

Ik zag in Scheveningen een paar bunkers in de duinen staan, restanten van de Tweede Wereldoorlog.  Herinneringen kwamen naar boven drijven. Ik ben van 1949, geboren aan de kust en opgegroeid met bunkers. Wij woonden aan de rand van Noordwijk-Binnen tegen Landgoed Offem aan. Ik vond het volgende op internet over de grote bunker die daar op nog geen vijftig meter van ons huis stond en die mijn ouders hebben zien bouwen: Op het landgoed Offem tegen de oostkant van Noordwijk-Binnen lagen dertien objecten, waaronder één zwaarbetonnen bunker. Elf werken lagen tussen de al bestaande bebouwing op het landgoed, de zware bunker lag met een waterbergplaats op enige afstand. Deze bunker van het type 616 stond op een knooppunt in het militaire telefoonnet en bood onderdak aan schakelkasten, materiaal en de herstelploeg. Rond het landhuis lagen voornamelijk woonschuilplaatsen en bergplaatsen voor levensmiddelen en munitie. Ook was er een bakkerij.  Direct na de oorlog zijn alle gemetselde...

Kleinzoon Sebas was afgelopen week jarig en dat werd gistermiddag gevierd. Omdat het mooi weer was reden we een paar uurttjes eerder naar Scheveningen om wat te wandelen. We zetten onze auto op het parkeerterrein van het Zwarte Pad (noordelijk strand) waar het al behoorlijk vol was en vandaar liepen we het strand op. Het was opkomend tij en daardoor was er weinig hard zand om lekker te lopen. Mijn knieën protesteren in mul zand dus we liepen al snel weer naar een strandopgang om het duin in te lopen. We passeerden hier het mooie gebouw van de Zeilvereniging Scheveningen. Op dit uitzichtpunt boven het Zwarte Pad staat een luchtwachttoren uit de Koude Oorlog. Deze militaire uitkijktoren met de codenaam 'Cuba 1' is in 1954 gebouwd. Tot 1964 speurden hier vrijwillige luchtwachters het luchtruim af naar vijandelijke Russische vliegtuigen die onder het radarbereik verwacht werden. Er zijn 276 van deze luchttorens gebouwd waarvan er nog 19 overgebleven zijn. De heuvel onder de toren i...

In Scheveningen vingen we Sebas een paar uurtjes op en terwijl kleinzoon en opa zich vermaakten met de zoveelste voetbalwedstrijd liep ik even naar het strand, een wandelingetje van 10 minuten. Het was rustig op strand, weinig mensen en ook de zee was rustig. Leuk, die gekleurde peilers onder de pier, had ik nog niet eerder opgemerkt. En dit futuristiche gebouw kende ik helemaal niet maar het schijnt er toch al een jaar of twee te staan. Het wordt ook wel het ruimteschip genoemd, passende naam maar de gemeente Den Haag blijkt er ontzettend mee in haar maag te zitten. Ze zijn op zoek naar een nieuwe huurder, de vorige is failliet verklaard. Maandelijkse huursom van bijna 40.000 euro voor deze exclusieve beachclub! De zon piept door de wolken en trekt een prachtige baan  licht over de aanrollende golven. Vanaf de rechtse toren kan je bungy jumpen maar ik heb het hier nog nooit zien doen. Zal wel meer een hoog zomerse activiteit zijn. Veel schelpen op het strand, ook grote hopen, zie ...