Heen en terug naar de Ardeche

Vrijdagmorgen al vroeg uit bed alhoewel we tijd genoeg hadden. Op ons gemak ontbeten, de laatste spullen in de auto gegooid en gaan rijden. Van de buren die nog in Le Serret waren hadden we de dag ervoor al afscheid genomen. Beneden bij het weggetje door de vallei even gestopt, daar heb je nog zo'n mooi gezicht op ons huis en het dorp. Even slikken, elkaar aankijken en gaan rijden. Hoe hebben we het ooit aangedurfd 33 jaar geleden om zomaar een huis in Frankrijk te kopen. En dan ook nog een oud huis waar veel aan moest gebeuren, er was zelfs geen badkamer en toilet in huis. Maar w e stortten ons met veel enthousiasme in het avontuur. Stap voor stap creëerden we een plek waar we a l die jaren  met hart en ziel van hebben genoten. Wat hebben we daar een bijzondere tijd gehad. We leerden zoveel fijne mensen kennen, maakten nieuwe vrienden, hoorden prachtige verhalen en beleefden onvergetelijke momenten. We genoten van de eindeloze natuur, het uitzicht en de stilte… Maar we gaan teru...

Afgelopen week is de laatste lading met van alles en nog wat naar de vuilstort gegaan, dat was echt het laatste ritje. Dus nu kon de huif op de aanhanger gemaakt worden wat gisteren gebeurd is. Het is een grote, die aanhanger van ons, een dubbelasser, 1.30 bij 3 meter dus daar kan veel in. Als eerste gaan de fietsen erin want die kunnen nu niet op de trekhaak. Mart is van plan ze op de fietsendrager in de aanhanger te zetten. Zal wel goed komen, hij is van de techniek.  Maar dat gebeurt niet vandaag want we gaan straks fietsen. Het geeft de hele dag zon op en daar willen we nog even van profiteren. Ik heb weer een mooie nostalgische route uitgezocht. Gistermiddag samen de laatste metertjes van de border schoongemaakt en daarna al het tuingereedschap in een emmer gezet want deze oude tuinmand gaat mee naar Nederland. Schoondochter Christianne wilde hem dolgraag hebben samen met dat fijne tuinschaartje. De mand heb ik al jaren, ooit gekocht op een brocante markt. Ik heb hem wat meege...

Dit bord kwam ik tegen in de garage, het stond altijd beneden bij de kruising om de gasten voor ons vakantiehuis de goede richting te wijzen. De naam Les Martes kwam van een vriendin van ons, zo noemden zij ons altijd. Het was de simpele vertaling in het Frans van onze afgekorte namen Martien en Marthy en dan krijg je Les Martes.   We hadden altijd leuke mensen in het vakantiehuis. Wat wil je, zeiden we altijd, de omgeving selecteert. Als je drukte, terrasjes en souvenirwinkels belangrijk vindt heb je niets bij ons te zoeken. Bij ons kwamen mensen die rust zochten, van de natuur hielden. Wandelaars, fietsers, mensen net als wij dus. En onder dat bord op de grond in een hoek verzamelen zich steeds meer dozen en tassen. Ik moet wel goed schiften wat in de auto moet en niet in de aanhanger mag. Alles wat maar enigzins breekbaar is, ook al is het goed verpakt, kan niet in de aanhanger. Die rammelt en bonkt achter je auto, dat weten we uit ervaring. Ik gebruik van alles om te verpakken,...

Wij leven hier in Frankrijk in een groot huis met veel bergruimte dus er valt veel te ruimen. In de loop van die 33 jaar dat wij dit huis gebruikten is er ontzetten veel naar binnengekomen en daar moet nu wat mee gedaan worden. Onze slaapkamer is heel groot uitgevallen tijdens de verbouwing, daar is niet op een metertje gekeken. En daardoor heel veel bergruimte met een inloopkast. Ik laat het jullie even zien. Een deel van deze Lundia kast kochten wij al vlak na ons trouwen en toen we na vijf jaar verhuisden naar Stolwijk kochten we er nog een stukje bij. Toen we daarna naar het nieuwe huis in Stolwijk verhuisden kwam de kast op de kamer van Floor terecht en zij wilden het geel geschilderd hebben. Geen probleem voor haar vader. Aan de andere kant van die gele kasten staat dit kastje. Daar zat alles in wat met papier te maken had. Het was eigenlijk een keukenkastje uit de grote leefkeuken van mijn schoonmoeder. Heel lang geleden gemaakt door een van haar broers die een aannemingsbedrijf...

Toen we eergisteravond bij onze goede vrienden Maarten en Lilian aten kwamen de materialen uit de garage die we nog kwijt wilden ter sprake. Maarten had al eerder te kennen gegeven dat hij de betonmolen wel wilde hebben en nu had hij ook interesse in het rolsteigertje. Wij hebben het niet meer nodig en de nieuwe eigenaar ook niet. En ook deze twee oprijplaten kon hij wel gerbruiken.   Maarten kwam met zijn eigen aanhanger en die werd gistermiddag volgeladen door de twee mannen. Wij zijn het kwijt en hij is er blij mee. Oh ja, er ging ook nog een metselkuip mee en een oude zaagtafel. We krijgen steeds meer ruimte in de garage. Komt goed uit want aan de andere kant worden dozen en tassen opgestapeld. Er kom steeds weer wat bij wat mee naar Nederland gaat. Tegen een etentje, een klein prijsje en een doos Leonidas ging alles weg, het heeft een goede bestemming gekregen. Het geeft een goed gevoel.

Na er 33 jaar van hebben kunnen genieten gaat ons huis in andere handen over, gisteren is het voorlopige koopcontract getekend. En wat hebben we ervan genoten, de laatste 15 jaar verbleven we er zelfs ieder jaar 6 à 7 maanden. Maar we moeten realistisch zijn, we hebben een leeftijd bereikt dat het bijhouden van zo'n groot huis, eigenlijk twee huizen en de tuinen rondom teveel gaat worden. Het huis is verkocht aan een Frans echtpaar en hun kinderen die er een familiehuis van gaan maken. Leuke mensen, we hadden er direct een klik mee. Na afloop van hun eerste bezoek zei Mart meteen: deze mensen gun ik ons huis. Wij vertrekken volgende week dinsdag weer naar Frankrijk. Half april zal de uiteindelijke overdracht plaats vinden en dat geeft ons voldoende tijd om langzaam afscheid te nemen van onze buren, het huis en de tuin.

Weer een sombere dag gisteren en ik  doe werkjes in huis waar het ondertussen heel behaaglijk is. Toen we met het hele gezin in augustus een weekje in het huis waren zijn we vertrokken maar Mart bleef achter met de was. De handdoeken lagen weer in de linnenkast, die had hij gewassen en netjes opgevouwen en al het schone beddengoed had hij over een bed gelegd. Daar zaten natuurlijk wat vouwen in. Thuis strijk ik ons tweepersoons laken niet meer maar de bedden in onze twee logeerkamers hebben nu gestreken lakens. Mart heeft ook niet stilgezeten. Met de hogedrukspuit heeft hij de cour schoongespoten. Die was behoorlijk groen aangeslagen. Volgens buurman Richard heeft het vanaf oktober veel geregend. Maar dit knapt lekker op. Het terras werd ook onder handen genomen, daar zag je de stenen bijna niet meer. Het wordt niet ieder jaar gedaan maar nu was het hard nodig. Kijk, en zo ziet het terras eruit al de straal van de hogedrukspuit er over gaat.  Dat geeft eer van je werk.

Aan de dakpannen is te zien dat we weer in Frankrijk zijn en ook is duidelijk dat het regent. Dat was gisteren. Zaterdagmiddag zijn we  aangekomen na een overnachting in midden Frankrijk. Geen problemen  onderweg ditmaal met boze boeren , we hadden en voorspoedige reis. Lekker vroeg in Le Serret waar als eerste de CV aanging, vuur werd gemaakt in de houtkachel en een elektrische radiator ook nog mee hielp om het huis wat op te warmen.  Zondag hadden we een droge dag  en zijn we lekker aan het werk geweest. Mart heeft het bovenste terras gemaaid, het gras was lang dus de bosmaaier moest er aan te pas komen. Ik heb de hortensia's op de cour gesnoeid. In de ijzeren bak staat een grote hosta waarvan de punten al omhoog komen. De clematis en de roos die boven dit muurtje groeien heb ik gesnoeid, het was een warboel. Als het weer droog is ga ik de plantjes die in de muur groeien eruit halen. Het spul heet muurnavel en het wordt ieder jaar meer en dat wil ik niet omdat ik d...

Verleden jaar juni namen Mart en ik samen het besluit om het huis in Frankrijk te gaan verkopen en toen we in september terugkwamen in Stolwijk hebben we onze kinderen bij elkaar geroepen en ze het verteld. Zij waren het unaniem met ons eens, een verstandig besluit. We hadden in Frankrijk al contact gezocht met een Nederlandse makelaar. In december, ik geloof tijdens het Sinterklaasfeest, kwamen we op het idee om nog één keer met zijn allen naar het franse huis te gaan, dus deze zomer. Een week werd afgesproken waar iedereen kon (zo ongeveer) en ik begon me er al op te verheugen, dat hebben moeders. In het ziekenhuis in Aubenas tekende ik samen met Mart online de makelaarsovereenkomst, we vonden dat de verkoop door moest gaan maar op dat moment hadden we nog geen enig idee wat er met mij aan de hand was. Begin mei ging het huis in de verkoop en sinds die tijd hebben we veel kijkers gehad maar nog geen kopers. In het licht van wat we nu weten over mijn ziekte is dat totaal onbelangrijk ...

 Mart en ik zijn bijna 54 jaar getrouwd en in al die jaren nooit meer dan een week uit elkaar geweest en zelfs dat is niet veel voorgekomen. Op dit moment hebben we elkaar al 7 weken niet gezien. Leuk vinden we het alletwee niet maar we accepteren het omdat het niet anders kan. Al rond de afgelopen jaarwisseling was ons vakantiehuis volgeboekt van eind mei tot en met half augustus. Wat moesten we doen, al die mensen afbellen met de mededeling dat hun vakantie bij ons niet door kon gaan? Nee, dat konden we niet over ons hart verkrijgen, daar waren we alletwee heel stellig in. Onze zonen waren het er eerst niet mee eens maar dat waren hun eerste emoties, later trokken ze bij.  Wegens het aanhoudende zeer warme weer kan Mart ook niet even een paar dagen naar Nederland komen helaas, alles aan groen en bloei om het huis heeft water nodig, heel veel water en dat is te veel werk om aan iemand anders over te laten. Wij, de kinderen en ik zijn trots op hoe hij zich redt daar. Sinds we ...

We hebben besloten om de verhuur van de gite gewoon door te laten gaan, we zitten vol geboekt van eind mei tot eind augustus. We hebben er eigenlijk geen moment aan getwijfeld om dat niet te doen. Onze zonen waren het in het begin niet met ons eens, dat kunnen jullie er niet bij hebben, bel die mensen maar af. We denken er niet aan was ons antwoord, we gaan zo kort van te voren geen mensen afbellen en hun vakanties bederven. Ze trokken bij en samen hebben we voor bepaalde zaken oplossingen gevonden. Zo heb ik vanmorgen op mijn laptop alvast wat dingen in orde gemaakt betreffende de verhuur.   Even de tuin ingelopen vanmiddag om wat rond te kijken. Mijn border staat er mooi bij. Alweer zoveel planten in bloei gekomen, heerlijk om te zien.  Ik hoor veel zonnige berichten uit Nederland. Jammer maar die zon is hier ver te zoeken en de temperatuur is nog steeds te laag. Daar komt weer een bui aan, we waren net binnen en het begon te regenen. Vond Mart niet erg want die wilde n...

Toen we hier in februari even waren merkte Mart dat de boiler in het vakantiehuis wat lekte. Niet alarmerend maar toch. Zoon Bas gebeld en die gaf wat instructies die helaas niet hielpen. Goed, als we straks in april terug zijn verhelp ik het wel zei Mart maar kwam gisteren na nog wat uitproberen en overleg met mijn broer Joop tot de conclusie dat een nieuwe boiler de beste oplossing was.  Dus op naar Valence naar een grote bouwmarkt die hetzelfde merk verkocht als we al hadden. Dit in de hoop dat de muurbevestigingen dezelfde zouden zijn als bij de oude boiler. We wisten precies wat we nodig hadden en werden snel en vakkundig geholpen. Die ervaring hadden we al opgedaan met dit bedrijf tijdens de grote renovatie van ons huis in 2013. Toen hebben we daar voor tienduizenden euros uitgegeven. Gelukkig heeft Mart een goede steekwagen waarmee hij het grote pak, wat maar net in de auto pastte, mee naar beneden bracht. Tot zover, de volgende dag verder. Die volgende morgen bij het wakker...

Omdat er in het dorp werkzaamheden in de planning staan zijn er al verschillende buren aangekomen. Aan tweede paasdag doen we hier niet, ik heb al op verschillende plekken bosmaaiers  gehoord. Ook Mart is aan het maaien en ik ben met de buitenboel bezig geweest. Eerst met de ragebol in de hoeken de spinnen verjaagd. Dit plateautje grenst aan mijn keuken. Daarna met de stofzuiger, zo'n industrieel geval overgehouden van de winkel werkplaats in Stolwijk, alle scheuren en gaten schoon gezogen. Daarna een emmertje sop gepakt en alle ramen en deuren gepoetst. Links naast het keukenraam de deur naar de hal van ons huis. Dit is de deur naar de vakantiewoning met links nog net te zien een klein raampje naar de hal daar. Rechts het tweede raampje van de hal en links de deur naar de grote slaapkamer van de vakantiewoning. De tweede slaapkamer heeft een raampje aan de andere kant van het huis. Op de eerste etage bevindt zich een grote kamer keuken. We hebben dit zo gedaan omdat daar boven vee...

Het verschil in grote tussen ons appartement in Stolwijk en ons huis in Frankijk is behoorlijk. We hebben echt de ruimte in Frankrijk, ook in het vakantiehuis wat er aan vastzit. Boven in het franse huis hebben we twee flinke logeerkamers en onze eigen slaapkamer is ook niet bepaald klein uitgevallen. Als we dus geen logés hebben is die grote bovenverdieping voor eigen gebruik en we richten dan één slaapkamer in als gymlokaal. Er ligt een mat om oefeningen op te doen, die zandzakjes gebruik ik om mijn bovenbenen sterker te maken en op de hometrainer zitten we dagelijks een kwartier. In Stolwijk staat dezelfde hometrainer maar daar rollen we de mat dagelijks op. De kleine kamer in ons appartement is niet zo groot en dan ligt die mat ons maar in de weg. We slaan weleens een dagje over hoor, bijvoorbeel als we ergens vroeg moeten zijn of gewoon een dag geen zin hebben. Maar door de bank genomen zijn we trouwe gymnasten.

Over het weer is weinig vrolijks te vertellen maar de komende dagen gaat langzaam de zon schijnen met in het weekend stralende zon. Tenminste, als ik het weerbericht mag geloven. Geeft niet, er is altijd wat te doen in huis en tuin. Toen ik aan het eind van vorige zomer veel potten jam en tomatensaus in plastic boxen pakten om mee naar Nederland te nemen zag ik dat de muur achter het kastje onderaan wat doorgeslagen was. Een huis van bijna 300 jaar oud, dat kan je een keer verwachten. Geeft niet, zei Mart meteen, volgend keer dat we er zijn saus ik die hal wel even, zo gebeurd. Ik zou het een heel karwei vinden, hij niet en het is inderdaad zo gebeurd. Ik heb me bezig gehouden met kasten opruimenen en heb weer veel voor de kringloop en de textielcontainer. Deze keer ben ik het linnengoed eens doorgaan. Oude verkleurde damasten tafellakens uit het begin van mijn trouwen met servetten, wat bewaar ik eraan. Ook verkleurd, witte lakens en slopen, niet meer wit te krijgen. Weg ermee. En dat...

Deze stoelen staan al een aantal jaren rond een tafeltje onder de lindeboom, een heerlijk plekje als het erg warm is. We kregen ze bij een mooie grote houten tafel die we tweedehands kochten voor op het tweede terras.  Toen we de stoelen afgelopen voorjaar uit de winterberging haalden zagen we dat de een van de stoelen beschadigd was. Eerst alleen wat gaatjes in de zitting, daar legde ik een kussen op maar later braken en steeds meer stukjes los van het gevlochten materiaal. Volgend jaar maar eens een nieuw setje kopen zeiden we tegen elkaar. Dat nieuwe setje stoelen kwam er sneller dan we verwacht hadden. Aan het begin van de toegangsweg naar de vuilstort in Privas zit de Action waar ik iets nodig had maar wat ik niet kon vinden. Jammer maar met mijn geloop door de paden zag ik opeens  pakken waar deze tuinstoeltjes in zaten. Ik riep Mart erbij om te kijken of het iets was en hij keurde ze onmiddellijk goed, de stoeltjes hadden een zitting met een ijzeren onderstel, heel stev...

Wij hebben een groot huis met drie kelders en een grote garage met een zolder. Dit alles levert veel bergruimte op, veel te veel. Er is in de ruim dertig jaar dat we dat huis hebben veel te veel meegesleept onder het motto: dat kunnen we in Frankrijk nog wel gebruiken. Het resultaat is dat we hier veel te veel spullen hebben waar ik vanaf wil, Mart heeft daar een stuk minder last van.  Ik heb hem ervan kunnen overtuigen dat diverse spullen echt wel weg konden dus vanmorgen hebben we het een en ander gelost bij de déchetterie (vuilbrengstation) in Privas. Keurig daar hoor en het personeel komt je altijd helpen met het leeghalen van je auto. Er moet nog veel meer weg maar ik moet de druk bij mijn echtgenoot niet te hoog opvoeren. Twee mannen gooiden dit oude meubilair in de container, Die waren misschien wel het huis van hun moeder of oma aan het leegruimen. Wat een treurnis dit zo te zien. Ik had ook spullen bij elkaar gezocht wat naar de kringloop kon. Het was een grote locatie , h...