Heen en terug naar de Ardeche

Terug fietsend naar Alba verleden week kwamen we door Viviers, een oud stadje. In de 5e eeuw werd Viviers de residentie van de bisschoppen, die geleidelijk aan een hele provincie op de westelijke Rhône-oever in hun macht kregen. Naar Viviers is de 'Vivarais' genoemd, nu het departement Ardèche. Je waant je in de middeleeuwen als je door de pittoreske steegjes loopt. Ik had al zoveel gefotograafeerd die dag dat ik het hier bij murals en wat mooie deuren hield en beide kwam ik genoeg tegen. Aan de oude scharnieren te zien naast deze schildering waren dit ooit twee deuren.  Mooi, deze eenvoudige groene deuren.  Dit toont vroegere rijkdom. De deur, de bewerkte deuromlijsting en dat prachtige balkon.  Deze mural vond ik ook heel leuk. Let op de onderkant van die groene deur.  De twee kleine murals hier boven hoorden bij dit binnenplaatsje. Ooit heel mooi geweest deze deur met die siernagels erop maar de kat kan er in ieder geval in en uit.  Ik bezocht deze stad ooit ...

Onderweg naar Largentière verleden week zondag kwamen we dit huisje tegen langs de weg. Het sprong eruit door zijn kleur en tekst: Se lever de Bonheur (Sta Vrolijk Op). Nou, dit is vrolijk.  Toen ik later deze foto goed bekeek zag ik dat de deuren van het huisje helemaal open konden en ik wilde weleens weten waar het voor gediend had. Ik ben gaan zoeken op internet met de naam die boven de deuren stond.  Het bedrijf Jean Faure heeft bestaan van 1875 tot 1945 en maakte barakken die demontabel waren. Gemaakt van metaal en overal voor inzetbaar. Ze waren erg geliefd, zelfs nu nog. Een partij van 1200 barakken in verroeste staat wordt op internet aangeboden voor 8.000 euro. Er stonden er ook  veel op Le Bon Coin, de Franse Marktplaats. Ze kunnen natuurlijk overal voor dienen, van bouwkeet tot ondergrond van een leuke schildering. 15 maart 2025

Deze afbeelding laat de muurschildering 'Veilingkade 9 C' van de kunstenaar Super A zien, ook bekend als Stefan Thelen. Het werk is onderdeel van de Blind Walls Gallery, een collectie muurschilderingen in Breda die geïnspireerd zijn op verhalen uit de stad.  Zijn muurschilderingen combineren traditionele schildertechnieken met grafisch ontwerp.  Hij creëert een eigen wereld met realistische afbeeldingen en fantasiefiguren, gecombineerd met subtiele, maar meedogenloze kritiek op sociale en politieke kwesties.

Dit historische miniatuur huisje met bakstenen gevels en vele hoeken is een echte uitdaging om te beschilderen. Het verhaal van deze muurschildering gaat terug tot de 19e eeuw toen er een horeca school gevestigd was op dit terrein. Maikki Rantala refereert hieraan met een verscheidenheid aan keramiek serviesgoed in traditioneel Nederlandse, Spaanse, Italiaanse, Chinese, Arabische en zelfs de Finse stijl. Deze muurschildering van de Blind Walls Gallery in Breda is specifiek een werk gemaakt door kunstenaar Maikki Rantala. Zij is Finse en met haar muurschilderingen richt ze zich vaak op kinderen, omdat zij veel beter hun omgeving observeren dan volwassenen.

  Dit is de muurschildering 'Mezzmerizing Parade' van Mans Weghorst, onderdeel van de Blind Walls Gallery in Breda. De muurschildering bevindt zich pal voor poppodium Mezz. Deze ‘Mezzmerizing Parade’ verwijst naar de militaire parades van vroeger en is een knipoog naar de kleurrijke carnavalsoptochten van nu. Zoals het een goede parade betaamt, wordt deze begeleid door een bombastische fanfare. De kunstenaar over dit werk: “Eind augustus 2024 mocht ik in opdracht van BlindWallsGallery een muurschildering maken in Poppodium Mezz in Breda. De ‘Mezzmerizing parade’ is een beeld dat teruggrijpt op het militaire verleden van de voormalige officiersmess.

Op het terrein van de camperplaats daar langs de Oude Rijn bij Kamerik zag ik deze muurschildering op de deuren van een grote loods. Rechtsonder heel klein de woorden: ikwilgraffiti. Ik heb het even opgezocht. Het is een bedrijf van twee broers en zij leveren professionele muurschilderingen. Zij werken voor bedrijven maar ook voor particulieren in en rondom huis.

Deze peperbus staat op het Lange Voorhout in Den Haag.  De transformatorzuilen, in de volksmond ook wel 'Peperbus' genoemd staan sinds 1906 verspreid over Den Haag. Vanwege de ontwikkelingen in het Haagse energienet konden de zuilen niet meer als transformator worden gebruikt en moesten ze worden ontkoppeld. Vijf bleven er over als gemeentelijk monument, ze zijn van historische waarde.  De zuilen werden in de begintijd door A.E.G.opgeleverd met aan de bovenkant een gravenkroon met parels. In 1923 besloot de gemeente dat de kroon “volkomen zinloos en storend” was en werd niet langer gemonteerd. De zuil op de Lange Voorhout is de enige nog waarop een kroon gemonteerd is. Aan de Verheeskade staat voor het kantoor van energieleverancier Eneco sinds 1998 een goudversierde zuil gemaakt door het kunstenaarsduo Griffin Kommer met een kroon. De zuil is niet beschilderd maar beplakt. Let op de tekst: Serpens Haagenensis sub terraneus. Niet Voeren. Humor van de bovenste plank! 18 ja...

De muurschildering "If Wishes Were Horses" in Breda is gebaseerd op het bekende Engelse gezegde dat wensen op zich niet genoeg zijn en het schilderij brengt de betekenis van het gezegde over naar de realiteit van mensen die ondersteuning nodig hebben, zoals via de Vincentius Vereniging . Het Engelse gezegde "If wishes were horses, beggars would ride" (Als wensen paarden waren, zouden bedelaars rijden) benadrukt dat wensen op zichzelf weinig waard zijn; er is actie nodig om dromen te verwezenlijken, en het is een eerbetoon aan initiatieven zoals de Vincentius Vereniging die mensen helpen. De kunstenaar is Bruce TMC en de locatie is nabij de Stallingstraat in Breda, onderdeel van het Blind Walls Gallery project.

In Delfshaven aan de Mouterbrug staat een leuk beschilderd elektriciteitshuisje.  Er zijn veel van deze huisjes beschilderd in Rotterdam en het mooie is, ze worden niet meer beklad en dat waarschijnlijk om dat  veel ervan een burgerinitiatief is. Het was kunstenares Vera Harmsen die het verwaarloosd elektrahuisje met historische gevels en portretten van omwonenden  beschilderde. Het begon met tante Lien. Al snel kwamen er meer bewoners, die op het elektrahuisje geportretteerd wilden worden. Daarna kwamen de toeristen uit Australië en België. Zij fotografeerden haar terwijl ze aan het werk was.  Heel leuk gedaan, bewoners uit de buurt op het huisje afgebeeld. Lekker ongedwongen. Ook de elektriciteitskast ernaast is beschilderd. Het vrolijkt de boel daar mooi op.   30 december 2025

Plafond kunstwerk aan de Belcrumzijde van Station Breda bij de ingang van de fietsenstalling onder de overhangende kantoren van de Belastingdienst Het is gemaakt in 2016 door kunstenaar Derk Thijs. De opdrachtgever was het Rijksvastgoedbedrijf.   Het kunstwerk is geïnspireerd op een 14e eeuwse Toscaanse muurschildering in de raadszaal van Siena en is een symbolische voorstelling van de 7 deugden die nodig zijn voor een goed bestuur: rechtvaardigheid - gematigdheid - verstandigheid - grootmoedigheid - vrede - zielskracht - wijsheid. Ik heb maar twee deugden kunnen fotograferen. Boven je hoofd fotograferen valt niet mee en er liepen veel mensen waardoor ik telkens terug moest stappen. Het zijn mooie muurschilderingen met een bijzonder thema vooral als je bedenkt dat deze gemaakt zijn onder de kantoren van de belastingdienst. Knap om zoiets te bedenken.

Deze muurschilderingen zijn gemaakt door  Gé Smit, een Nederlandse kunstenaar, designer en oud-docent met een interesse in speculatief en kritisch design.  Ze staan sinds 2022 aan de Molsparking in het centrum van Breda. Met deze schilderingen eert Gé Smit de Bredase kunstacademie St. Joost, die voor veel creativiteit in de stad zorgt. Op St. Joost zitten en zaten veel kleurrijke figuren die verrassende en creatieve dingen doen met posters, beelden, ontwerpen, gedichten en muurschilderingen in de stad.   Op de Blind Wall, die bestaat uit houten panelen, staan in totaal acht kunstenaars afgebeeld. Er staat onder andere een portret van een van ’s werelds belangrijkste vj’s, Michelle van Mil, op. Kees Zwart, die het eerste bureau voor grafische vormgeving in Breda opzette, is ook afgebeeld. En de internationaal bekende lingerieontwerpster Marlies Dekkers schittert ook op de Molsparking. Ik heb maar zes panelen kunnen fotograferen, de andere twee stonden wat apart met ge...

Lies reageerde verleden week op mijn blogbericht met de foto's van het Unichema complex, nu Cargill: ' Nou zeg, ik reed vandaag onder Unichema door richting stad en dacht aan je omdat ik daar rechts op de muur een muurschildering zag. Zou Marthy dat weten vroeg ik me af.' Nee, dat wist ik niet, Lies maar reuze bedankt voor de tip. Kijk, dat is prachtig, meedenkende lezers. We zijn gistermorgen eens gaan kijken, ik weet precies waar dat is, de Bosweg. Reed er altijd langs als ik naar huis fietste vanaf mijn werk. Het is een lange buitenmuur dus ik heb verschillende foto's gemaakt. In 2022 is er op de Bosweg een grote muurschildering aangebracht door  Atelier 9e  en Ivonne van den Nieuwendijk met een bos-thema en dieren, inclusief huisdieren van bewoners, om een lelijke muur te verfraaien. Een project in samenwerking met omwonenden om de buurt een natuurlijke uitstraling te geven. Ik had de muur onmogelijk in de lengte kunnen fotograferen want er stond een rij auto's ...

Meester imitator Bredanaar Abraham de Winter is één van de populairste komieken uit eind 19e eeuw. Met zijn solo-optredens wordt Abraham beschouwd als de voorloper van het huidige cabaret. Met zijn ‘karakterkomiek’ imiteerde hij verschillende personages zoals o.a. een straatveger, conducteur of arts.   Geïnspireerd op dit verhaal heeft de Nederlandse Collin van der Sluijs een muurschildering gemaakt achter de voormalige Stadsschouwburg Concordia. In zijn schildering heeft Collin een zanglijster afgebeeld. Net zoals Abraham staat de zanglijster bekend om zijn imitaties. Hij maakt mooi werk, die Collin. Kijk  nog maar even op zijn website.

Dit werk is gemaakt door  het Nederlandse duo Thomas & Jurgen uit Rotterdam. Het valt niet mee om zo'n langwerpig werk in een smalle straat of steeg in zijn geheel op de foto te krijgen, je staat soms letterlijk met je rug tegen de muur. Er zit nog een leuk verhaal aan deze muurschildering vast.  De moeder en zus van Vincent van Gogh woonde een in krap huisje in Breda. Hun inboedel, waaronder kisten met werk van Vincent werd elders op zolder opgeslagen. Na hun verhuizing naar Leiden bleven de kisten in Breda. De nieuwe eigenaar verkocht de werken van Vincent voor een dubbeltje per stuk. Pas later ontdekte hij hoe waardevol de werken waren. De tekst “Trash to Treasure” illustreert deze gebeurtenis.  

Deze muurschildering in Breda is te zien vanaf de Markendaalseweg. Hier moesten we echt voor omhoog kijken, het kunstwerk is geschilderd op de buitenmuur van de Rooftopbar gelegen op de 4e verdieping. Michael Nolta is het gezicht achter NOL. De stijl van NOL kan je omschrijven als bubbly, alsof de creaties in zijn werk zijn opgeblazen. Zijn zelfbedacht wezentjes zien eruit of ze een ballon hebben ingeslikt. NOL’s missie is om mensen blij te maken middels zijn kunstwerken. Die leuke mannetjes en het advies om meer te lachen,  i k word er wel blij van.

Een van de redenen dat we verleden week Breda bezochten was de grote collectie muurschilderingen daar. Ik had er een paar jaar geleden wat over gelezen en daardoor bleef Breda in mijn hoofd zitten.   De Blind Walls Gallery is een groeiende collectie van meer dan 100 muurschilderingen in de stad Breda. Elk kunstwerk is gemaakt door internationale kunstenaars en is geïnspireerd op een verhaal uit de geschiedenis, het heden of de toekomst van Breda dat past bij de locatie. Het idee voor de galerij is ontstaan naar aanleiding van een zestiende-eeuws kunstwerk waarop de afgebroken stadsmuur van Breda was afgebeeld, waarbij de "blinde muren" van nu een nieuwe stadsmuur vormen. Aan de zijkant van de Molsparking is een bijzondere en kleurrijke schildering op de muur van een van de huizen te zien. De bewoonster van het huis, Annie van Gils, woont al heel haar leven op deze plek. Toen haar gevraagd werd wat er op de muur moest komen, zei ze zonder twijfel dat de Maria Hemelvaartkerk te...

Ze stonden om een groot bouwterrein heen deze muurschilderingen op grote houten platen. Meestal tijdelijk dus maar leuker dan die grauwe houten platen waar toch op gekliederd gaat worden. Weer gezien in de Afrikaanderwijk in Rotterdam.

Pluto, Goofy en Mickey in een cartoonachtige mural op een elektriciteitshuisje in de Afrikaanderwijk in Rotterdam, gemaakt door Danny Rumbl, oftewel Super A. Iedereen kent deze cartoonfiguren en vooral kinderen zal het aanspreken.  Eind vorig jaar liet ik al een muurschildering van hem zien op mijn blog , gemaakt in dezefde wijk.   Wil je meer werk van hem zien, kijk hier dan even, heel grappig.

Ricardo van Zwol/R-75 maakte deze mural van een meisje in 2018. Als je dichterbij komt zie je dat het niet één meisjesgezicht is, maar drie meisjes. Het werk staat in meerdere directe verbindingen met de omgeving. De twee dikke slingerende lijnen lopen diagonaal door het werk en volgen de vorm van het gebouw. Dit werk vind je op een van de muren van de doorgang bij de Hillestraat en de Hilledwarsstraat in de Afrikaanderwijk in Rotterdam Muralist van Zwol heeft al flink wat schilderingen aangebracht op Rotterdamse muren, zie de prachtige muurschildering op de Mandelaschool, die hij verleden jaar maakte. Ook voor 2025 staat een en ander op stapel met onder andere de muurschildering 'Rotown Magic’ met Jules Deelder met tekst. Meer werk van Ricardo vind je hier . Als je bij het werk op het pijltje drukt zie je het ontstaan ervan. Fascinerend!

Dit kunstwerk van de bekende muurkunstenaar Ricardo van Zwol op de Mandelaschool in Rotterdam is van oktober 2024, vrij recent dus. De Mandelaschool kreeg eerder dit jaar nieuw onderdak in een fonkelnieuw gebouw aan de Jacominastraat Bij het ontwerpen van het nieuwe gebouw voor de Nelson Mandela basisschool reserveerde de architect een blinde muur speciaal voor een muurschildering die voor de buurt moest worden gemaakt. Het idee was dat muurschilderingen tijdens de gevangenschap van Mandela in de apartheidsperiode in Zuid-Afrika een manier waren om te communiceren en politieke boodschappen over te brengen. Hoe dit werk tot stand kwam kan je hier prachtig zien.