Heen en terug naar de Ardeche

Terug van mijn weekje Frankrijk in augustus overnachtte ik met onze dochter en twee kleinzonen in Neufchateau. Terwijl we een terrasje zochten om even wat te drinken kwamen we dit standbeeld tegen van Jeanne d'Arc, ik herkende haar beeltenis. De meesten van jullie zullen haar wel kennen maar voor degene die niet weten wie zij was, hier haar geschiedenis in het kort. Als 17-jarig meisje overtuigde Jeanne d'Arc koning Karel VII ervan om een leger met haar mee te sturen om de stad Orléans te veroveren. Ze verkleedde zich in mannenkleding en spoorde het leger aan om uiteindelijk de Engelsen te verslaan. Het liep niet goed met haar af, ze werd op de brandstapel verbrand wegens ketterij.  Jeanne d’Arc is een nationale heldin van Frankrijk. Ze is een van de grootste helden in de Franse geschiedenis en bovendien ook nog heilig verklaard. Als je net als ik bij de nonnen gezeten hebt weet je wel het een en ander van de beroemde heiligen.  De parapluutjes deden een poging om de stad wat ...

Begin deze week kreeg ik een ontzettend leuk pakje in de post en in dat pakje zat dit boekje , Frans Taalpuzzelen. Het kwam van blogvriendin Els  die de moeite nam om dit voor mij te kopen en met een lief kattebelletje naar mij te versturen.   Het boekje is echt ontzetten leuk, allerlei puzzels dienen zich aan en aan mij om die op te lossen. Grappig, ik puzzel nooit. Echt nooit gedaan maar ik zie dit toch als een uitdaging, zeker ook omdat de puzzels allemaal met de franse taal te maken hebben en dat is toch mijn lievelingstaal. Wie weet, ga ik door dit boekje een nieuwe hobby ontwikkelen, puzzelen. Bedankt Els, voor dit leuke cadeautje.

Toen we eind augustus met de vrouwen die deelnamen aan de fotoweek Largentière bezochten maakte ik met een van hen wat foto's van mooie koppen. De eerste was van deze man die op een muurtje bij een brug zat. Wij vroegen of we hem mochten fotograferen en dat was goed. Hij vertelde dat hij op zijn vrouw zat te wachten en dat hij al zijn leven lang in Largentière woonde maar dat er veel veranderd was.  Opeens stond er een vrouw naast hem die met haar elleboog een harde por tegen zijn schouder gaf en met een gebaar van haar hoofd te kennen gaf dat hij mee moest komen. Ze kwam net van de markt, had een mand met boodschappen aan haar arm. Zwijgend stapten ze in een autootje. Oef, die man is zeker thuis de mantel uitgeveegd en het was nog wel zo'n lieverd vonden wij. We liepen de markt op waar deze oudere dame stond te betalen en dat ging allemaal heel precies. Die was zuinig op haar centjes. Prachtig dat felle koppie. Als je rustig blijft staan, half achter een kraam kan je de mooist...

Vlak voor Vaison-la-Romaine, gelegen aan een groen fietspad zagen wij deze plek. Het bleek een tuin te zijn bedoeld om te wandelen en te picknicken. Op deze locatie staan 81 grote granieten stenen waarvan een deel gegraveerd met de inscriptie van gedichten en berichten ter nagedachtenis aan hen die zijn overleden na de afschuwelijke vloedgolf van de rivier L’Ouvéze van 22 september 1992. Een plek van herinnering.  Le Jardin des 9 Damoiselles (Tuin van de 9 jonkvrouwen) is vooral  bekend om zijn gebeeldhouwde stenen, waarvan er 9 in het midden een gedicht voordragen, een boodschap van  de 9 Europese cultuursteden: Reykjavik, Bergen, Helsinki , Brussel, Praag, Krakau, Bologna, Avignon en Santiago de Compostela. Op elke van die 9 stenen staat een uitspraak van een bekend persoon uit de cultuursteden  van het jaar 2000 weergeven. Een zin van de respectievelijke stadsdichters, in de oorspronkelijke taal met de Franse vertaling. Op de stenen maar ook op de groene takjes za...

Vaison-la-Romaine, zoals de toevoeging aan haar naam aangeeft, heeft een rijk Romeins verleden. De plaats heette in de Gallo-Romeinse periode Vasio Vocontiorum: Vasio van de stam Vocontii.  Na de Romeinse verovering werd Vasio een stad en geen kolonie, en behield dus een zekere autonomie. De stad breidde zich uit over de rechteroever van de Ouvèze. Aanvankelijk gebeurde dit vanuit al bestaande hoeven en pas vanaf de tweede helft van de eerste eeuw zijn er sporen van Romeinse stadsplanning. Dan kwamen er Romeinse wegen en openbare gebouwen: een theater, thermen, een brug, een aquaduct en een waterkasteel (castellum aquae). De stad kende haar hoogtepunt in de 2e eeuw toen ze zich uitstrekte over 70 tot 75 ha en tussen 7.000 en 8.000 inwoners telde. De stad werd niet ommuurd en had begraafplaatsen aan de stadsranden. Info: Wikipedia Wij fietsten uit de bovenstad naar beneden en zochten de doorgaande route toen we toevallig langs deze opgravingen kwamen. De foto is door de spijlen va...

Stijgend naar de plaats die we gingen bezoeken tijdens onze laatste fietstocht van dit jaar in Frankrijk kwamen we dit bouwwerk tegen. Heel mooi maar gek genoeg heb ik, zelfs niet via Google Lens, kunnen ontdekken wat het precies is. En een stukje verder dit, ook met bogen. Het is al weken geleden dat ik deze foto's nam en helaas, ik kan er niets over vinden dus valt er voor mij ook niets over te vertellen. Op dit prachtige pleintje met mooie fontein stalden we onze fietsen, we zijn hier in de middeleeuwse b ovenstad van  Vaison-la-Romaine.  Hooggelegen op een rots wordt deze sfeervolle wijk beschermd door een dubbele stadsmuur en een versterkte poort.   Meteen al konden we prachtige panden bewonderen aan de andere kant van het pleintje waar we aanbeland waren. Dit soort panden regen zich aaneen, alles is hier prachtig bewaard gebleven. 's Zomers is dit plaatsje een publiekstrekker, nu was het er heerlijk rustig. Mooie doorgangen. En overal trapjes die verder omhoog ...

Le Quatorze Juillet is de grootste nationale feestag in Frankrijk. Tijdens dit grootste volksfeest vieren de Fransen de bestorming van de Bastille in 1789, het begin van de Franse revolutie, een eerbetoon aan de Republiek dus. Volksfeest? Wij fietsten afgelopen zondag door het platteland van Frankrijk maar veel volk was er niet te bekennen laat staan feest. Natuurlijk worden er de avond ervoor of op de dag zelf vuurwerkshows en daarna bals (vaak met een dj) georganiseerd maar dat is het dan, feestelijker wordt het niet.  We waren in de Drôme aan de andere kant van de Rhône en vanaf de toren van Crest hing de nationale driekleur. Ik vond het mooi maar het was het enige eerbetoon wat we zagen, verder was er nergens een vlag te bekennen. Ergens buiten een dorp zagen we een bloemist twee kransen bezorgen bij een oorlogsmonument, er was niemand om ze in ontvangst te nemen. In dit dorp was er een plechtigheid gaande met wat vlagvertoon bij een oorlogsmonument, ik hoorde de burgemeester n...

Toen we gisteren onze wekelijkse boodschappen deden in Privas keek ik nog even uit naar oranje tompoucen maar die waren en niet bij de bakker en niet in de supermarkt te vinden. Ik denk zelfs in heel Frankrijk niet, haha. Ik heb eens geprobeerd aan onze Franse buren uit te leggen wat een oranje tompouce is en de betekenis ervan. Feuilletédeeg (bladerdeeg) kennen ze wel, dat is als het ware  in Frankrijk uitgevonden maar verder snapten ze er geen jota van. Het begrip Koningsdag zegt de Fransen trouwens ook helemaal niets. We gaan straks voor de tv aan de koffie met een pastel de nata, een Portugese lekkernij. De kleur en het deeg kwamen nog enigszins in de richting van een oranje tompouce. Ik wens jullie allemaal een leuke, gezellige Koningsdag met veel zon. Aan die zon gelukkig geen gebrek hier.

Het Romeinse theater van Orange speelde in de tijd van de keizers van Rome een belangrijke rol in het stadsleven. Men kon er onder andere naar pantomime, voordrachten van dichters en theaterstukken kijken. Op het podium stonden grote decorstukken en er konden met behulp van machines allerlei speciale effecten worden gecreëerd. De toegang tot de voorstellingen, die vaak de hele dag duurden, was gratis. Het is lang geleden maar wij hebben er ooit een opera bijgewoond. Een ervaring die we beslist mee wilden maken. De ambiance, de muziek, echt magisch. En in de open lucht op een mooie zomeravond, dat gaf me ook zo'n bijzonder gevoel. De akoestiek is er meer dan goed, het schijnt dat dit te danken is aan de goed ontworpen theatermuur. (foto internet) En dan die Franse vrouwen, hoe doen ze het toch? Stuk voor stuk in allercharmantste jurkjes, vaak met een sjawl of stola er omheen geslagen. Ik heb er met plezier en bewondering naar zitten kijken. Van de naar schatting 9.000-10.000 zitplaa...

Eenmaal bovenop de heuvel St. Eutrope hadden we een schitterend uitzicht over zowel het Romeins theater als de omgeving. W at een prachtig gezicht om het podiumgebouw van het theater diep beneden ons te zien liggen. Het Nederlands koningshuis stamt voornamelijk af van het huis Nassau, een adelsgeslacht uit Midden-Duitsland. Maar in 1544 erfde Willem I, graaf van Nassau-Dillenburg, het prinsdom Orange van zijn neef René van Chalon. Deze Willem I kennen we ook als Willem van Oranje of Willem de Zwijger, zoals hij allebei ook wel genoemd werd. En b ij deze erfenis hoorde ook de titel Prins van Oranje (of eigenlijk Orange) en de lijfspreuk 'Je maintiendrai Chalon'. Deze titel draagt ons koningshuis nog steeds. En 'Je maintiendrai' is nog altijd de wapenspreuk van Nederland.  In het park daar bovenop die heuvel liggen de overblijfselen van het voormalig kasteel van de prinsen van Oranje. Er is niet veel meer van te zien nadat het door de Franse troepen van Lodewijk de Veerti...