Toen wij zaterdagochtend vrij vroeg boodschappen deden was het nog erg koud maar 's middags was hier de temperatuur opgelopen naar 7 graden met een strakblauwe hemel. Wandelweer! Laten we de ka weer eens oplopen zei Mart en dat wilde ik wel, altijd mooi daar.
Galappels op een zomereik, dat is lang geleden dat ik die gezien heb.
Dat je zo'n stukje natuur vlakbij huis hebt is natuurlijk erg fijn. Wij genieten er al vijftig jaar van.
Dat moet een bever zijn, dat kan niet anders.
De populatie bevers is groeiend in de Krimpenerwaard. Het
dier hoort van oudsher thuis in waterrijke gebieden, maar stierf ruim twee
eeuwen geleden uit in Nederland. In 1988 werden de eerste weer uitgezet in de
Biesbosch en sindsdien verspreid het knaagdier zich door Nederland.
Oude verweerde boomstronken.
Elzen en essen langs het pad. De Bergvlietsekade is een van de oudste onverharde kades in
de Krimpenerwaard en 1.5 km lang.
We lopen weer terug, volgende keer weer een stukje verder. De foto toont de brug over de ka en het vlonderpad ernaast.
Het lijkt net of de bomen in het water uit de vlonder groeien. Er stond niet veel wind dus het water was bijna vlak en dan met veel licht krijg je deze mooie weerschijn.
Met al die elzen op de ka zijn er natuurlijk veel elzenpropjes te zien. Deze tak hing over het water, vandaar de blauwe achtergrond.
Reacties