Een moeilijk besluit

De revalidatie van de knie is nog steeds niet afgelopen, voor het herstel staat 3 tot 12 maanden. En in het begin duurt het lang (1-4 maanden) voordat hij goed belast kan worden zonder dat hij een reactie geeft. Op dat punt ben ik nu beland, het is 4 maanden geleden dat de nieuwe prothese erin ging.

Ik kon de knie al vrij snel goed belasten maar op onregelmatige grond had ik er nog moeite mee. En kijk, dan is zo’n pad iedere morgen uitstekend oefenmateriaal, daar ligt geen drie centimeter gelijk.

Aan het eind van dit pad gaan we een stukje stijgen en dan komen we op asfalt te lopen, hier gaan we linksaf om boven langs het dorp te lopen, we stijgen weer wat en komen buurman Richard tegen die grote hopen kastanjeblad  aan het verbranden is. Dan dalen we een stuk, slaan weer linksaf en dalen verder naar het dorp. Resultaat van die ochtendwandelingetjes is dat ik weer aardig kan stijgen en dalen en ook geen moeite meer heb met onregelmatige grond. Dit geldt voor de linkerknie maar de rechterknie daarentegen gaat steeds meer problemen geven en dat was te verwachten.

Voor die rechterknie stond ik op de operatielijst voor 5 maart maar ik heb afgelopen week het besluit genomen om de operatie uit te stellen tot het najaar. Het plan was om na die tweede operatie in maart met een week of 7 weer naar Frankrijk te vertrekken maar de afgelopen weken hebben me geleerd dat dat geen goed idee is. Onze woonomgeving hier is totaal niet geschikt voor iemand die zo kortgeleden is geopereerd aan een knie. Nu kan ik deze zomer nog wat fietsen, wat in de tuin doen en genieten van onze mooie plek en de omgeving. In Nederland heb ik dan weer de hele winter de  tijd om te revalideren. Het was geen makkelijk besluit, maar volgens mij wel het wijste.