HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE

Afgelopen maandag was het net of je in een sprookjesland liep in Bovenkerk. Strakblauw en dan al die prachtige bomen met hun witte laag die zo mooi afstaken tegen de blauwe lucht. Het was wel wel voor de zoveelste keer Bovenkerk maar dit is een kort loopje vanaf ons appartement en wij hebben er geen behoefte aan om nu te gaan autorijden. Tenslotte is hier met de sneeuw genoeg moois te fotograferen. Leuk was dat ik nu eens niet de enige was die foto's nam, er waren heel wat mensen die deze pracht vast wilden leggen. In een van de bomen zat een duif te dutten. Nog maar een keer mijn boom maar nu met deze blauwe lucht en een laagje sneeuw op de takken nog mooier dan zaterdag. Zielige pegeltjes, voor die mooi lange pegels moet het echt harder vriezen. Wie weet, februari moet nog komen. Een kromme wilg, ook nog hol en dan toch zoveel takken. Wilgen kunnen wel honder jaar oud worden maar dan moeten ze wel regelmatig geknot worden. We liepen helemaal tot het eind van Bovenkerk, tot aan de...

Na het dorp Haarzuilens liepen we eerst een stuk over een asfaltweg, minder leuk, maar al gauw kwamen we op het landgoed te lopen. Op de site van Natuurmonumenten las ik het volgende: Bijzonder aan landgoed Haarzuilens is de verscheidenheid aan beheertypen; akkers, bos en bloemrijke graslanden komen allemaal terug in het gebied. In juli 2025 zijn er maar liefst 1000 verschillende planten, dieren en insecten geteld op landgoed Haarzuilens.  Vrijwilligers, natuurliefhebbers, biologen én omwonenden hebben samen twee maanden lang gezocht, gekeken en genoteerd. Deze telling laat zien hoe rijk en bijzonder de natuur op het landgoed is.  Dit soort natuur hoort op een oud landgoed. Zo'n prachtige bomenlaan, de status van toegangsweg verloren, ik kan er echt van genieten. Na de bomenlaan kwamen we in het  Parkbos de Haar te lopen.  Tijdens de boomplantdagen in november 2015 kwamen 15.000 mensen naar landgoed Haarzuilens om een boom te planten in het nieuwe Parkbos de Haar. Ma...

Ongeveer een kilometer na het kasteel liepen we het dorp Haarzuilens in. Dit was het eerste huis wat we zagen, de rood-witte luiken verraden welke gebouwen bij het landgoed horen.   Het oorspronkelijke dorp Haarzuilens lag naast het kasteel maar moest voor de bouw van het huidige Kasteel de Haar wijken. Uitgezonderd de toen vervallen kerk. Die staat nog steeds naast het kasteel maar wel volledig gerestaureerd. In 1898 werd Haarzuilens afgebroken. De kasteelheer wilde nieuwe kasteeltuinen aanleggen en daarvoor moest het dorp verdwijnen. Een kilometer oostelijker werd een nieuw dorp uit de grond gestampt, grotendeels ontworpen door architect Pierre Cuypers, die ook verantwoordelijk was voor de herbouw van het kasteel. Het nieuwe dorp was net als het oude opgezet als een brinkdorp.  Je zou in dit dorp zo een Dickens festival kunnen organiseren schoot er door mijn hoofd toen ik er rondliep, je waant je in een oud Engels dorpje. We zijn hier naar binnen gegaan, ik was nieuwsgi...

Op zoek naar korte wandelroutes van zo'n kilometer of vijf kwam ik een rondje om Haarzuilens tegen. Dat ligt vanaf Stolwijk achter Woerden en is om aan te rijden voor ons.  Dus toen het verleden zondag prachtig weer was gingen we op weg en waren daar omstreeks half elf. Ik was er weleens geweest maar dat is heel lang geleden en kon me zo'n groot parkeerterrein niet herinneren. En dat stond al voor driekwart vol met auto's.  Kasteel de Haar lijkt misschien een oud kasteel, maar dat is het helemaal niet. Nadat het vorige kasteel afbrandde was er eigenlijk niet veel meer van over. Étienne baron van Zuylen van Nyevelt van de Haar had rond 1890 wilde plannen toen hij de ruïne erfde. Hij gaf de beroemde Limburgse architect Cuypers de opdracht om een kolossaal Frans kasteel te ontwerpen dat eruit zag alsof het uit de middeleeuwen kwam. Je kan er een wandeling door de kasteeltuinen maken en/of een bezoek aan het kasteel brengen en dat wilden heel veel mensen en niet alleen Nederlan...

Een witte wereld toen we vanmorgen uit bed kwamen. Terwijl we zaten te ontbijten wisselden lichte regen- en sneeuwbuien elkaar af dus gauw naar buiten voor een rondje Bovenkerk voordat de sneeuw helemaal verdwenen zou zijn. Er lag gelukkig nog genoeg om een paar mooie foto's te maken. Deze dappere kleine man was bij een boerderij in zijn eentje aan het sneeuw ruimen. Bij een boerderij met oude ijsselsteentjes staat een rieten dak prachtig maar met sneeuw is het bijna nog mooier. Mijn boom in de sneeuw kon ik niet voorbij lopen zonder een foto te schieten. Nog zo'n oudje in de sneeuw. En toen begon het opeens echt te sneeuwen en het hield niet meer op. Hier eerst wat kleine vlokjes maar die werden steeds groter. Het ging zo hard dat ik mijn camera die niet goed tegen vocht kan niet meer uit mijn fototas durfde te halen. Op de terugweg met wind en sneeuw tegen maakte ik deze laatste foto, er is al aardig wat sneeuw bijgekomen. Onderweg zagen we mensen met kinderen op de slee er g...

Het is wel mosterd na de maaltijd maar hier toch nog wat vuurwerkfoto's. Ik vond het zo leuk dat ze gelukt waren dat ik er toch nog maar een blogje van maakte.  Aan het eind van de middag had ik mijn statief al op het balkon gezet want zonder statief worden zulke foto's niets. Nou ja, of je moet een hele vaste hand hebben want je gebruikt lange sluitertijden en dan mag je toestel  niet bewegen. Zelfontspanner aan mijn telefoon en knippen maar. Ik begon pas met foto's te maken na twaalven want toen was er genoeg te knippen. Ideaal natuurlijk, een balkon op de tweede verdieping en het hele dorp voor je. Ik hoefde niet veel te zoeken. Wie weet, is dit wel de laatste keer dat we zulke foto's kunnen maken maar dat geloof ik eigenlijk zelf niet. Ik ben er helemaal voor dat vuurwerk moet verdwijnen maar ik ben bang dat het wel jaren zal duren voordat dat werkelijkheid wordt.

  Dank jullie wel voor de vele bezoekjes aan mijn blog in dit voor mij moeilijke jaar wat achter ons ligt. Dank je wel voor alle lieve en bemoedigende reacties. En voor al die kaarten, ze bleven maar komen. Ik ben jullie enorm dankbaar voor al die steun. Aan alle trouwe lezers een welgemeend gelukkig nieuwjaar. Dat 2026 alles mag brengen wat je wenst. Maar bovenal wens ik iedereen een goede gezondheid.   Met hoop en vertrouwen gaan wij het nieuwe jaar tegemoet.