HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE

Mijn blog bestaat vandaag vijftien jaar. Ik begon aarzelend, acht blogberichten in maart maar in april waren dat er al dertig en zo ben ik doorgegaan, iedere dag een bericht. Het werd een gewoonte, het hoort bij mijn dagelijkse bezigheden. Ik vind het nog steeds leuk om te doen en ben niet van plan om te stoppen nu Frankrijk afvalt.  Als ik af en toe eens terugkijk op mijn blog verbaast het me iedere keer wat we allemaal meegemaakt hebben in die vijftien jaar. Lief en leed staat erop maar vooral het vele genieten springt eruit.  Dit is de eerste foto die ik plaatste op mijn blog, gemaakt in februari 2011. Zicht op de Voor-Alpen met op de voorgrond Issamoulenc Église. Nog steeds een diebare foto.

Er stonden heel veel orchideeën in de graskanten. Wel allemaal dezelfden, flink groot. Ik geloof dat dit een wilde soort is. Waar vinden we een bankje om een boterhammetje te eten? Nergens iets te vinden maar in een klein dorpje stond een onbewoond huis met deze makkelijke traptreden. Het huis zag er ongezellig uit maar we zaten lekker in het zonnetje en de twee mooie sierleuningen maakten veel goed. Toen we dat dorpje uitfietsten zagen we achter de hoge muur van een kerkhof de bovenkanten van  deze grafstenen. De meest rechtse had blijkbaar kort geleden een schoonmaakbeurt gehad. Voorjaar! Er was een groot huis of kasteeltje met een mooie tuin achter deze poort met hoge toren maar er zat een hek voor de ingang en er waren hoge muren. Dus niets te zien voor dit nieuwsgierig aagje. Maar wel een mooie waterbak naast die poort.   Een oud schuurtje in het land vlak naast de weg. Dient nergens meer voor alhoewel, ik heb een plasje gedaan achter dit schuurtje, het kwam als geroepen....

Wie denkt dat het in het zuiden van Frankrijk mooi weer is vergist zich. Veel zonuren hebben we nog niet gehad, veel regen gelukkig ook niet maar het blijft maar koud. Het weerbericht vertelde me vanmorgen zelfs dat we de komende drie dagen nachtvorst krijgen. Maar vandaag schijnt de zon en gisteren gelukkig ook. We gingen fietsen in de Drôme, het département aan de andere kant van de Rhône. Daar is de temperatuur altijd wat hoger dan in de noordelijke Ardèche. We vertrokken met 5 graden uit Le Serret (600 meter hoog) maar 's middags haalden we wel 17 graden.  We zetten de auto neer in Le Pouzin, een mooi parkeerplaats bij de burg over de Rhône en fietsten naar Livron sur Drôme. Deze mooie muurschildering heeft al eens meer op mijn blog gestaan maar ik vind hem zo leuk dat ik nog maar eens een foto nam. Direct uit Livron fietsten we stijl omhoog naar een klein plaatsje. Ik had het al meer gedaan, licht verzet en stand turbo van mijn Bosch motor, dan red ik het. Typisch Frans, die l...

Toen we eergisteravond bij onze goede vrienden Maarten en Lilian aten kwamen de materialen uit de garage die we nog kwijt wilden ter sprake. Maarten had al eerder te kennen gegeven dat hij de betonmolen wel wilde hebben en nu had hij ook interesse in het rolsteigertje. Wij hebben het niet meer nodig en de nieuwe eigenaar ook niet. En ook deze twee oprijplaten kon hij wel gerbruiken.   Maarten kwam met zijn eigen aanhanger en die werd gistermiddag volgeladen door de twee mannen. Wij zijn het kwijt en hij is er blij mee. Oh ja, er ging ook nog een metselkuip mee en een oude zaagtafel. We krijgen steeds meer ruimte in de garage. Komt goed uit want aan de andere kant worden dozen en tassen opgestapeld. Er kom steeds weer wat bij wat mee naar Nederland gaat. Tegen een etentje, een klein prijsje en een doos Leonidas ging alles weg, het heeft een goede bestemming gekregen. Het geeft een goed gevoel.

Mart is hier bezig het dekzijl van onze aanhanger schoon te boenen. Die gaat straks mee naar Nederland waar hij verkocht zal worden. De koper van ons huis heeft zelf een aanhanger en voor ons is  het makkelijk dat we wat grotere spullen mee kunnen nemen zoals de barbeque die onze oudste zoon graag wil hebben. Die barbeque past niet onder het dekzijl maar we hebben ook nog een metalen huifopbouw met zeil die we voordat we vertrekken op de aanhanger zetten. Dan kan er heel veel in maar dat zal niet echt nodig zijn want al het meubilair blijft hier, dat is meeverkocht. Wij hebben geen meubilair nodig en onze kinderen ook niet. Er gaat nog geen stoel mee. Wat hebben we veel aan die aanhanger gehad, zeker tijdens de bouw van de gîte en de renovatie van ons huis. Kijk hier  en hier maar even. We hebben hem gekocht toen we het huis net hadden, dus zo'n 33 jaar geleden en nu maken we er over een paar weken onze laatste rit mee. Dierbaar was hij voor ons, voor zover je daar bij een aa...

Wat zijn we toch blij met de nieuwe uitbaters van het restaurant in Saint Julien du Gua. We zaten er gistermiddag weer heerlijk te eten en alle tafeltjes waren bezet. Fijn voor ze, dat toont dat er goed gegeten kan worden. We zaten vlakbij goed kennissen van ons, ook Nederlanders. Zij hebben een huis in Le Théron, schuin boven Le Serret. Leuk om ze weer eens te zien en te spreken. We hebben in een paar dagen tijd alweer twee keer buiten de deur gegeten want donderdagavond waren we samen met buurman Rodolphe uitgenodigd bij Bernard en Dominique waar we lekker hebben zitten eten. Ondertussen over van alles zitten kletsen en we weten meteen de laatste nieuwtjes weer. Onder andere dat de oude monsieur Veysan, die van de ezel, met stille trom naar het bejaardenhuis is vertrokken. Hij had de laatste paar jaar van alle kanten hulp nodig en dit is beter zo.

 We hadden gisteren een prachtige ochtend met volop zon en telkens zie ik weer wat nieuws tijdens ons dagelijkse wandeling. Het geel van een forsythia en narcissen tegen een helling, de bollen waarschijnlijk nog gepoot door onze voormalige buurvrouw Marie Christine.  Ik  Ik herkende deze grote rode struik niet maar mooi is ie wel. Net buiten het dorp is de grond behalve met bosviooltjes bezaaid met ereprijs. Een plezier om daar te lopen met zoveel kleur langs het pad. Als we het pad uitgelopen hebben komen we daar beneden vlakvoor het gehucht Seignebelle uit op een asfaltweggetje en dan gaan we stijgen en dat kost me moeite. Mijn conditie was om allerlei redenen de laatste twee maanden behoorlijk teruggelopen en ik had me nu voorgenomen om een strak regime te gaan volgen. Iedere ochtend voor het ontbijt een half uur oefeningen en na en ontbijt een wandelingetje van een half uur. De eerste ochtend had ik hier de arm van Mart nodig nog nodig. Maar de tweede keer ging het al...