HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE

Wat moet ik over dit boek vertellen? Nou, om er maar mee te beginnen dat ik het in een dag uitlas en er ook nog laat voor op ben gebleven om het uit te lezen, zo mooi vond ik het. Het gaat over Li sa, zij is 17 en heeft kanker. Ze weet ook dat ze niet lang meer te leven heeft en is daardoor vastbesloten om de tijd die haar nog rest op een bijzondere manier te vullen. Maar hoe doe je dat als je wereld zo klein is geworden als de kamer waar je in ligt en de mensen die daar op bezoek komen? Gelukkig kijkt ze vanuit haar kamer uit op een straat in het drukke en bruisende Amsterdam. Ze besluit een ruiltocht te starten vanuit haar raam, dus gooit ze een muntje op straat. En hoe dat wondelijke verhaal afloopt moet je zelf maar lezen maar weet wel dat ze echt dood gaat. Maar dat moet je niet beletten dit boek te lezen want het is echt geen deprimerend boek. Er zit hoop in, het is onroerend, soms zelfs grappig. Een prachtig verhaal.

Ik kijk altijd goed om me heen en als ik in een stad loop werp ik ook vaak een blik in de zijstraatjes of daar nog wat leuks te zien is. Ja hoor, links van de Voorhaven in een klein straatje het geboortehuis van Piet Hein (1577-1629). Hij veroverde in 1628 de Spaanse Zilvervloot. Deze bestond maar liefst uit 177.000 pond zilver, 66 pond goud, 1000 parels, 37.575 huiden, suiker parfum en 1 papegaai. Een mooie vangst, vooral die papegaai. Zijn wapenspreuk luidde 'Argentum Auro, Utrumque Virtut Cedit' oftewel 'Goud is meer dan Zilver, de deugd overtreft beide'. Piet hield van geld, dat is duidelijk en deugdzaam was hij niet volgens de verhalen. Maar dit is vreemd. Bernardus die werd  geboren op 5 augustus 1863 in Delfshaven  legt op 8 maart 1871 de eerste steen en Piet Hein zou er in 1577 geboren zijn. Ik heb gezocht en gevonden, het huis is herbouwd en een leuk verhaal hierover kan je hier lezen. De vader van Bernardus die het geboortehuis van Piet Hein herbouwde hield we...

In Delfshaven aan de Mouterbrug staat een leuk beschilderd elektriciteitshuisje.  Er zijn veel van deze huisjes beschilderd in Rotterdam en het mooie is, ze worden niet meer beklad en dat waarschijnlijk om dat  veel ervan een burgerinitiatief is. Het was kunstenares Vera Harmsen die het verwaarloosd elektrahuisje met historische gevels en portretten van omwonenden  beschilderde. Het begon met tante Lien. Al snel kwamen er meer bewoners, die op het elektrahuisje geportretteerd wilden worden. Daarna kwamen de toeristen uit Australië en België. Zij fotografeerden haar terwijl ze aan het werk was.  Heel leuk gedaan, bewoners uit de buurt op het huisje afgebeeld. Lekker ongedwongen. Ook de elektriciteitskast ernaast is beschilderd. Het vrolijkt de boel daar mooi op.  

Gisteren de achtste en laatste chemo gehad. En hoe nu verder, daar was ik wel nieuwsgierig naar. Omdat de werking van de chemo nog enige weken doorloopt wordt er een PET scan ingepland voor de derde week van februari. Daarmee kan men zien hoeveel het lymfoom geslonken is. Hoogst waarschijnlijk wordt er een overstap gemaakt naar R-onderhoud (Rituximab), een immunochemotherapie die per infuus wordt toegediend en dat drie maandelijks gedurende twee jaar. Die Rituximab kreeg ik er nu ook al bij tijdens de 8 chemo kuren.  De keuze wordt altijd gemaakt gebaseerd op het specifieke type kanker, de fase, de grootte van de tumor en de impact op de kwaliteit van leven. Ik heb graad 3 A in stadium 4 en dat is niet gunstig. En  bovendien een grote tumor. Maar...ik ben er nog en zeker van plan om nog een poosje te blijven. Na het verwijderen van de stent ben ik behalve af van de pijn een stuk fitter geworden en kan weer lekker wandelen. Dat wandelen ga ik wat proberen op te voeren, dus telk...

De dag voor Oudjaar togen we naar Rotterdam om eens rond te kijken in historisch Delfshaven, ik wilde er wat foto's maken. We waren daar een paar jaar geleden geweest maar toen had ik geen camera bij me en ik dacht vaak, ik moet daar nog eens heen. Ik heb tegenwoordig een app op mijn telefoon met mooie routes in Rotterdam, RDam Routes. Er staan 34 routes op, korte en lange. Veel 4 of 5 km, dat is voor mij ideaal. Dit is het Zakkendragers Huisje. Het dateert uit 1653 en was oorspronkelijk de verzamelplek voor het zakkendragersgilde, dat zakken met graan en grondstoffen loste bij de lokale distilleerderijen. Deze prachtige voordeur is van de stadsbrouwerij en tevens restaurant de Pelgrim. In Stadsbrouwerij De Pelgrim wordt het ambachtelijk gebrouwen Pelgrimbier gemaakt, op basis van zuiver Rotterdams water. Vandaar ook wel de bijnaam ‘Vloeibaar goud uit Rotterdam’. In de brouwerij kun je alles leren over bier en bierbrouwen en proeven hoort er natuurlijk bij. Als je hier om je heen k...

Plafond kunstwerk aan de Belcrumzijde van Station Breda bij de ingang van de fietsenstalling onder de overhangende kantoren van de Belastingdienst Het is gemaakt in 2016 door kunstenaar Derk Thijs. De opdrachtgever was het Rijksvastgoedbedrijf.   Het kunstwerk is geïnspireerd op een 14e eeuwse Toscaanse muurschildering in de raadszaal van Siena en is een symbolische voorstelling van de 7 deugden die nodig zijn voor een goed bestuur: rechtvaardigheid - gematigdheid - verstandigheid - grootmoedigheid - vrede - zielskracht - wijsheid. Ik heb maar twee deugden kunnen fotograferen. Boven je hoofd fotograferen valt niet mee en er liepen veel mensen waardoor ik telkens terug moest stappen. Het zijn mooie muurschilderingen met een bijzonder thema vooral als je bedenkt dat deze gemaakt zijn onder de kantoren van de belastingdienst. Knap om zoiets te bedenken.

Afgelopen maandag was het net of je in een sprookjesland liep in Bovenkerk. Strakblauw en dan al die prachtige bomen met hun witte laag die zo mooi afstaken tegen de blauwe lucht. Het was wel wel voor de zoveelste keer Bovenkerk maar dit is een kort loopje vanaf ons appartement en wij hebben er geen behoefte aan om nu te gaan autorijden. Tenslotte is hier met de sneeuw genoeg moois te fotograferen. Leuk was dat ik nu eens niet de enige was die foto's nam, er waren heel wat mensen die deze pracht vast wilden leggen. In een van de bomen zat een duif te dutten. Nog maar een keer mijn boom maar nu met deze blauwe lucht en een laagje sneeuw op de takken nog mooier dan zaterdag. Zielige pegeltjes, voor die mooi lange pegels moet het echt harder vriezen. Wie weet, februari moet nog komen. Een kromme wilg, ook nog hol en dan toch zoveel takken. Wilgen kunnen wel honder jaar oud worden maar dan moeten ze wel regelmatig geknot worden. We liepen helemaal tot het eind van Bovenkerk, tot aan de...