HEEN EN TERUG NAAR DE ARDÈCHE

Haagser kan niet volgens onze zoon.  Al jaren een begrip in Den Haag. Café de Happy End op de Prinsestraat. Altijd gezellig voor een borrel of een nummertje zingen in de microfoon.  Maar ook dit is Den Haag, dames die op zondagmiddag een glaasje wijn drinken in Hotel Restaurant Des Indes. Haegscher kan bijna niet. En dan al kers op de taart, hoe toepasselijk in deze reeks. Oh Oh Den Haag, gespeeld door dit draaiorgel  Oh oh Den Hag mooie stad achter de duinen De Schilderswijk de Lange Poten en het Plein Oh oh Den Hag ik zou met niemand willen ruilen Meteen gaan huilen als ik geen Hagenees zou zijn Als dank deden wij een duit in het zakje van de orgelman.

Zondag deden we met oudste zoon een WijnSpijs wandeling in Den Haag. Echt een feestje om zoiets te doen. We deden zes restaurants aan en iedere keer was het weer een verrassing waar we terecht zouden komen en wat we te eten zouden krijgen. Van dat heerlijke eten heb ik geen foto's gemaakt, we hadden het te druk met genieten en met elkaar. Deze foto heb ik van internet gehaald omdat ik de inrichting van dit Zuid-Amerikaanse restaurant zo leuk vond. Het was er te druk om zelf een foto te maken. En als zesde en laatste restaurant hadden we Des Indes aan het Lange Voorhout, een historisch chique hotel restaurant en een begrip in Den Haag en verre omstreken. De onmiskenbare grandeur van Des Indes. Het leuke is ook dat we al wandelend van de ene naar de andere locatie dwars door het centrum van Den Haag liepen en dan met een zoon die er bekend is. Zo heb ik aardig wat foto's gemaakt. Af en toe zal ik er wat van laten zien.

Je hoort mij niet klagen over het weer. Afgelopen maandag de hele dag zon en vanmiddag hier weer. Natuurlijk zit er zo nu en dan een sombere dag tussen maar het is januari, wat wil je. Dus stapten wij maandag met plezier naar buiten om naar buurtschap Koolwijk te lopen. Daar lopen we een stuk in en keren dan weer om. Iedere keer proberen we een stukje verder te lopen, al zijn het maar 3 boerderijen. Ik loop nu 6 km en ben daar heel tevreden over. Dit water lag een week geleden nog vol met sneeuwijs en kijk nu eens, bijna rimpelloos en de zon erboven zorgde voor mooie weerschijn van de bomen en het riet.   Er zat een aalscholver in het land en af en toe spreidde hij zijn vleugels helemaal. Maar net als ik richtte weer niet. Eigenwijs beest. Een oud schuurtje in het land, zulke bouwvalletjes zie je niet veel meer hier. Leuk dat je door dat gat een doorkijkje had. Een jonge knobbelzwaan. Hij wordt pas in zijn tweede levensjaar volledig wit. Hij zat zijn toilet te maken, zat geen momen...

Ik had op de fietsroute van de Hoeksche Waard gezien dat we twee keer de Oude Maas over moesten steken, heen met een brug dacht ik en terug met een pont. Die brug klopte toch niet helemaal want na  een kilometer of drie gefietst te hebben kwamen we hier voor te staan. Één groot vraagteken voor ons, wat was dit? Ik dacht eerst nog even aan een metrostation maar dat was onwaarschijnlijk gezien de omgeving. Het bleek de Heinenoordfietstunnel te zijn en echt, wij wisten van het bestaan van deze tunnel niet af. Wij moesten gaan ontdekken hoe dit alles werkte. Links op de foto roltrappen maar er werd gewaarschuwd voor valgevaar met zware fietsen/e-bikes. Rechts op de foto een grote lift waar je met de fietsen in kon en een etage lager uitkwam. Die namen we. De Tweede Heinenoordtunnel is de langzaamverkeerstunnel van de Heinenoordtunnel. De tunnel loopt vanaf   Barendrecht   naar  Heinenoord en heeft twee tunnelbuizen: een voor agrarisch verkeer en een voor fietsers en...

Er werd mooi weer voorspeld voor afgelopen zaterdag en we besloten om maar weer eens te gaan fietsen. De laatste keer dat we dat gedaan hadden was begin december. Door al dat gedoe met die stent en daarna de kou en de sneeuw was het niet van fietsen gekomen. Ik koos een route in de Hoeksche Waard en daar konden we onze auto op een parkeerterrein kwijt op recreatiepark de Oude Maas. Een heel breed water die Oude Maas, wat een plas. De eerste kilometers door het mooie recreatiepark fietsten we langs het water. In het dorp Heinenoord kwamen we dit pand tegen en dat moest echt even op de foto. De opa van Mart was hoefsmid maar of hij een rijksdiploma had wist zijn kleinzoon niet. De watertoren op de foto is Watertoren Heinenoord. De toren is gebouwd in 1910 en met een hoogte van 18 meter en een waterreservoir van 50 m³ de kleinste watertoren van Nederland die bij een waterleidingbedrijf in gebruik is geweest. Door blogmaatje Toos en haar man let ik nu meer op watertorens en een mooi...

Nog even  terug naar Noordwijk naar het tweede museum wat we bezochten. Haha, dat was wel van een andere orde dan het Verzetsmuseum. Het betrof hier een stripmuseum met de naam Museum of Comic Art.  Twee tentoonstellingen per jaar tonen originele tekeningen rechtstreeks van de tafel van de tekenaar die laten zien hoe strips gemaakt worden en waarom ze over de hele wereld geliefd zijn.  Strips ontstonden al aan het eind van de negentiende eeuw. Als eerste in de kranten, later in tijdschriften, losse comics, gebundeld in boeken en als complete grafische werken. De tentoonstelling die wij zagen was gewijd aan Suske en Wiske getekend door  Willy Vandersteen. Hij begon in de winter van 1944-45 met de eerste schetsen voor "Rikki en Wiske", de voorloper van Suske en Wiske-reeks, met personages als tante Sidonia, Wiske en haar broer Rikki, die later werd vervangen door Suske. Vanaf eind jaren vijftig, begin jaren zestig spraken zijn figuren ook geen Vlaams meer, maar Al...

De muurschildering "If Wishes Were Horses" in Breda is gebaseerd op het bekende Engelse gezegde dat wensen op zich niet genoeg zijn en het schilderij brengt de betekenis van het gezegde over naar de realiteit van mensen die ondersteuning nodig hebben, zoals via de Vincentius Vereniging . Het Engelse gezegde "If wishes were horses, beggars would ride" (Als wensen paarden waren, zouden bedelaars rijden) benadrukt dat wensen op zichzelf weinig waard zijn; er is actie nodig om dromen te verwezenlijken, en het is een eerbetoon aan initiatieven zoals de Vincentius Vereniging die mensen helpen. De kunstenaar is Bruce TMC en de locatie is nabij de Stallingstraat in Breda, onderdeel van het Blind Walls Gallery project.