Na er 33 jaar van hebben kunnen genieten gaat ons huis in andere handen over, gisteren is het voorlopige koopcontract getekend. En wat hebben we ervan genoten, de laatste 15 jaar verbleven we er zelfs ieder jaar 6 à 7 maanden. Maar we moeten realistisch zijn, we hebben een leeftijd bereikt dat het bijhouden van zo'n groot huis, eigenlijk twee huizen en de tuinen rondom teveel gaat worden.
Het huis is verkocht aan een Frans echtpaar en hun kinderen die er een familiehuis van gaan maken. Leuke mensen, we hadden er direct een klik mee. Na afloop van hun eerste bezoek zei Mart meteen: deze mensen gun ik ons huis.
Wij vertrekken volgende week dinsdag weer naar Frankrijk. Half april zal de uiteindelijke overdracht plaats vinden en dat geeft ons voldoende tijd om langzaam afscheid te nemen van onze buren, het huis en de tuin.
Wat een grote stap voor jullie. Het was een prachtig huis op een prachtige plek. Fijn dat er fijne nieuwe mensen komen wonen. Sterkte met het afscheid nemen.
ReplyDeleteHa Marthy,
ReplyDeletejammer! Maar ik snap het wel... op een gegeven moment moet je stoppen. Dat is spijtig, maar het moet wel.
Ons huisje in Oostenrijk blijft in de familie. Mijn ouders hebben het 60 jaar geleden gekocht en nu zijn we met z'n allen eigenaar.
Dat is wel handig, want iedereen doet wat en het ziet er heerlijk uit...
Succes verder en veel geluk in de nieuwe fase,
Marlou
Een moedig besluit en met een traan denk ik. Misschien kunnen jullie als de heimwee te groot wordt ;-( het vakantiehuis gedeelte huren bij de nieuwe eigenaren. Lies
ReplyDeleteOp één of andere manier is het belangrijk dat jullie het gevoel hebben, dat het huis in goede handen is bij de nieuwe bewoners.Dat hadden wij ook! Het is niet zomaar een "Huis΅, maar een groot deel van jullie leven geweest. Het zal even slikken zijn bij het verlaten van jullie stekkie, máár de herinneringen kan niemand je afnemen!
ReplyDelete