Welkom voelen

Een paar weken geleden maakte het restaurant in Saint Julien du Gua het menu voor Pasen bekend op de vallei app. We vonden het er heerlijk uitzien en ik reserveerde een tafel, ook voor vrienden die mee zouden gaan. Helaas ging dit laatste niet door in verband met ziekte van een van hen.

Heel jammer maar wij stapten gisteren even na twaalven op de fiets om te gaan eten. Het zat er al behoorlijk vol toen we binnenkwamen. Het leuke is dat iedereen elkaar gedag zegt bij binnenkomst, wij zeggen bonjour maar de mensen die er al zitten doen dat ook. Je voelt je direct welkom.

Dit was mijn voorgerecht maar het zag er zo heerlijk uit dat ik natuurlijk meteen begon te eten zonder een foto nemen. Nou, het smaakte ook heerlijk. Mart had hetzelfde voorgerecht, wij zijn gek op asperges.

En dit was mijn nagerecht, profiteroles. Ja ik weet het, een behoorlijke hap maar het was zalig en ik had er geen moeite mee. Afscheid genomen van het echtpaar wat het restaurant drijft en gezegd dat we terug zullen komen. Van de vrouw, de kokkin, kreeg ik zelfs een knuffel.

Op ons gemak naar huis, we hoeven dan maar alleen maar te dalen zonder te trappen. Alleen na de afslag naar Le Serret moeten we even flink stijgen. Thuis gekomen kussens in de luie stoelen en ik ben gaan zonnen. Ik wil weer wat kleur krijgen, ben zo'n bleekscheet geworden. Mart keek eerst de Ronde van Vlaanderen, van der Poel werd tweede.