Heen en terug naar de Ardeche

Vanmorgen in Privas ontdekte ik dit kleine doorgangetje. Nooit gezien, terwijl het toch midden in het centrum van de stad ligt. Het deed me denken aan Parijs, daar heb je veel van die smalle straatjes die je stijgend naar de Sacré Coeur brengen. Het was vandaag prachtig weer, genieten voor alle     vakantiegangers.

Heel voorzichtig komt de zon weer tevoorschijn na een paar dagen somber weer en regen.  Morgen belooft het weerbericht echt zonnig, dus daar gaan we dan maar extra van genieten want het is hollen of stil staan met deze zomer. De potplanten houden we natuurlijk wel in de gaten, maar we hoeven ons niet druk te maken over het sproeien van de moestuin. Ook het grasveld op het bovenste terras blijft deze zomer mooi groen, is ook weleens aardig. De prachtige grote geranium die ik een paar weken terug nog kocht doet het met dit wisselende weer gelukkig prima, zonnetje voor het huis.

Afgelopen zondagavond vond wederom het concert plaats wat onze dorpsvereniging ieder jaar organiseert. Het ensemble Quattro Dasj , deze keer uitgebreidt met een gitarist, bezorgde ons weer een mooie avond. In de ons omliggende dorpen van vaak maar een paar honderd mensen wordt in deze weken van alles georganiseerd. Zaterdagavond waren in St. Julien du Gua bij de opening van de schilderijententoonstelling. Natuurlijk, op zijn Frans, met een glaasje wijn en allerlei heerlijke hapjes.

Ik zal vandaag de uien naar binnen halen, ze zijn genoeg gedroogd en er zou tegen de avond wel eens een onweersbui kunnen vallen, zei ik vanmorgen. Koud had ik het gezegd of die bui viel. Jammer dan, moeten ze nog maar wat langer blijven liggen. De eerste tomaten zijn al geplukt, iedere dag heb ik nu wel een paar rode. Er zijn er veel dit jaar, dat wordt zeker tomatensaus inmaken. Zoals ik dat verleden jaar gedaan heb, met erbij courgette, uien en paprika's, is me heel goed bevallen. Tot het laatste potje is  het opgegaan, in de soep of als saus bij de pasta. We hebben aardig wat perziken, maar helaas is de helft aangevreten door de vogels. Hoe dat nu komt weet ik niet, andere jaren hadden we daar nooit last van. Mart heeft de nog goede maar snel geplukt, die moeten binnen maar verder rijpen.

Kurt, een van de gasten in onze gîte houdt zich bezig met het determineren van nachtvlinders. Gisteravond werd er in onze tuin op een wit laken een lichtbak geplaatst en toen was het afwachten wat er op dat licht afkwam. Vanmorgen heb ik met Kurt de vangst bekeken en de mooiste gefotografeerd. Daarna zijn alle beestjes weer vrij gelaten. Dit is de ligusterpijlstaartvlinder, volgens Kurt al oud, dus wat vaal van kleur. Het was de grootste vlinder van deze nacht met een spanwijdte van 9 tot 12 cm. Nooit geweten dat nachtvlinders zo mooi zijn. Het is net een bontvachtje, dit huidje van het vrouwtje van de hageheld. Van deze kever of tor, zeker 4 cm. groot, kon Kurt de naam niet vinden, dus als een van mijn lezers hem blij kan maken met zijn of haar kennis, graag. Leuk hoor, zo'n tijdelijke buurman, ik leer veel van hem.

Het zijn niet alleen maar kastanjebomen hier, er zijn ook veel hellingen begroeid met brem. Die is ondertussen uitgebloeid, maar het Jacobskruid zorgt nu voor een tintje geel. Verder was het vandaag wisseldag in de gîte, maar de nieuwe gasten waren i.v.m. de te verwachte drukte op de wegen gisteren al aangekomen en hadden voor een nachtje gebruik gemaakt van de logeerkamers in ons eigen huis. Ze hebben zelfs een ontbijtje vanmorgen gekregen. Ach, een goede gastvrouw moet flexibel zijn.

Ze lijken op elkaar, wordt er gezegd, vader, zoon en kleinzoon. Het zal wel, ik zie het niet. Wel bij anderen, maar niet bij mijn eigen kinderen en kleinkinderen. Wat ik wel zie is dat ze alle drie op dezelfde plek op hun hoofd twee kruinen hebben en zo zijn er nog wat overeenkomsten. Als ik onze supermarkt in Stolwijk binnen stap met kleinzoon Luuk is er altijd wel iemand die zegt dat hij sprekend op zijn vader lijkt. Leuk om te horen, maar niet belangrijk. Het zijn gewoon mijn mannen, en zo heb ik er nog drie, wat een rijkdom.