Eindelijk wat zon

Gistermorgen kwam er eindelijk een zonnetje bij en we maakten een rondje dorp. We bewonderden nog even de achterkant en het dak van de broodoven die weer helemaal hersteld is. De laatste werkzaamheden zijn in het najaar afgerond door onze buren.

In de vallei hing damp die opsteeg van de rivier.

Er ligt een dikke laag blad op het pad wat daar eigenlijk altijd blijft liggen.

Op een paar slippertjes moet je hier niet lopen want er liggen nog veel bolsters van kastanjes en die prikken gemeen.

Linksboven is het blauw en je kan net het dorp Les Peyses zien liggen.

In het voorjaar, vanaf begin februari verschijnen de mannelijke katjes aan de zwarte els. Er stonden heel wat elzen langs ons pad dus we liepen langs een zee van gele katjes.

Het pad wat vanuit het dorp loopt komt uit op een asfaltweg die loopt tot Seignebelle waar Étienne en en Angèle wonen. Ik hoop dat alles nog goed met hen is, ze zijn niet meer de jongste. Over een dag of wat maar even een kijkje gaan nemen bij die twee.