De laatste opschoondag in Le Serret

We hadden van de gemeente opdracht gekregen al de begroeiing binnen 50 meter rondom de huizen te verwijderen. Dit in verband met brandgevaar.  Als bewoners zaten we wel tegen dit karwei aan te hikken maar uiteindelijk toch maar besloten om het aan te gaan pakken wat we afgelopen woensdag deden. Het meest dringend was de dichte begroeiing boven de twee garages waarvan er een van ons is. En die garages liggen weer dichtbij het huis van Florence en Jean-Pierre.

Gelukkig had Florence bij de burgemeester een vergunning bedongen om al dat groen te mogen verbranden en daar hebben we dankbaar gebruik van gemaakt, er is heel wat in rook opgegaan.

 

Het was een ontzettende klus en we hadden er zomerse temperaturen bij. En dan ook nog voortdurend twee brandstapels gaande houden zorgden voor transpiratie en verhitte gezichten.

Om half elf was er koffie en kannen met water bij mij in de tuin. Ik had een cake gebakken en Dominique bracht er ook een mee. Er bleef geen kruimel over van die cakes.

Dit was het voorlopige eindresultaat maar ik heb niet alles op de foto genomen. De eerste garage is van Patrice en onze garage ligt erachter maar die is veel groter.

Om een uur of één gingen we lunchen. Uit alle huizen kwamen lekkere happen tevoorschijn. Er waren alleen al drie hartige taarten waaronder eentje uit mijn keuken. Worst, salades en natuurlijk veel Hollandse boerenkaas in verschillende smaken. Daar zijn mijn buren gek op, eigenlijk rekenen ze er al een beetje op. En wijn natuurlijk.

We kregen twee flessen goed champagne aangeboden waarvan we er eentje meteen opdronken en de ander moest beslist mee naar huis, dan konden we er samen met de kinderen van genieten. Daarbij een mooie kaart met allerlei lieve afscheidsberichten.

Rechtsvoor zit Benoit, zoon van Patrice en Sylvie. Toen wij aankwamen in Le Serret was hij twaalf jaar oud en hij deed niets anders dan vissen, op forel. Nu getrouwd en de twee leukerds die naast hem zitten zijn zijn kinderen.

Het was heel gezellig en het leuke van de Fransen is dat ze tijdens zo'n samenkomst helemaal niet over het wereldgebeuren praten en daar is toch veel over te zeggen. ErIn plaats daarvan wordt er over wijn, kaas en eten gepraat en heel veel gelachen. Wat ga ik ze missen.