We gaan terugkomen

Vrijdagmorgen al vroeg uit bed alhoewel we tijd genoeg hadden. Op ons gemak ontbeten, de laatste spullen in de auto gegooid en gaan rijden. Van de buren die nog in Le Serret waren hadden we de dag ervoor al afscheid genomen. Beneden bij het weggetje door de vallei even gestopt, daar heb je nog zo'n mooi gezicht op ons huis en het dorp. Even slikken, elkaar aankijken en gaan rijden.

Hoe hebben we het ooit aangedurfd 33 jaar geleden om zomaar een huis in Frankrijk te kopen. En dan ook nog een oud huis waar veel aan moest gebeuren, er was zelfs geen badkamer en toilet in huis. Maar we stortten ons met veel enthousiasme in het avontuur. Stap voor stap creëerden we een plek waar we al die jaren met hart en ziel van hebben genoten.

Wat hebben we daar een bijzondere tijd gehad. We leerden zoveel fijne mensen kennen, maakten nieuwe vrienden, hoorden prachtige verhalen en beleefden onvergetelijke momenten. We genoten van de eindeloze natuur, het uitzicht en de stilte…

Maar we gaan terugkomen, dat is zeker. Deze plek ligt ons zo nauw aan het hart, die band verbreken we nooit. Van alle kanten is ons logies aangeboden, zo lief. Nu gaan we genieten van Nederland, van onze kinderen en kleinkinderen dichtbij. En nieuwe avonturen beleven, wie weet wat er nog op onze weg komt.