Heen en terug naar de Ardeche

Er komt steeds meer bouwmateriaal bij, vandaag zijn we alweer naar Valence geweest. Het meeste van wat we daar gehaald hebben ligt trouwens in de garage, zakken zand om te voegen, zakken cement  en lijm om te tegelen. Mart heeft zich een ongeluk gesjouwd, het is maar goed dat hij nog steeds erg sterk is . Ik zou in zo'n ruimte als hierboven door de bomen het bos niet meer zien, maar daar hebben die mannen gek genoeg totaal geen last van. Ze weten precies wat ze doen en waar alles te vinden. En het leuke is, het gaat steeds meer op een huis lijken, zeker beneden. 

  Ik heb bijna altijd mijn fototoestel bij me, dat moet ook wel want deze blog vraagt iedere dag wat nieuws. Op weg naar Privas vanmorgen ben ik twee keer gestopt om foto's te maken, de vergezichten met die slierten damp in de valleien waren dan ook prachtig. Op deze foto zie je in het dal Privas liggen en kijk je over de Rhône naar de Alpen. Echte kwailiteit heeft de foto niet, ik zie al wat ik fout heb gedaan. Volgende keer neem ik mijn statief mee en ga het opnieuw proberen, ik blijf leren.

Veel van wat we verleden week uit de bouwmarkten hebben meegenomen hangt al of het is in muren of vloeren gestopt. De eerste radiator en de deuren in de hal hangen, de kleine slaapkamer (achterste deur) is helemaal gestuct, zowel muren als plafond. Er wordt nu hard gewerkt aan de water- en verwarmingsleidingen en deze week komt de installateur van de verwarmingsketel voor overleg. Hij gaat de ketel leveren en plaatsen, wij doen de rest, dus het plaatsen van de radiatoren en het trekken van alle leidingen tot aan de ketel. Wat een luxe zal dat in het najaar zijn, als je zomaar de thermostaat wat hoger kan zetten.

Ben ik vanmiddag samen met buurvrouw Marie-Christine op weg naar Privas, zitten we opeens midden tussen de rallywagens. Weliswaar van een ander kaliber als die van twee weken terug, maar toch. Dit keer waren het de oudjes en ze reden gelukkig niet zo hard, ik denk dat ze dit materieel liever heel houden. Ik had die borden wel in de vallei gezien, maar dacht dat ze nog van de andere rally van Monte Carlo waren. Ja, de vallei hier is erg geliefd, in juni komt de Ardêchoise weer langs, het grote vierdaagse fietsevenement. 

Er waren wat mensen die op mijn vernieuwde blog de foto van ons huis misten. Dus toen we vanmorgen naar Intre wandelden heb ik een foto genomen vanaf de overkant, daar heb je een goed zicht op ons dorpje. Ik hoop dat ik hiermee wat goed maak, ook al is het maar tijdelijk. Goed is te zien hoe er op het tweede terras heel wat grond, stenen, balken en planken liggen. Dat moet ooit allemaal een plek krijgen. Ik zeg ooit, want wanneer zit nog even niet in ons denkpatroon. 

Zulk mooi weer vanmorgen dat ik lopend naar de bakker in St. Julien du Gua ben gegaan. Heen doe ik er veertig minuten over (stijgend) en terug een half uurtje. En dan natuurlijk nog een kletspraatje met monsieur Trin, de bakker. Ik ben geen grote klant van hem, het meeste brood bak ik zelf, maar af en toe een stukje vers stokbrood gaat er wel in. De foto toont de kerk van Gua. De gemeente St. Julien du Gua, waaronder nog verschillende gehuchten vallen, telde in 1962 nog 366 inwoners, op dit moment zo'n 180. In vroegere jaren was het inwoneraantal zelfs dik boven de zeshonderd! 

Wat was het koud in de Rhône vallei met die wind, schuimkoppen op de rivier. We moesten vandaag bij twee grote bouwmarkten zijn rond Valence en het was geen lolletje om in die koude wind tot twee keer toe al onze aankopen, en dat was heel wat, in de auto en de aanhanger te laden. De vloertegels die we wilden bestellen hadden een te lange levertijd dus hebben we uiteindelijk voor een andere tegel gekozen. Iets duurder, maar eigenlijk mooier. Ach, ieder nadeel heb z'n voordeel, nietwaar?