Heen en terug naar de Ardeche

De bijna 200 km lange weg over de Tizi-N'Tichka voert ons door de Hoge Atlas naar Marrakech en is een van de mooiste routes van Marokko. Het is een en al bochten en het hoogste punt onderweg is de bergpas Tizi-N'Tichka, bijna 2300 m boven de zeespiegel. Het hele traject verandert de kleur van de bodem voortdurend, van roze naar grijs en oker. Die verschillende tinten komen trouwens ook terug in het bouwmateriaal in de dorpen. Overal langs de weg lopen, staan of zitten mensen, soms op de meest verlaten plekken. Op het hoogste punt worden we omsloten door bergen bedekt met sneeuw, machtig mooi. Dan gaan we dalen, bocht na bocht en als we uit de sneeuw komen ligt voor ons een dal met prachtig rood gesteente. Als we halverwege de middag in Marrakech aankomen is het dik boven de twintig graden terwijl we vanmorgen om half negen vertrokken met 6 graden.  

Wat hebben we vandaag veel gezien, een geweldige dag. Dit wordt een blog met heel veel foto's. We reden vandaag door de Anti-Atlas met de hele dag de besneeuwde toppen van de Hoge Atlas op de achtergrond. De eerste plaats die we aandeden was Tazenakht, een belangrijk centrum van de tapijtweverij. Er was souk dus dan wordt het dorp overspoeld door transportauto's van het soort die bij ons al lang niet meer rijden en het zijn voornamelijk mannen die de inkopen komen doen. Wat een prachtige koppen zie je, jammer dat ze niet even willen poseren.  We gaan daarna naar het oude dorp waar de vrouwen in het halfduister van hun huizen de beroemde tapijten met oranje achtergrond weven. Ik mag foto's nemen van een vrouw die in een lage ronde oven brood aan het bakken is en we worden daarna uitgenodigd om thee te drinken in de tapijtcoöperatie waar een vrouw aan het werk is. Alles wordt met de hand gedaan, het kammen en spinnen van de wol, daarna het verven met...

Tot onze grote verbazing stond vanmorgen om kwart over acht de eigenaar van het reparatiebedrijf met een stralend gezicht voor onze neus met in zijn handen een splinternieuwe dynamo, het goede type. Was vannacht uit Marrakech gekomen! Ongelooflijk, dat is dus ook Marokko. Binnen no time was ie ingebouwd en na het testen slaakte iedereen een zucht van verlichting, geen waarschuwingslampje. Om tien uur konden we onze reis hervatten en verlieten Agadir in oostelijke richting. Onze rit voerde ons wederom door een prachtig landschap en onderweg is er genoeg te zien. Hier en daar was de weg slecht met veel omleidingen omdat er hard gewerkt wordt om de vernielingen van de decemberstorm te herstellen. Veel hoog opgeladen vrachtwagens vandaag, soms vraag je je af hoe het erop blijft liggen. We komen aan in Taliouine op een hoogte van 1080 m. Uit dit dorp en omgeving komt alle saffraan van het land. Saffraan is een van de duurste specerijen ter wereld en het zijn de gedroogde stempe...

Alle moeite ten spijt lukte het niet om de dynamo te repareren. Als het een gemaakt was bleek het volgende weer stuk. Aan het eind van de middag, we hadden het helemaal gehad, werd er gezegd dat het gelukt was toch een nieuwe te vinden, hij moest alleen nog even uit Marrakech komen. Toen we vroegen hoe lang dat zou gaan duren werd gezegd dat we geduld moesten hebben. Ja, er gelden hier andere begrippen in tijd als bij ons. Marokko is een van de modernste landen van dit continent maar het blijft wel Afrika en daar liggen bepaalde onderdelen niet zomaar ergens op de plank. Dus.....we slapen vannacht nog maar even hier.

Vanmorgen om negen uur stonden we bij het reparatiebedrijf voor de deur en er werd al snel beslist dat we naar een collega met een smeerput moesten voor de demontage van de dynamo. Het demonteren ging snel en er werd besloten om de dynamo te repareren, een revisie-exemplaar was niet voorhanden. Dat zou wel een paar uur gaan duren dus zijn wij Agadir maar ingelopen. Het is een moderne stad, opnieuw opgebouwd na het rampjaar 1960, toen een van de hevigste aardbevingen uit de geschiedenis de stad van de aardbodem veegde en 15.000 mensen, misschien wel meer, onder het puin begroef. We hebben ons in Marokko nog geen moment onveilig gevoeld. In grote steden is veel politie en leger te zien en langs de weg worden er veel politiecontroles gehouden. Men is hier, net zoals in Europa, bang voor aanslagen, vertelde onze vriend Hoessein. Wij mogen als buitenlandse toeristen bij die controles altijd doorrijden. Ook wordt er veel op snelheid gecontroleerd, dus we rijden niet ...