Heen en terug naar de Ardeche

Wij hebben al heel wat van de wereld gezien en vaak heb ik uit een van de landen die we bezochten iets meegenomen. Uit Guatemala die mooie kussens die nu op de banken in het vakantiehuis liggen en uit Zuid-Afrika die gevlochten broodmand die ik hier dagelijks gebruik. Uit Vietnam kwam die verschrikkelijk handige dunschiller (vindt ook mijn schoondochter Wietske) en uit Marokko een schaal  die hier mooi staat te zijn. Uit Amerika nam ik vijfentwintig jaar geleden een leren riem mee die nu natuurlijk al lang niet meer om mijn middel past maar toch vond ik het zonde om hem weg te gooien. Toen ik laatst in Nederland was kon ik opeens Thijs heel blij maken met die riem, gaaf oma! Deze twee vogeltjes heb ik ooit heel lang geleden in Frankrijk gekocht en ze staan al jaren op mijn nachtkastje hier in het Franse huis.

We zaten daar samen met vrienden eerste rang op het terras van 'La Poste' in St. Sauveur de Montagut. 14 Juli is de nationale feestdag in Frankrijk maar vaak vinden de feestelijkheden de avond van te voren plaats en dan meestal in de vorm van een vuurwerk met bal na. We werden eerst getrakteerd op het optreden van een fanfareorkest met als dirigent een klein driftig 'Louis de Funès' mannetje. Het rookeffect werd verzorgd door de plaatselijke brandweer die later met al zijn indrukwekkende materieel langs kwam rijden. Toen het lang verwachte vuurwerk en ik moet zeggen, het was prachtig. Het werd afgeschoten vanaf de rivier en we hadden er mooi zicht op. Hierbij nog mijn dank aan Floris, vijftien jaar (herstel: dertien jaar) die deze keer de foto's verzorgde.

In grote delen van Frankrijk heeft het al weken niet geregend en staan de moestuinen te verpieteren onder de brandende zon. Hier heeft het begin juni voor het laatst geregend, een paar flinke onweersbuien. Maar onze bron geeft nog steeds voldoende water, er staat zelfs ongewoon veel druk op de leiding. Wel is er voor ons departement een waarschuwing van kracht om alleen tussen 20.00 en 6.00 uur te sproeien. Met deze warmte is dat ook het beste, overdag water geven heeft weinig zin, het is zo weer verdampt. Hier groeit alles dus flink door en gaan we met dit kooltje deze week iets lekkers maken. Een deel van het uienloof is al omgevallen. Dan moet het nog een week of twee drogen (afsterven) en daarna kunnen de uien uit de grond. Links van de uien staan de aardappelen waarvan het loof  nu bijna allemaal aan het verdorren is. Van mijn tomaten niets dan goeds. De trostomaatjes kunnen geplukt worden, de grotere jongens moeten nog een kleurtje krijgen. Kijk, daar ben ik nou ...

Wat was ik blij vandaag met onze twee grote bomen in de tuin. We hadden vandaag de jaarlijkse maaltijd van onze dorpsvereniging bij ons in de tuin en het zou opnieuw een warme dag worden. Niets is fijner als de schaduw van een boom dus onder de lindeboom hadden we twee grote tafels gedekt en onder de plataan hadden we een zitje gemaakt voor het aperitief. De groep was niet heel groot dit jaar, er waren verschillende mensen verhinderd maar dat deed aan de gezelligheid niets af.   Iedereen neemt wat mee, ik heb buurvrouwen die ontzettend goed kunnen koken en onze twee vrijgezellen nemen al jaren hetzelfde mee. Robert een zak vol stokbroden en Joel een krat met de heerlijkste meloenen die we zowel voor een entree (met rauwe ham) gebruiken als voor het dessert . Na de maaltijd vond Marie-Christine dat ze haar gitaar moest halen en Robert zijn mondharmonica waar Michel verrassend goed op kon spelen. Met zijn allen zitten we dan oude Franse chansons te zinge...

Toen ik afgelopen week de bloemborder wat opknapte kwam ik deze uitgebloeide alliums tegen die al aan het verdrogen waren. Zonde om weg te gooien, dus heb ik ze in een grote glazen pot gezet. Hartstikke decoratief toch. Drukke dag vandaag. Wisseldag in de gîte, dus poetsen en wassen en bovendien hebben we morgen het jaarlijkse repas hier in de tuin. Voorbereidingen voor het eten en er over denken hoe we iedereen zoveel mogelijk een plek in de schaduw kunnen geven, want het is hier nog steeds warm.

Hij zou er het liefst helemaal inkruipen, deze bij op zoek naar honing in de gele monnikskap. Ik heb twee grote pollen staan van deze plant met de Latijnse naam 'Aconitum'. Jaren geleden gehad van een zus met een prachtige tuin in Drenthe. Maar vandaag ontdekte ik iets vreemds in een van de planten. Een stengel met blauwe bloemen, prachtig van kleur. De vorm van de bloem is anders dan zijn gele soortgenoot en het blad aan deze stengel is fijner. Dit is waarschijnlijk een mutant en ik gooi het maar in de groep, je weet nooit of er deskundigen onder mijn lezers zijn. Weet iemand hoe ik van deze mutant(?) een plant kan maken, want ik vind de kleur blauw zo mooi. Ben benieuwd of er mensen zijn die dit weten.

Onze buurtjes Florence en Jean-Pierre laten hun huis verbouwen en op het dak van hun garage is zelfs een extra kamer gerealiseerd. Nu is men bezig de muren te voegen en dat gaat hier op de moderne manier. Het voegsel wordt met een spuitpistool in de voegen aangebracht en later uitgeborsteld met verschillende soorten borstels. Het gaat veel sneller dan het ouderwetse handwerk. De onderste foto is een muur van het huis van buurman Veysan (door ons altijd Snorremans genoemd) waar een paar weken geleden een metselaar de voegen met de hand heeft aangebracht. Een tijdrovende klus maar het resultaat vinden we mooier. De kleur is natuurlijker en het voegsel wat grover wat wij beter bij de stenen vinden passen. Ooit wil Mart ons huis ook opnieuw gaan voegen, hij heeft al heeft wat ervaring opgedaan met de binnenmuren. Hopelijk blijft die man van mij zo gezond als hij nu is, want hij heeft nog veel meer plannen.