Heen en terug naar de Ardeche

 Omdat Mart de auto nodig had kon ik niet naar Oudewater om te gaan wandelen, heel jammer. Want behalve dat lopen wat we met elkaar doen vind ik het koffie drinken daarna ook zo gezellig. Maar ik ga natuurlijk niet binnen zitten treuren, daar was het veel te mooi weer voor dus wandelschoenen aan en naar buiten.  De dubbele buurt van Bovenkerk gaat over in een enkele waar ik deze scheve wilgen op de foto nam. Zo zie je er veel boven een sloot hangen, je begrijpt niet dat die wortels het houden.  Aan het eind van Bovenkerk moest ik het water oversteken, een beetje eng over die smalle brug maar aan de andere kant kon ik als beloning deze foto nemen, prachtig zo met die weerschijn in het water.  Zulke dagen zijn cadeautjes, die moet je aanpakken en er van genieten. Vanaf de ka liep ik Schoonouwen in, een ander buurtschap en daarvandaan via de Tentweg weer naar Stolwijk dorp.Onderweg had ik nog een leuke ontmoeting maar daarover een andere kee...

Twintig jaar heeft er rond dit perk een buxushaag gestaan en toen die haag in de loop der jaren wat hoger werd zag ik vanuit huis nog weinig van mijn bloeiende bolletjes. Maar die buxus is ter ziele, Mart heeft een hardhoutenplank om het perk gezet en nu kan ik vanaf mijn tafel waar ook mijn laptop op staat zo naar die bolletjes kijken.  En die lopen steeds meer uit, het wordt daar in dat perk met de dag groener. Het zijn lenteklokjes, Leucojum vernum, en die bloeien vroeg. Het gaat niet lang meer duren, ik heb geduld, maar niet veel meer hoor.

Toen we in januari vanaf Friesland de Afsluitdijk op wandelden kwamen we al snel langs het nieuwe Afsluitdijk Wadden Center bij Kornwerderzand wat in maart 2018 is geopend. Toegang gratis, wat ons goed uitkwam want het zou maar een kort bezoek worden, er moesten die dag nog heel wat kilometertjes gelopen worden.  De expositie begon met een korte film waarin je goed kon zien wat de kracht van water betekent, brrr...wat kan die zee tekeer gaan in een storm, echt indrukwekkend.   Op grote foto's wordt getoond wat die stormen al teweeg hebben gebracht in de loop der eeuwen. De foto hierboven laat een beeld zien van de overstroming in 1421 en hieronder in  1916. We herinneren ons allemaal dit beeld nog wel, de paarden die niet meer weg konden van een stuk land doordat de polder onder water was gelopen. Hoofdthema van de expositie is het (over)leven van de Nederlanders in de Delta, door de  eeuwen heen en met het oog op de toekomst van kli...

Gisteren zijn we terug gereden uit Frankrijk en vandaag zaten we al weer volop in het Nederlandse leven. Mart zette me vanmorgen af in Bodegraven bij het Medisch Centrum waar ook een locatie van het Groene Hart ziekenhuis zit, hij ging door naar Scheveningen waar een flinke schilderklus bij de oudste zoon op hem wacht. Ik had een afspraak met mijn oogarts.  Mijn moeder had ernstig glaucoom en was het laatste jaar van haar leven nagenoeg blind. Deze ziekte is behoorlijk erfelijk. Je voelt het niet als je het krijgt en als je het eenmaal hebt is de eventuele schade niet meer te herstellen, je moet onmiddellijk de rest van je leven gaan druppelen. Dus iedere twee jaar worden mijn ogen zorgvuldig gecontroleerd en ook dit keer zag het er weer prima uit. Zoals altijd drukt de arts mij op het hart om terug te blijven komen wat ik ook zeker zal doen. Ik moet er niet aan denken om weinig of niets meer te kunnen zien. Mijn jongste zus woont in Bodegraven dus die pikte mij op toen i...

Toen we de laatste boom op het terrein van buurman Rudolph in mootjes gehakt hadden en terug kwamen rijden zagen we naast onze garage een stapel brandhout liggen, het was voor monsieur Veysan. Ja, daar moet de kachel zeker branden, hij en zijn vrouw hebben geen andere verwarming in huis dan een paar van die elektrische radiatoren. Dat is bij lange na niet genoeg om hun huis te verwarmen dus dan is die houtkachel hard nodig. Mart bood aan om het hout naar beneden te brengen, de buurman heeft zijn arm gebroken en kan helemaal niets. Madame Veysan vond het heel aardig maar het hoefde niet, vanmiddag kwam er een zoon en kleinzoon om het karwei te doen. Nadat wij alles uitgeladen hadden keken met een tevreden gevoel naar onze nieuwe voorraad. Het moet nog wel klein gemaakt worden en een paar terrassen lager gebracht worden maar dat komt van de zomer wel. We nemen de aanhanger dit keer mee. Die blijft altijd hier Frankrijk staan maar Mart heeft hem nodig in Nederland en ...

Ze staan hier al 25 jaar, mijn oude Thonet stoelen. Nog steeds ben ik er verliefd op en andere mensen vinden ze blijkbaar ook mooi want ik krijg er altijd complimenten over.  Nou zeg ik wel Thonet maar pas vanmorgen kwam ik erachter dat deze stoelen helemaal niet gemaakt zijn door Thonet. Er stond er eentje op zijn kop op de tafel omdat er een verbinding gelijmd moest worden en toen keek ik eens goed naar het merkteken wat in het hout was gebrand. 'Fischel Austria' las ik. Ik ben op internet gaan zoeken en kwam erachter dat deze stoelen omstreeks 1915 zijn gemaakt in de werkplaats van D.G. Fischel Söhne, oorspronkelijk gevestigd in Niemes - Bohemen in de Tjechische Republiek. Hij ging later naar Wenen. In 1913 begon Fischel, net als Thonet al deed ook meubels te maken met gebogen hout en werd daarmee behoorlijk succesvol.  De Oostenrijkse architect en ontwerper Josef Hoffman, medeoprichter van de Wiener Werkstätte ontwierp veel meubels voor Fischel. D...

Mijn border met vaste planten ziet er om deze tijd van het jaar natuurlijk niet bepaald aantrekkelijk uit maar er is in ieder geval geen vorstschade. Er bloeit nog niets maar wacht even....helemaal achterin, verscholen onder de takken van een vijg vond ik dit, een klein helleborusje wat daar verschrikkelijk zijn best staat te doen. Daar kan dit mens nou blij van worden. Tegen het huis heb ik alle oude valeriaan weggeknipt en de nieuwe scheutjes laten staan in de hoop dat het niet teveel meer gaat vriezen, dan kunnen de planten vroeg uitlopen en heb ik daar kleur. De twee bomen op het eerste terras die ons 's zomers zulke heerlijke schaduw geven zijn gesnoeid. Ook de druif die er eigenlijk meer voor de sier staat heeft een knipbeurt gekregen. Veel opbrengst heb ik er niet van maar het staat leuk, een druif tegen zo'n oude gevel. Het gras onder de lindeboom is altijd wat zorgelijk. De boom heeft een dicht bladerdak dus daar komt 's zomers ...