Heen en terug naar de Ardeche

Die Luuk, heeft hij alweer zo'n joekel van een vis gevangen. Het is een snoek van wel 78 cm groot. Hij stuurde me onmiddellijk een appje om zijn vangst te laten zien, helemaal trots. Ik ben er van onder de indruk, wat een grote vis. Het is niet voor niets dat vissers uit België en Frankrijk bij ons in de polder komen vissen, er valt genoeg te vangen hier. Hij ving hem in Schoonouwen, een van de buurtschappen van Stolwijk. Hij had visspullen gevraagd voor Sinterklaas waaronder deze  onthaakmat  Die is goed gevoerd en voorzien van een kniekussentje. De vis wordt op de mat gelegd om de schubben te beschermen en dan wordt de haak uit de bek gehaald. Ook kan hij op de mat de lengte van zijn vangst meten. Nadat een van zijn vrienden een foto heeft gemaakt laat hij de vis weer in het water glijden. Dat alles moet snel gebeuren want anders overleeft de vis het niet. Daarom wilde hij die mat graag hebben. Ja, ik heb het me allemaal uit laten leggen want ik had geen idee wat we nu eigen...

Een saaie zondag, tenminste wat het weer betrof. Vanmiddag wordt het wat beter zei Mart, zullen we dan even gaan lopen?  Prima, en ik begon met het schrijven van de kerstkaarten. Ik heb nog niet alles gedaan maar er kan vandaag een flinke stapel mee naar de brievenbus. Als ik dan toch zo bezig ben maar even de notulen van de jaarvergadering van de VVE nalopen die afgelopen week zijn gemaakt, kunnen ze meteen doorgestuurd worden naar de voorzitter. Dat weer werd er 's middags echt niet beter op, het bleef een grauwe dag maar toch maar een stukje Bovenkerk in gelopen. Ik maakte al snel deze foto van een omgevallen wilg die half in het water liggend gewoon blijft doorgroeien. We liepen op met een goede kennis en al pratend liep ik tot de derde brug. Daar moest ik echt keren en de kennis ook want voor zijn oude hondje was het net als bij mij ver genoeg. Ja, en al pratend vergat ik verder foto's te maken dus meer kan ik niet laten zien. Maar een paar karweitjes gedaan en de derde br...

Deze beroemde gele boog in Antigua is de Arco de Santa Catalina en werd in de 17e eeuw gebouwd om twee delen van een klooster met elkaar te verbinden. Zo konden nonnen zich vrij bewegen tussen deze gebouwen, zonder een stap in de buitenwereld te hoeven zetten. Ondertussen is deze poort hét icoon van Antigua geworden en is het een veel gefotografeerde plek.  De Iglesia de la Merced is een kerk in overladen Spaanse Barokstijl en is halverwege de 18e eeuw gebouwd. Wonder boven wonder overleefde de kerk de aardbeving in 1973. Met haar geel-witte kleuren een opvallend staaltje vakwerk. Lago Atitlán, op 1500 meter gelegen en omringd door drie vulkanenen. Dit meer wordt ons volgende doel. Zodra we uit ons busje stappen worden we omringd door vrouwen die hun waar willen slijten. De Indiaanse bevolking stelt zich bescheiden op, ze zijn niet opdringerig. We lunchen aan de waterkant en weer is het eten voortreffelijk. Wij reisden bijna voortdurend onder politiebegeleiding. Guatemala is niet b...

Sinterklaas bracht me dit prachtige kerststuk waar ik heel blij mee ben. Het eerste begin van de kerstversielselen is er maar veel zal er niet bijkomen.

In Filmhuis Gouda zagen we het aangrijpende drama ‘Lee’ waarin Kate Winslet de gevierde Amerikaanse oorlogsfotografe Lee Miller speelt. Een blik op een opmerkelijke vrouw, die haar carrière begon als fotomodel.   Lee Miller was geen gemakkelijk persoon, ze was koppig en eigenzinnig maar dat waren net de kwaliteiten die van haar zo’n legendarische oorlogsfotografe en -verslaggeefster hebben gemaakt.  Iemand met minder doorzettingsvermogen had er zich al lang bij neergelegd dat het Britse leger vrouwen liever aan het thuisfront hield en dat de VS ze wel tussen de soldaten wou tolereren maar alleen ver van het gevaar. Miller, een fotografe voor het modeblad Vogue, bleef echter doorduwen tot ze aan het front de Tweede Wereldoorlog mocht fotograferen. Dat zou haar uiteindelijk tot diep in de pas opengegooide hel van het Duitse concentratiekamp Buchenwald leiden. Ondanks dat de beelden van Buchenwald verschrikkelijk zijn vond ik het een prachtige film die een sterke vrouw tonen ...

Gisteren boodschappen gedaan in mijn uppie met een rugzak. Mijn boodschappenkar samen met die stokken is niets, dat lukt niet. Voor mijn gevoel zou ik al wat verder moeten zijn met mijn knie maar het gaat niet echt goed en ik heb nog veel pijn. Ik had voor deze nieuwe knie een andere fysiotherapeut gevonden, een stuk dichterbij, dan kon ik als ik eenmaal kon fietsen over een paar weken daar op de fiets heen, ben ik niet zo afhankelijk van Mart. Aardige jongeman en direct bij de intake heb ik hem verteld dat mijn lijf heel snel reageert op te zware oefeningen, vooral die met toestellen. Maar u kan toch wel op een loopband zei hij direct. Nou eh, liever niet. De tweede keer dat ik kwam, dus twee weken na de operatie stelde hij voor om wat te oefenen op de hometrainer. Dit weigerde ik, ik vond nog te vroeg, mijn knie was nog veel te stijf. Maar de derde week moest ik toch echt op die fiets gaan zitten terwijl ik me er niet prettig bij voelde. Het lukte niet, het deed ontzettend pijn en on...

Street art op de pilaren langs de Rijnhaven en Maashaven in Rotterdam. Als je in de metro zit zie je ze niet, maar ben je in dit deel van Rotterdam wel eens onder de metrolijn doorgelopen of over de Hillelaan gereden, dan heb je de beschilderde pilaren onder de metro vast wel eens gespot.  Wist je het niet? Dan weet je het nu. Aan de rand van de Afrikaanderwijk in Rotterdam zie je een hele reeks van die pilaren staan en dit dankzij  het culturele platform Foundation MESH en het project ROAR (Rotterdam Art Ride).   De kunstenaars die er aan meegewerkt hebben zijn Bier & Brood, Tymon de Laat, Said Kinos, Jan Kaláb, Vunik, OKO, I am Eelco, Zedz, Daan Botlek, Thijs Lansbergen, Danny Rumble, Sarme & Chez, Opera & Taroe en Nacho Eterno, zowel lokale als internationale street artists dus. Dis is zoveel mooier dan grijze, grauwe pilaren.