Skip to main content

Langs de Eyrieux naar de Rhône

Eind september verleden jaar hadden we 'La Dolce Via', een fietspad over een oud spoorwegtracé al een keer met broer Joop gedaan. Toen namen we vanaf Les Ollières-sur-Eyrieux de route naar Le Cheylard, nu gingen we richting de Rhône, naar Saint-Laurent-du-Pape. Wederom was het genieten met als verrassing dit waarschuwingskruis wat er al jaren niets staat te doen.




Deze brug werd volgens het bord wat erbij staat in 1890 verwoest door het wilde water van de rivier.


En deze oude resten rechts zijn nog van een brug die al in 1679 instortte. Fijn dat de Fransen niet zo snel zijn met opruimen en de restanten van veel oude bouwwerken gewoon laten staan want ik vind dit allemaal reuze interessant om te zien.



Comments

  1. Mooi... in les Ollières kampeerden wij ooit ... heel lang geleden toen de camping nog kleinschalig was... Mooie streek daar toch bij jullie. Fijn dat we weer mochten meegenieten.

    ReplyDelete
    Replies
    1. De camping die vroeger van Nederlanders was is nu erg groot geworden met veel huisjes. Niets voor ons, wij houden van kleine knusse campings.

      Delete
    2. Domaine des Plantas? Is het deze die je bedoelt? Geef ons ook maar een klein rustiek campingske. Veel meer ons ding!

      Delete
    3. Ja, die is het Kris. We zagen nu dat er ook een groot zwembad is met allerlei glijbanen in schreeuwende kleuren.

      Delete
  2. 'k Heb weer genoten van de foto's ... Wat wonen jullie daar toch geweldig mooi!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dit was wel weer een mooi stukje Ardèche, Elizabeth, zo langs de rivier.

      Delete
  3. Het is echt prachtig daar zeg. Geniet!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Doen we deze week wel weer heel veel, Bertie.

      Delete
  4. Wat mooi! Frankrijk laat je een ontdekkingsreiziger voelen met al de resten uit vervlogen tijden.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ja, de Fransen zijn geneigd wat meer te bewaren als de Nederlanders. Ze hebben natuurlijk ook wat meer ruimte.

      Delete
  5. Desolaat en verlaten lijkt me dat met al de zwijgende, maar toch veelzeggende monumenten.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Desolaat en verlaten is het daar beslist niet, Sjoerd. Die oude brugdelen staan daar in prachtige natuur aan een lieflijke rivier.

      Delete
  6. Frankrijk blijft toch een prachtig land, hé.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Je raakt er nooit uitgekeken, zo mooi.

      Delete
  7. We zijn nog langs 'le Admiral' gereden, Vera.

    ReplyDelete
  8. Mooi dat de Fransen niet al die oude resten opruimen. De Engelsen doen dat ook niet en koesteren daarmee hun historie, hou ik van. Bovendien levert het altijd mooie plaatjes op.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Zo is dat, Jeanne. In Nederland zijn we weleens té ruimerig...

      Delete
  9. Ik ben ook gek op al die "rommel" van ingestorte bouwwerken. Kastelen, burchten, grotten, bruggen...maakt niet uit wat.
    Wat is het landschap nog groen!

    ReplyDelete

Post a Comment