Sweet memories

Ik wilde de leeftijd weten van een jonger familie en dacht slim te zijn door zijn geboortekaartje op te zoeken in de grote doos met brieven en kaarten die ik heb. Dat had ik beter niet kunnen doen want voordat ik het wist zat ik met allerlei oud sentiment in mijn handen. Bovenop in deze grote doos ligt een deelnemerskaart van Caravann Rai  69, ik stond daarop voor het bedrijf waar ik toen werkte.  Op de achtergrond ligt een brief uit Amerika. Jarenlang heb ik gecorrespondeerd met de vrouw van een collega die daar een baan kreeg.

Dit luchtpostvelletje is wel heel speciaal. Het is een brief van mijn oom Frans uit Nieuw-Zeeland waarin hij mijn moeder condoleert met het overlijden van mijn vader, zijn oudere broer. Hoe moeilijk moet dat geweest zijn voor hem, condoleance brieven schrijven en niet naar Nederland kunnen om samen met de familie te rouwen. Het kaartje hieronder was een verlovingsaankondiging, staat dat woord eigenlijk nog wel in de Dikke van Dale?

Eerste klas middelbare school en ik wisselde brieven uit met een klasgenoot. We noemden elkaar Engeltje en Bengeltje. Zij was een beetje gek en vrat van alles uit wat ik toen (nog niet) durfde. En dan de brief hieronder, die is van een Duitse aanbidder. Ik groeide op in een badplaats en iedere zomer werd Noordwijk overspoeld door leuke jongens uit ons buurland. Ik denk er met weemoed aan terug. Tientallen geboortekaartjes in die doos natuurlijk, ik zou er een muur mee kunnen behangen. Als ik eens meer tijd heb ga ik die hele doos doorspitten en alles lezen, weggooien doe ik hem nooit.