Het was gisteren goed te zien dat het bos langzaam van kleur verandert alhoewel dat hier ook door de droogte van de laatste maanden komt. De varens verkleuren het eerst, naar roodbruin. We kwamen veel jagers tegen waar we telkens even een praatje mee maakten. Er was die ochtend al een groot wild zwijn geschoten en ze hoopten nog op meer. Ze veroorzaken veel last, die zwijnen, komen tot in de dorpen waar ze de moestuinen en boomgaarden vernielen. Herten hadden ze ook gezien maar die mochten ze nu niet schieten werd ons verteld.
Toen we terug bij onze auto kwamen die geparkeerd stond in het kleine dorp St. Etienne de Boulogne zaten er voor het gemeentehuis een paar mannen te vergaderen, lekker buiten onder een boom. Het was zo'n leuk gezicht dat ik er maar even een foto van nam. Verder was er geen enkele activiteit in het dorp waar te nemen. Maar het liep dan ook tegen twaalven en dan gaan de Fransen, zeker op zondag, 'en famille' aan tafel.
Toen we terug bij onze auto kwamen die geparkeerd stond in het kleine dorp St. Etienne de Boulogne zaten er voor het gemeentehuis een paar mannen te vergaderen, lekker buiten onder een boom. Het was zo'n leuk gezicht dat ik er maar even een foto van nam. Verder was er geen enkele activiteit in het dorp waar te nemen. Maar het liep dan ook tegen twaalven en dan gaan de Fransen, zeker op zondag, 'en famille' aan tafel.
Wilde zwijnen lopen hier gelukkig niet los rond
ReplyDeleteWees er maar blij om...
DeleteVergaderen op zondag is dat een Franse gewoonte?
ReplyDeleteWat een aandoenlijk hellinkje bij de kerk op de onderste foto
ReplyDeleteLief hè, dat men rekening houdt met mensen met een rolstoel. Ik noem expres de rollators niet want gek genoeg zie je die hier bijna niet.
DeleteMocht ik ze weer spreken, Annelies, dan zal ik ze even uitleggen waar jullie wonen.
ReplyDeleteGezellig, dat vergaderen onder de bomen.
ReplyDeleteJe foto's zijn weer zo mooi! Vooral die met de rode pui: een plaatje.
Lieve groet
Ik zat al in de auto maar stapte voor die mooie pui toch maar weer uit, Kakel. Gelukkig heb ik een man meteen oneindig geduld.
DeleteOveral de gordijnen dicht, zondagsrust zullen we maar zeggen.
ReplyDeleteSlaperig dorpje, Jeanette, zullen we maar zeggen....
DeleteToch weer een persoon gefotografeerd!! Gaat het al wat gemakkelijker? Bij jullie lopen ook wilde zwijnen. De sporen ervan hebben wij destijds wel gezien
ReplyDeleteHet ging wat beter, hij ging er op zijn gemak voor staan, Vera.
DeleteHeerlijk, zo'n rustige dag op het platteland. Het rode pand was vast ooit een winkel.
ReplyDeleteDat denk ik ook, Mieke. Er waren nu geen winkels meer in het plaatsje.
Delete