Largentiere

Het kasteel van Largentière is een oudje, het stamt uit de 12e eeuw en staat nu op de monumentenlijst. Eigendom van de gemeente, men is nog steeds bezig met een restauratieproces. 

Opgericht door de bisschoppen van Viviers had de vierkante toren een verdedigende rol, maar ook een kluis voor het zilver dat uit de naburige mijnen werd gehaald. De bisschoppen hadden heel wat te  vertellen in die tijd. Machtige mannen en dat zilver speelde een grote rol.

Boven een groot plein waar wekelijks de drukbezochte markt wordt gehouden staat het neoklassieke gerechtsgebouw wat veel op een Griekse tempel lijkt.

Er was geen markt dus we konden nu parkeren op dat grote plein. Aan de andere kant van de weg loop je via een brug het stadje in.

Maar eerst namen we op een terras in de zon een lekker kopje koffie à € 1.40 voordat we op pad gingen.

We hebben lekker lopen struinen door het stadje.

Twee dames die een kletspraatje hielden, met stokbrood natuurlijk.

Er staan weinig echt grote huizen in het stadje, dit was een van de weinige.

Veel smalle straatjes, we sloegen telkens weer ergens af.

Mooi, dit straatje met die treden maar de huizen hier zien er slecht uit. De groene aanslag komt door de vele regen die er is gevallen en als er dan geen zon op komt doordat de straatjes zo smal zijn zal die aanslag niet snel verdwijnen,

 Dit zie je veel in middeleeuwse stadjes,  steunbogen tussen huizen. 

Largentière is niet groot en heeft maar 1450 inwoners. Anderhalf jaar geleden waren we er voor het laatst en toen zag ik het ook al, in grote delen van het stadje ziet het er armoedig uit. Zomers wordt het overspoeld door toeristen, de terrassen overvol. Er zijn zoveel middeleeuwse plaatsjes in de omgeving waar het er wel goed uit ziet, huizen en straten opgeknapt. Jammer dat het hier niet lukt.