 |
| Aan de rand van Alba la Romaine vonden we een prima parkeerplek voor de auto. Fietsen afgeladen en toen hadden we trek in koffie maar wel met wat lekkers erbij. Ik vroeg aan een mevrouw of er een bakker in de buurt was en ze vertelde me dat er even verderop in het centrum wel twee waren. Daar kocht ik lekkere appelgebakjes en met uitzicht op dit grote mooie huis hebben we daarvan gesmuld. |
Dit leuke bankje stond voor ons klaar, lekker in de zon.
Maar er moesten nog wel wat kilometers gemaakt worden dus hup, op de fiets. We kwamen al snel door een piepklein dorpje waar dit schitterende grote huis stond. Het werd niet meer bewoond, alleen al te zien aan de wilde begroeiiing maar de staat van het huis was zo slecht nog niet.
 |
| Ook in dat kleine dorpje deze mooie deur. |
 |
| Op een hoge basaltrots staan de resten van het kasteel van Rochemaure, de kasteelheren hadden hier vroeger een strategisch zich op de vallei van de Rhône. |
 |
| We reden een groot deel van de ViaRhôna, een fietstocht langs de Rhône die eindigt aan de Middellandse Zee. We fietsen die vier jaar geleden dus we zagen veel bekends. Toen dit gebouw in zicht kwam wist ik al wat we zouden krijgen, de Pont Himayalenne, een hangbrug over de Rhône die de Ardèche met de Drôme verbindt. |
De eerste keer vond ik het doodeng, ik heb wat last van hoogtevrees. Nu had ik ook wel kriebels in mijn buik maar ik wist tenminste dat ik het kon. Hier heb ik wel even moed staan te scheppen.
Maar daar ging ik. Het brugdek rammelt als je er overheen fiets, niet prettig maar het was nu een kwestie van flink door fietsen alhoewel ik bij de voetganger wel even gestopt ben om hem te laten passeren.
Maar dan komt er nog een deel en dat was ik vergeten. Voor je uit blijven kijken zei ik telkens maar tegen mezelf en ik kwam opgelucht en toch ook wel een beetje trots bij de laatste toren aan.
Er komen nog meer foto's van deze tocht.
Reacties