Heen en terug naar de Ardeche

De helft van de vloer van onze huiskamer is gestort en het ziet er direct al een stuk beter uit als dat zand en puin een strak laagje beton krijgt. Mart had  het druk vandaag. Vanmorgen twee keer een lading puin in de aanhanger geschept en bij Akkie gelost en vanmiddag kon hij weer naar Les Ollières rijden om zand en cement te halen. Er wachten nog zeker twee ladingen puin op de parkeerplaats.

En daar gaan we weer met een aanhanger en auto vol met bouwafval, op naar de déchetterie. Bij de beheerder daar hoeven we onze naam en postcode al niet meer op te geven, die kent hij uit zijn hoofd. Het ruimt weer lekker op en terug namen we gelijk vijf betonmatten in de aanhanger mee.  Alles is uit mijn kamer/keuken gesloopt, één grote ruimte, zelfs de gootsteenbak en schoorsteen zijn verdwenen. De hele dag gaat die drilboor, overal liggen leidingen en slangen van water en verwarming. Het is nu nog een puinhoop maar als straks de vloer is gestort zal het er al heel anders uitzien.

 De nieuwe trap die we uit Nederland meengenomen hebben is vanmorgen in elkaar gezet en geplaatst. Hij moet nog goed afgesteld worden, maar dat komt later, de heren hadden haast want de oude trap moest eruit en zonder trap kan ik niet meer bij mijn slaapkamer komen. Mart heeft hem netjes afgeplakt want met dat voortdurende slechte weer wordt er wat mee naar binnengelopen. Alhoewel, binnen is het ook oorlogsgebied, want na veel wikken en wegen is er toch besloten om de oude betonvloer eruit te halen, waar men nu mee bezig is. Twee man rijden af en aan kruiwagens puin naar boven. Er ligt al zeker voor drie aanhangers vol boven op de parkeerplaats . 

Mijn mannen zijn weer begonnen vanmorgen en voor ik het besefte hadden ze mijn hele kamer/keuken gesloopt. Ik moest snel mijn fototoestel pakken om het nog vast te kunnen leggen. We hebben hier toch twintig jaar tijdens onze vakanties gekookt, gegeten, zitten kaarten en lezen en nog veel meer.  Jemig, wat krijg ik een ruimte nu alles, op de trap na, eruit gesloopt is. Een heerlijke grote kamer met drie ramen waar een joekel van een tafel in gaat komen en eindelijk eens een bank. Je moet een stevig karakter hebben om door deze puinhoop heen te kunnen kijken, maar ik weet zeker dat het goed gaat komen. 

Nog een fotootje van verleden week. Kleinzoon Luuk met het schortje aan wat achtendertig jaar geleden zijn vader droeg. Die was te eigenwijs om de verfschorten van de peuterspeelplaats aan te trekken dus kocht ik dit exemplaar om hem enigzins schoon te houden. Volgens mij is Luuk niet zo eigenwijs maar de tijd zal het leren. Telkens al ik hem zie moet ik aan een oude reklame denken en van de week schoot het me te binnen welke dat is, Petje Pietamientje! En verdraaid, ik kon er nog een filmpje van vinden op You Tube. 

Niet ongerust worden, we leven nog en zijn goed aangekomen maar ik voelde me niet lekker bij thuiskomst en ben direct mijn bed ingedoken, dus daarom geen blog gisteravond. Maar inmiddels weer kiplekker zijn we vanmiddag bij vrienden geweest die een barbecue gaven voor hun vrienden en buren. Lekker zitten happen met af en toe een zonnetje en toch nog een schraal windje. We sloten af met een glaasje champagne wegens een jarige Franse buurvrouw die we in drie talen toegezongen hebben. Zowel heen als terug was het genieten van het landschap met al die bloeiende brem. Als er dan ook nog een prachtig vosje langzaam oversteekt voor je auto is de dag helemaal goed.

Wat zijn we toch altijd blij met die grote aanhanger, de hele wereld kan je erin stoppen. Twee compleet gemonteerde loungebanken, twee tafels, de losse onderdelen van de trap, het past er allemaal in. We waren blij met de hulp van Bas,  alles is op tijd afgekomen. Nu de auto nog inpakken en dan zijn we weer klaar voor het vertrek, morgenvroeg om zes uur gaan we rijden.