Feest der herkenning

Op de terug weg vanuit Franeker bezochten we gisteren het Museum van de Twintigste Eeuw in Hoorn. Het museum is gevestigd in een oude gevangenis op het Oostereiland bij de mooie haven van Hoorn. Wat is er veel veranderd in de afgelopen honderd jaar, thuis, op het werk, op school, in winkels. Hier neem je een duik in je eigen verleden en dat van je (groot)ouders en verbaas je over de vele ontwikkelingen.

Deze distributieradio bijvoorbeeld hing bij ons ook aan de muur in de huiskamer totdat mijn oudste broer na veel gezeur bereikte dat mijn ouders een echte radio kochten. Daarop zat hij dan net zo lang te draaien tot hij radio Luxemburg vond, dat station draaide de muziek die wij wilden horen. En van deze Kreidler Florett werd manlief helemaal lyrisch.

Wie van mijn leeftijd (1949) had jaren geleden niet een Fasto geisertje hangen en wat te denken van deze fondueborden? Ik had precies dezelfde.

Mijn schooljufrouw in de eerste klas van de lagere school zat op zo'n lessenaar en als de klep omhoog ging wisten we dat ze daarachter zat te snoepen. Ook heel leuk vond ik dit wandkleed van de 'Fabeltjeskrant', ik heb ook eens zoiets gemaakt. Ik zou zeggen, ga er heen naar dit museum, het is zo leuk, echt een feest der herkenning. Ik heb veel te weinig van de mooie stad Hoorn gezien, dus voor mij een goede reden om daar nog eens heen te gaan, doe ik het museum ook nog een keer.