Terwijl onze mannen nog een paar kilometertjes wegtrapten maakte ik met de buurvrouw uit het vakantiehuis een wandeling. Daarvoor reden we eerst omhoog, een steile weg vol haarspeldbochten en ik parkeerde op bijna 1000 meter op Col de Croix de Ferrières. Daarvandaan loopt een mooi pad, vrij vlak met prachtige uitzichten. En iedere keer zijn die uitzichten weer anders. De brem is uitgebloeid en op verschillende plekken is er gehooid. Overal zie je nu het St. Janskruid bloeien.
Het was zwaar bewolkt maar juist hier in dat onbevolkte, wat rauwe landschap zijn dat soort wolkenluchten zo mooi. Ik raak hier nooit uitgekeken, iedere keer weer treft de schoonheid van dit gebied me.
Het was zwaar bewolkt maar juist hier in dat onbevolkte, wat rauwe landschap zijn dat soort wolkenluchten zo mooi. Ik raak hier nooit uitgekeken, iedere keer weer treft de schoonheid van dit gebied me.
Ik geniet even met jullie mee... Wat is het toch mooi bij jullie en dan zo ver te kunnen kijken rondom je heen!
ReplyDeleteIk ben altijd te porren voor een wandeling, Jeanette;-)
ReplyDeleteWat een mooie kopfoto heb je weer gemaakt, Marthy!
ReplyDeleteIk zie een bewolkte lucht op je foto's, lekker wandelweer daar in onze Ardèche, volgens mij.
Het is na al die warmte nu heerlijk fris en inderdaad vaak zwaar bewolkt. Ik zit juist op dit moment achter mijn laptop op zoek naar een wandeling voor aanstaande zondag.
DeleteDat zal nog een stevige wandeling geweest zijn.
ReplyDeleteOh, dat zou een prachtige wandeling voor mij zijn. Ik heb de pest aan klimmen en dalen namelijk :-)
ReplyDeleteHet is hier allemaal klimmen en dalen, Wieneke. Dit is een van de weinige wandelingen waarbij dat niet hoeft.
DeleteIk krijg hier nooit genoeg van.
ReplyDeleteWat een vergezichten!
ReplyDeleteMarga, alweer thuis, wat leuk dat je reageert. Dank je voor het compliment. Jij weet nu hoe mooi het daar is.
ReplyDeleteDat komt mede door dat grijsgroene van de bremstruiken, zo'n mooie tint.
ReplyDelete