Zondagochtend voelde ik me weer kiplekker. Ik voel nu nog wat pijn in mijn flank maar dat is pijn van een operatiegebied, af en toe wat paracetamol lost dat wel op. Er was al vroeg bloed afgenomen en die waardes bleken goed te zijn dus ik mocht weer naar huis, zoon Bas haalde me op.
's Middags me verdiept in een boekwerk wat me online toegestuurd was door de afdeling Hematologie van het UMCU. Het was de bedoeling dat ik me daarmee zou voorbereiden op een videoconsult met een oncologie verpleegkundige wat vanmiddag heeft plaatsgevonden.
Zij legde uit wat ik donderdag kon verwachten, vertelde over de medicijnen die ik toegediend zou krijgen en ook, heel belangrijk, de bijwerkingen. Floor zat naast me en we hebben nog wat vragen gesteld. Het gesprek duurde een uur en was beslist verhelderend. Maar kon ik tot nu toe alles behappen, de aankomende behandelingen maken me knap onzeker. Wat gaat dat allemaal doen met mijn lijf, hoe ga ik me voelen, zal het aanslaan?
Ter voorbereiding op ellendige dagen zitten er inmiddels bakjes spaghettisaus en chili in de vriezer. Morgen maak ik nog een grote pan kippesoep wat ook in porties de vriezer in gaat. Ik lijk op alles voorbereid maar in mijn hoofd ben ik dat beslist niet.
Natuurlijk ben je onzeker, natuurlijk. Ik weet dat de reacties bij de een anders zijn dan bij de ander, dat komt er ook nog eens bij. Hoe dan ook, heel veel sterkte wens ik je!
ReplyDeleteJa dat snap ik , dat je onzeker bent ! Chemo en immuno doen heel veel in je lijf . En de een heeft geen last en ik lag 3 weken ziek zwak en misselijk op bank en of bed en dan op voor de volgende . Na 4 kuren iom arts gestopt. Lijf kon het niet meer aan. Puur vergif. En geen kwaliteit van leven meer. Nu opnieuw scan en hou m’n hart vast wat er gaat gebeuren. Opnieuw kuren ? Kiezen voor geen kuren en dan ……
ReplyDeleteWens je heel veel kracht, moed en liefde ! En luister naar je lichaam .
Veel sterkte en vervelend die onzekerheid. Ieder lijf is anders en reageert anders.
ReplyDeleteIk hoop vooral dat je weinig tot geen last van bijwerkingen gaat hebben. Maar inderdaad, het is afwachten en ook heel erg spannend allemaal.
ReplyDeleteSucces en sterkte ♥️
Ik duim ook dat je zo min mogelijk last van de bijwerkingen zult hebben.
ReplyDeleteBegrijpelijk dat je onzeker bent. Maar je bent sterk, laat je niet van de wijs brengen door wat er mogelijk kan voordoen. Iedereen reageert anders op medicijnen. Heel veel sterkte. 🍀🍀🍀
ReplyDeleteZo begrijpelijk dat je nu het overzicht kwijt raakt... Er komt zoveel informatie over je heen wat zowel je geest als lichaam moet verwerken, dat voelt benauwend....
ReplyDelete"Elke dag een stapje maakt een reis van duizend mijl".
Sterkte!!
Op zulke behandelingen kan je je moeilijk voorbereiden, het blijft afwachten hoe je lichaam reageert. Sterkte!
ReplyDeleteSterkte Marthy, héél veel sterkte !
ReplyDeleteNa het lezen van jou blog van gisteren en vandaag kan ik alleen maar zeggen dat ik je bewonder en heel veel sterkte toewens.
ReplyDeleteGroeten.
Marga
Het is nu dus bijna zover. Wat een spanning voor jou, en ook voor Mart en de kinderen. Maar jij moet het ondergaan. Daar mag je je zeker onzeker over voelen. Ik wens je heel veel sterkte.
ReplyDeleteHeel begrijpelijk, want al krijg je nog zoveel uitleg en informatie, je weet niet hoe je lichaam zal reageren. En dus weet je niet wat je te wachten staat. Veel sterkte, hopelijk heb je weinig last van de chemo en slaat de behandeling goed aan!
ReplyDeleteAl die praktische maatregelen die je al getroffen hebt, daar ga je vast profijt van hebben. Go with the flow en dat alles met het doel voor ogen weer beter te worden. Sterkte Marthy!
ReplyDeleteNou: iederéén zou onzeker zijn. Ik ga duimen dat het meevalt.
ReplyDeleteAan al het bovenstaande kan ik alleen nog toevoegen dat ik je heel veel sterkte wens.
ReplyDeleteMakkelijk gaat het zeker niet worden, best begrijpelijk ook. Ik wens je heel veel sterkte.
ReplyDeleteLogisch dat je je onzeker voelt, er komt nu zoveel op je af en ook nog tussendoor! Ik hoop voor je dat de bijwerkingen mee zullen vallen. Héél veel sterkte.
ReplyDeleteKen de medicatie ,prednison slapeloosheid en het gevoel dat je adhd hebt 24 uur lang geen pretje ,misselijk dus aan eten wil je niet eens denken beetje vla en wat beschuit ,kreeg tijdens de kuren een heerlijk soepje volgens mij van strooikaas ( Zwitserse groene kaas ) altijd naar het A.v.l voor overleg en de artsen daar waren altijd “ aanwezig “ voor overleg ,zou nergens anders willen zijn met deze ziekte ! Ervaringsdeskundige op het gebied van ziekenhuizen die denken dat ze de “ juiste “ behandelingen geven !
ReplyDeleteU.m.c vond mijn dossier te lang kreeg ik te horen van de specialist bij kennismaking ,dus zo’n slechte ervaring daarvoor wil je niet eens ……….!
Wat zal ik hier nog aan toe voegen…..
ReplyDeleteAlles bij elkaar ben je al een lange weg gegaan die jij bewonderingswaardig doorlopen hebt.Het volgende traject zal niet makkelijker voor je zijn en dat je daar onzeker over bent is heel begrijpelijk.
Je bent in goede handen en je staat er niet alleen voor…..maar jij zelf zal dit alles moeten ondergaan,er zullen door behandelingen mindere,slechte,betere en goede dagen elkaar afwisselen.
Er zullen dagen zijn dat je geen eten kan zien maar ook dagen dat je blij bent dat je die kippensoep in de vriezer hebt en die ook nog eens heerlijk smaakt.Verzamel al je moed en ga ervoor!🤞💪🍀
Ha lieve Marthy, ik sluit me aan bij de reacties van je volgers die je veel sterkte wensen, hoor! Je bent in goede en deskundige handen maar blijf gewoon kritisch en luister naar je lichaam, zoals je altijd al hebt gedaan.
ReplyDeleteDat we met je meeleven, voel je vast wel hè. Alle goeds voor jou!
Bisou Annelies en Ernest
Reageren die ik zelden, maar deze keer wil ook ik je graag sterkte wensen.
ReplyDeleteEn bij de kippensoep is een Tuc koekje heel erg lekker. Dat advies kwam ik tegen toen ik door een voedselvergiftiging zocht naar het makkelijk opstarten met licht eten. Ik vond het zo lekker dat ik het nu wel eens als lunch doe.
Het helpt ook echt tegen de misselijkheid.
Ik sluit me aan bij alle reacties hierboven en duim voor je dat de bijwerkingen zullen meevallen.
ReplyDeletebegrijpelijk dat je je nu toch onzeker voelt, omdat je iets mee gaat maken waarvan je je eigenlijk geenvoorstelling kunt maken. Ook al wordt het goed uitgelegd.
ReplyDeleteper slot het is een materie die helemaal onbekend voor je is. Courage! Marthy.
Wat heftig allemaal. Met bewondering lees ik jouw blogs over jouw ziekteproces. Heel veel sterkte!!
ReplyDeleteBest wel heftig. Maar ik hoop dit gaat helpen. Ik duim heel met je mee. Het best wel moeilijk voor je. Toch wil ik heel veel sterkte wensen.
ReplyDeleteWat fijn dat de ingreep je fysiek niet veel lijkt te hinderen. Sterkte voor de komende tijd Marty. Je bent een moedige vrouw die inderdaad op alles voorbereidt is... maar op de chemo kun je je niet anders voorbereiden dan het los te laten en je omringen met lieve mensen die je steunen. Samen mooie herinneringen maken tijdens het weekje in Frankrijk.
ReplyDeleteHeel veel sterkte gewenst. Het is een heel traject wat je ingaat.
ReplyDeleteje zou van minde onzeker worden
ReplyDeletesterkte gewenst Marthy