Zondags rondje

De zon schijnt hier heerlijk, niets verkeerds aan maar de snijdende koude wind maakt het niet aangenaam buiten. Toch vonden we gistermiddag dat we even naar buiten moesten dus we deden een rondje dorp.  En dan opeens zijn ze er, de sleutelbloemen, volop.

Aan het eind van het pad wat uit het dorp loopt sloegen we niet linksaf om boven het dorp langs te gaan maar liepen we nog even rechtdoor naar Seignebelle. Dit stukje land was altijd de moestuin van Étienne die daar woont met volop groenten en prachtig bijgehouden. De auto met de maaltijden van de Franse versie van Tafeltje Dekje komt nu aan de deur bij Étienne en Alice. Ze worden echt oud nu.

Kastanjebomen en rotsen, zo ziet de natuur er hier uit. Rauw, niet echt liefelijk maar in mijn ogen prachtig.

Een oud hutje tegen de helling. Vroeger liepen hier vaak schapen en de herder maakte wel gebruik van het huisje maar dat is wel heel lang geleden, in de eerste jaren dat we hier waren.

Zo hebben we al veel zien veranderen in onze omgeving alhoewel het hier niet echt hard gaat. Deze streek is alleen maar interessant voor schapenboeren en de mensen die hier wonen. Die vinden het niet erg om een half uur naar de stad te moeten rijden. Maar het blijft een feit dat dat steeds minder jongeren zijn.

Tussen de takken door kon ik nog net het snelstromende water fotograferen. 

Iets hoger tegen de helling waar het water 's zomers rustig stroomt speelden de kleinkinderen 10 jaar geleden nog. Die twee mannetjes deden niets liever dan dammetjes maken. Ze zijn nu 14 en 15 jaar oud.

Een jaar of wat later gingen ze al mee naar de put waar het water veel dieper is en waar ze in konden springen.

Onder deze brug stroomt het water de helling af en voegt zich daar bij de Auzène, het riviertje wat door onze vallei loopt.

We zijn weer bovenlangs terug gelopen en we eindigen bij dit bord wat naast onze garage staat.