Heen en terug naar de Ardeche

Als je na drie stoere kleinzoons een kleindochter krijgt begrijpen de vrouwen onder jullie wel hoe leuk het is om voor zo'n meisje te gaan shoppen. Dat is wel wat anders dan spijkerbroeken, shirts en truien. Piepkleine jurkjes, rokjes zelfs met van die leuke broekjes er onder en dan allemaal in van die leuke kleurtjes, daar wordt je als oma helemaal blij van. Het was nog moeilijk kiezen. Nu ben ik nog op zoek naar zo'n naaitijdschrift voor baby's, want ik ga eens proberen of ik nog een jurkje kan naaien. Lang geleden dat ik dat gedaan heb, maar het lijkt me leuk om weer eens te doen.

Aan het eind van dit polderweggetje vanuit Stolwijk stroomt de rivier de Vlist,  rechtsaf ligt het dorpje met dezelfde naam, linksaf kom je in Haastrecht. Op het kruispunt van de drie dorpen staat deze mooi gerestaureerde molen. In 1985 werden de dorpen samengevoegd tot één gemeente, Vlist genoemd. Zowel vanmorgen als vanmiddag hebben we dit weggetje door de Bilwijkerpolder gereden om kleinzoon Luuk naar het kinderdagverblijf in Haastrecht te brengen. Ondertussen zijn we ook nog even naar Scheveningen gereden om daar Thijs en Sebas een paar uurtjes op te vangen. Ja, als grootouders heb je wel je werk, maar zeg nou zelf, wat is er leuker om te doen.

Via de mail kreeg ik gisteravond deze foto van mijn schoondochter toegestuurd met de tekst 'Mijn rijkdom'. Ik heb er niets aan toe te voegen, behalve dat het ook mijn rijkdom is.

We waren even weggeweest met de auto en toen we terugkwamen lag dit gevaarte over de oprit, precies op de plek waar normaal onze auto staat. Een van de twee populieren van buurman Kees, twintig meter lang, was bij de verrotte wortels afgebroken door de storm. Een stuk van onze beukenhaag vernield en aan de andere kant de afscheiding met buurman Piet. Daar is de top neergekomen op zijn werkplaats zonder al te veel schade aan te richten. Vanwaar de boom stond is hij precies in zijn lengterichting omgegaan, schuin was hij op het dak van de winkel terechtgekomen en naar de andere kant op ons huis. Buurman Kees beseft dat hij de andere boom ook weg moeten laten halen, dat zal nog een hele klus worden met die lengte.  

Op onze wandeling door Koolwijk van afgelopen donderdag kwamen we dit tafeltje met kalebassen tegen, mooi gedecoreerd met twee stukken boomschors. Kalebas (squash) is eigenlijk een verzamelnaam voor een groot aantal aan elkaar verwante gewassen, zoals pompoen, flespompoen, fleskalebas en courgette, las ik op internet. Ik wil ook wel wat pompoenen en van die leuke sierkalebassen kweken in de Franse moestuin, maar het nadeel van deze planten is dat ze zo ontiegelijk veel ruimte innemen. We hebben nog een stukje grond op een terras onder de moestuin waar we al het tuinafval op gooien. Ik denk dat ik daar volgend jaar maar eens een kweekveldje kalebassen ga aanleggen.

Ieder nieuw seizoen organiseert mijn Nordic Walking groep een extra lange wandeling, vandaag de herfstwandeling. Met auto's naar Nederhorst ten Berg waar de wandeling begon. Een ANWB route, gemarkeerd met die zeskantige bordjes, de Bommelsteinroute. In kasteel Nederhorst waren jarenlang de Toonder Studio's gevestigd. Vanwege de associatie met het slot van Toonders hoofdpersoon Heer Bommel wordt het kasteel in de volksmond ook wel Bommelstein genoemd. Vandaar dus die naam van de wandelroute. Lekker gelopen, mooie route met halverwege koffie en aan het eind een verschrikkelijk lekkere pannenkoek. Op internet vond ik nog een site  met mooie foto's van de route.

De boom in onze achtertuin begint al aardig kaal te worden, het meeste blad lig op de grond. Dat betekent weer eens blad ruimen, maar met wat hulp kom je een heel eind. Aan de andere kant van het huis staat op de afscheiding met de buren nog een grote rode eik, prachtig om te zien en een stukje verderop onze kastanjeboom, nu oranjebruin van kleur. Ik hoop dat die twee laatsten nog even hun blad vasthouden, het is zo'n mooi gezicht vanuit huis.