Op de terugweg van een marktje namen we een andere route als gewoonlijk. Dat doen we wel meer, gewoon om van de omgeving te genieten. We passeerden daardoor ons gemeentehuis en waren stomverbaasd over wat we zagen. Een prachtige schildering, een trompe l’oeil, op de kopse kant van het gebouw. Een landschap met een grote kastanjeboom met daaronder een vrouw die de gevallen kastanjes raapt, verder schapen en een herder. Heel typerend voor dit gedeelte van de Ardèche en daarbij is het ook mooi geschilderd. Toch moesten wij er een beetje om lachen en ik zal uitleggen waarom. Wij hebben een gemeente met 107 inwoners die in verschillende hameau's wonen. De oppervlakte van onze gemeente bedraagt 16 vierkante km en dit lelijke gebouw samen met een nog lelijker huis aan de overkant van de weg vormt de hoofdplaats van onze gemeente, genaamd Issamoulenc-Mairie. Als deze muurschildering nu op een mooi oud pand in een leuk stadje geschilderd zou zijn vonden wij het zeker mooi, maar hier is het echt te veel eer voor dit gebouw in de 'middle of nowhere'. Het zal ongetwijfeld goed bedoeld zijn dus we lachen er maar om.
We bekijken het enigzins geamuseerd. Die 107 verdeeld over een paar gehuchten en veel losse huizen, Wieneke
ReplyDeleteLaten we het zo maar bekijken, Esther.
ReplyDeleteEn we hebben ook nog behoorlijk de ruimte Els. Bevolkingsdichtheid is dus 6,7 inwoners per km².
ReplyDeleteKomen we daar met de auto de bocht doorzeilen zien we opeens die grote muurschildering. Het zal wel wennen, ooit...
ReplyDeleteEen volslagen verrassing, Jeanette, nog nooit eerder gezien. We komen hier niet vaak, het ligt niet aan een doorgaande route, eigenlijk komt er niet veel verkeer langs die plek. Daarom vinden wij het een beetke misplaatst.
ReplyDeleteJa, dat is de clou, Bertie. Maar we kunnen voortaan wel heel trots zijn op ons gemeentehuis.
ReplyDeleteHet is zo echt dat ik niet eens meteen zag dat het afdakje ook tot de trompe l'oeil behoorde.
ReplyDelete