Skip to main content

Ik ben jarenlang rond deze tijd van het jaar voor een dag of tien naar ons huis in Frankrijk gegaan. Ik ging alleen, Mart had het veel te druk in zijn fietsenzaak. Ik nam dan de trein naar Valence en de bus naar Privas waar een van de buren me af kwam halen. Heerlijk was dat, dagenlang alleen maar tuinieren en lezen. Ook ben ik een keer of vier vanaf Valence in drie dagen lopend naar het huis gegaan. Als ik dan 's middags op het oude station in Valence aankwam liep ik naar de overkant van de Rhône naar St. Peray. Daar wonen Sylvie en Patrice die hier in Le Serret ook een huis hebben en bij hen overnachtte ik. De volgende morgen steeg ik naar een kam die me hoog boven de Rhônevallei over voetpaden naar het Eyrieux dal voerde waar ik in een hotelletje sliep in St. Laurent du Pape. De tweede dag liep ik door het dal naar St. Sauveur de Montagut waarna ik de derde dag over het plateau boven ons eigen rivierdal naar huis liep. Ik liep zo'n acht uur per dag maar had wel de tijd. In mijn rugzak zat een boek en halverwege de dag ging ik rustig met mijn voeten in een stroompje een uur zitten lezen. Wat heb ik genoten van deze tochten, dat gevoel van vrijheid, op jezelf aangewezen zijn, één met de natuur waar ik doorheen wandelde. Ik zou het zo weer doen.
De foto is genomen op 27 mei 2006.
Wat let je...
ReplyDeleteNiets...
DeleteIk kan het me indenken.
ReplyDeleteMisschien ga ik het nog weleens doen, Bertie. Moet ik wel op gaan schieten, ik wordt er niet jonger op.
DeleteIk ben een schijtluis, zou zoiets nooit durven.
ReplyDeleteOndernemend zeg! Ik ben geen goede loper (meer) maar afgezien daarvan denk ik bij het clubje van Inge te horen.
ReplyDeleteIk hoop nog heel wat jaartjes te kunnen wandelen, Emie. Het is iets wat ik zo verschrikkelijk graag doe.
DeleteWat een heerlijk avontuur! XX Esther
ReplyDeleteIk zie wandelen nog steeds als een avontuur, Esther. Lopend de wereld ontdekken.
DeleteDat is wat ik het meest mis sinds ik cvs heb: het zwerven op de fiets. Rugzakje om, helm op en gaan. Regelmatig meerdere dagen achter elkaar. Overnachtte ik bij "Vrienden op de fiets." Verdwalen vond ik niks erg. Je tocht leest heerlijk weg!
ReplyDeleteIk dacht wel dat jij het gevoel zou begrijpen, Kakel. Ik ben eens verdwaald geweest in een bos en kwam er na ruim een uur achter dat ik een rondje had gelopen. Ik raakte niet in paniek en het kwam weer goed.
DeleteZoiets doen geeft zo'n voldoening, Ageeth.
ReplyDeleteIk hoop dat je die droom waar kunt maken, Jeanette.
ReplyDeleteIk had in die tijd drie pubers in huis en een man die het alleen maar druk had. Wat heb ik van die vakanties genoten.
ReplyDeleteWaarom ga je niet? Je kunt misschien ook je huis als vertrekpunt nemen voor een meerdaagse wandeling. Mobiele telefoon mee , leuke route uitstippelen en gaan!
ReplyDeleteHet begint de laatste tijd steeds meer te kriebelen, Mieke.
DeleteIk had alleen maar een kaart maar verdwaalde toch een keertje. Is goed gekomen;-)
ReplyDelete