Op dit muurtje zaten we vanmorgen, buurvrouw Sylvie en ik en we namen samen het leven door. We hadden het natuurlijk ook over de kinderen en kleinkinderen. Zij en haar man Patrice waren verleden week in de Champagnestreek geweest helemaal in het noorden van Frankrijk om de doop van hun jongste kleinkind bij te wonen. We vertelden elkaar wanneer de kinderen met de kleinkinderen komen deze zomer en hoe fijn we dat vonden. Twee oma's op een zonnige zondagmorgen op dat muurtje daar. Toen we zo'n beetje uitgepraat waren vroeg ze of ik soms nog wat abrikozen wilde, Patrice had er veel geplukt gisteren in de boomgaard van zijn oude moeder in Tournon. Ik pakte mijn slof en liep mee naar hun huis en met deze prachtige vruchten, alleen van de kleur wordt je al gelukkig, liep ik terug. Patrice die aan het maaien was kreeg onderweg nog een dikke bisou voor al dat plukwerk.
Ik ben net terug van vakantie en was een paar dagen in de ardeche, ik begrijp je nu nog beter, wat een prachtig gebied. En ik zag ze ook, abrikozen gewoon tijdens de wandeling in het wild. Geniet van je droom huis, ik lees graag mee.
ReplyDeleteHartelijke groet El
Die mand brengt herinnering. Mijn moeder noemde dat ook een slof, maar dat hoor enzie je hier nooit meer.
ReplyDeleteIk kan niet kiezen welke foto ik het mooist vind. Die van het muurtje of van de abrikozen... Ik herinner me nog een fietsvakantie op Corsica en Sardinië waar we ook overal bomen vol deze vruchten zagen hangen. Een welkom tussendoortje.
ReplyDeleteLijkt me heel gezellig om op dat muurtje met een buurvrouw te keuvelen.
Zonnige groet
Whow, zijn die abrikozen al rijp dan... Dat duurt hier volgens mij nog wel even.
ReplyDeleteOngeveerd dezelfde foto wat puur toeval was. En het is inderdaad heel gezellig.
ReplyDeleteHet is ook de kleur die het hem doem, Bertie.
ReplyDeleteDaarom geniet ik van dit soort momenten.
ReplyDelete