Kersttulband en stent eruit

Zondagmorgen heb ik een kersttulband gemaakt en we hebben 's middags maar meteen een plakje geproefd. Heerlijk zeiden we eenstemmig. Meestal maak ik een Engelse tulband met rum maar die is vrij zwaar, deze is lichter, wat frisser. Het recept is van Rutger. 

Een Heel Holland bakt kandidaat ben ik beslist niet maar ik bak wel vaak een cake en dit recept is duidelijk en niet moeilijk te maken. Wel de avond van te voren beginnen met het vulsel. De ingrediënten zijn allemaal in je supermarkt te vinden. Ik nam gedroogde abrikozen in plaats van tuttifrutti. Meestal bestrooi ik de ingevette vorm met bloem, soms met paneermeel. Deze keer nam ik paneermeel en de cake gleed er in één keer prachtig uit.

Net na de middag vandaag is de stent eruit gehaald op de poli urologie in het ziekenhuis. Ik werd klaargemaakt door twee verpleegkundigen en toen kwam de uroloog erbij. Het verwijderen van de JJ-katheter vindt plaats via een cystoscopie. In de cystoscoop wordt een paktangetje geplaatst. Dat zag ik de arts op het apparaat bevestigen, het was heel dun en kan open en dicht, dat controleerde hij. Hiermee kan de uroloog de JJ-katheter, die in de blaas zichtbaar is, vastpakken en samen met de cystoscoop voorzichtig naar buiten trekken. Rechts boven mijn hoofd hing een monitor die hij gebruikte om te zien wat hij deed dus ik draaide mijn hoofd om mee te kijken. En inderdaad, ik zag hem zo een buisje pakken en eruit halen. Stom, ik had daarna even moeten vragen of ik hem mocht zien maar dat vergat ik, door de opluchting denk ik. Het is een dun flexibel buisje, meestal zo'n 25-30 cm lang.

De handeling stelde eigenlijk niets voor, binnen vijf minuten was dat lastige ding eruit en ik voelde er weinig van. De arts waarschuwde nog dat ik bij pijn onmiddellijk het ziekenhuis moest bellen. Ik zei hem dat ik me heel goed realiseerde dat ik nierstuwingen zou kunnen krijgen als de urineleider in de knel komt. 's Morgens hebben we alletwee het telefoonnummer van de Spoed Eisende Hulp in onze telefoons gezet en een tasje met wat spullen voor een opname staat ook klaar.

Maar voorlopig heb ik geen pijn meer. En wat er eventueel zou kunnen gebeuren probeer ik maar te blokkeren en dat lukt aardig. Ik hoop in ieder geval dat we dit jaar uit de rit naar het UMC niet meer te hoeven maken. Opeens vandaag had ik daar genoeg van. Even respijt tot volgend jaar.