Heen en terug naar de Ardeche

Met wat mensen van de loopgroep hadden we afgesproken om aan de Linschotenloop mee te doen, we zouden de 10 km lopen. Om half negen zouden we vanaf het parkeerterrein bij de voetbalvelden in Oudewater met een paar auto's naar Linschoten rijden. We waren ruim op tijd maar zagen niemand verschijnen. Ruim na half negen besloten we om toch naar Linschoten te rijden en dan maar op eigen houtje te gaan lopen.  In Linschoten was het verdacht rustig, we konden ook al zo makkelijk parkeren. Bij de inschrijfpost kwam een groepje mensen naar buiten lopen waaronder een van mijn wandelmaatjes en zij vertelde dat de wandeltocht was afgelast wegens de gladheid maar dat zij met dat groepje toch gingen lopen. Wij sloten ons bij hen aan, daarna nog twee mensen en met tien personen hebben we de tocht uitgelopen. Op sommige plekken was het glad, de tocht was terecht afgelast maar wij hebben geen problemen gehad. Mart en ik en ook mijn wandelmaatje liepen met stokken en dat scheelt een stuk. En verder ...

Op de Blog Noordwijk zag ik een mooie foto van de oude waterpomp op het Lindenplein in Noordwijk-Binnen. De foto is genomen vanaf de Voorstraat en achter de Voorstraat ben ik geboren en opgegroeid. Samen met broertjes en zusjes en andere kinderen uit onze straat liep ik per dag zes keer langs deze pomp.  's Morgens om half acht om naar de mis te gaan, de pastorie van de kerk die er links naast ligt staat achter het plein op de foto. Om acht uur liepen we dan weer naar huis om een boterham te eten en dan ging het om half negen weer die kant op om naar school te gaan. De R.K. Meisjesschool lag achter de kerk. Om twaalf uur weer naar huis, we aten in die tijd nog warm tussen de middag. 's Middags herhaalde het zich weer en dat acht jaar lang. Ik heb er mooie herinneringen aan, het was een onbezorgde tijd. Maar het moment waarop deze foto genomen is was niet bepaald onbezorgd. Het was 1940, Duitsland was Nederland binnengevallen en deze plakkaten over verduistering werden overal op...

Nergens zagen we zoveel muurschilderingen als in de stad Waterford, er zijn er hier op mijn blog al diversen gepasseerd. De mural hierboven was naast een prachtige afbeelding gemaakt van een oude man, op dit blogbericht te zien met verderop nog een hele mooie. Ik heb eens wat zitten speuren op internet en het blijkt dat er in de stad zelfs een speciaal project in het leven is geroepen voor straatkunst. Dit las ik: 'Waterford Walls is het geesteskind van oprichter Edel Tobin. Het project werd aanvankelijk gestart als een middel om vernieuwing te brengen in achterstandswijken van de stad. Oorspronkelijk opgericht als een pop-up tuin op een braakliggend terrein, groeide het project vervolgens uit tot een klein lokaal straatkunstfestival. In de vijf jaar daarna is het festival exponentieel gegroeid en heeft het nu internationale bekendheid en meer dan 160 kunstenaars uitgenodigd.' Hier kan je wat meer lezen over het project, er zijn zelfs rondleidingen met een gids. Niet wetende...

Toen we gistermorgen om tien uur begonnen met wandelen gaf de thermometer nog min vijf  aan maar er was liefst acht uur zon voorspeld en dan kunnen wij niet binnen blijven. We liepen over landgoed Den Treek Henschoten bij Maarn en wat was het daar mooi. Het winterse sausje over de natuur droeg daar natuurlijk wel aan bij. Je kon de ene na de andere kerstfoto schieten, echt genieten. Na deze mooie beelden staken we een verkeersweg over en de route gaf aan dat we rechtdoor  langs pannenkoekenhuis Bergzicht moesten lopen maar wij sloegen natuurlijk af voor een lekkere pannenkoek, dat begrijpen jullie wel. De Pyramide van Austerlitz ligt op een  heuvelrug: de Marmontberg ( 49,2m NAP). Generaal Marmont, bevelhebber in het Franse leger, liet dit monument bouwen uit bewondering voor de Egyptische piramide van Gizeh. Een groot deel van de 18.000 soldaten die in de legerkampen op de heuvelrug lagen heeft aan de Pyramide gewerkt, want de bouw was al in 27 dagen voltooid.  We h...

Hier en daar vind ik nog foto's in de map Ierland die ik nog niet heb laten zien op mijn blog en deze serie van een autorit zet ik er graag op want die was prachtig. Hij voerde ons over de Heyly Pass door de Caha Mountains.  De vaste bewoners van de Healy Pass zijn schapen. Het zijn Scottish Blackface schapen die goed in de bergen kunnen overleven. Ze kunnen overal opduiken en soms plotseling oversteken. Daar moet je echt  wel rekening mee houden. De weg slingert door de bergen op het Beara schiereiland via haarspeldbochten omhoog. Sommige mensen zullen dit eng vinden maar wij genoten, dit is een een van de mooiere autoritten die wij ooit gemaakt hebben, adembenemend. Via mijn telelens kon ik de schapen fotograferen die daar heel hoog in dat desolate landschap lopen. En daar, even na het hoogste punt kwamen we deze dames tegen die van het uitzicht stonden te genieten, hun vacht in felle kleuren gespoten. Via het Glenmore Lake reden we naar beneden. Tussen 1845 en 1849 mislukte...

We waren in Drenthe afgelopen weekend bij een zus van mij. Zij woont aan de rand van bos en velden en ze heeft een hond dus dat betekent iedere ochtend een flinke wandeling. Het had van vrijdag op zaterdag flink gevroren maar daar is op deze eerste foto nog niet veel van te zien. We liepen hier net het bos in. Maar wat verderop waar open stukken zijn was het lage groeisel wit van de vorst en dat leverde mooie beelden op. Het klopt eigenlijk niet, de ondergroei wit van de vorst en de bomen nog zo vol in blad. Het was heel koud maar toch genoot ik van die witte velden omdat dit voor mij echt winter is. Dit kunstwerk vond ik  prachtig passen zo aan de rand van het bos en open veld. Het rijplaagje voegt er wat extra sfeer aan toe.

Na een grote restauratie is het woonhuis van Pieter Teyler naar wie het Teyler museum is vernoemd sind december 2021 toegangkelijk voor het publiek. Dat is het al die jaren niet geweest, wel is het vaak bewoond geweest door kunstenaars en heeft het gediends als atelier, depot en kantoorruimte. Het is het alleszins waard om naast het museum ook dit woonhuis te gaan bekijken want dat is echt ontzettend mooi. Niet alleen het restauratie werk is mooi uitgevoerd maar het is ook prachtig ingericht met oog voor detail.  De mooie trap is opnieuw geschilderd en er ligt een nieuwe traploper op. De deuren in deze gang die  belegd is met platen marmer waren in zo'n mooie oude kleur geschilderd. Een huiselijk tafereel. In veel kamers waren de wanden opnieuw behangen met het meest stijlvolle behang. Dit is de kamer met de vijf sloten. De deur kon niet open en waarom die vijf sloten op de deur zaten werd niet vermeld. Misschien zit er een oude kluis achter hadden wij als verklaring. Tot in d...