Heen en terug naar de Ardeche

Vrienden van ons gingen met hun nieuwe caravan twee weken naar de Veluwe, wat fietsen en ze wilden die caravan even goed uitproberen voordat ze er volgend jaar weer voor langere tijd mee weggingen.   Hun andere caravan was helemaal nog niet zo oud maar liep ontzettende hagelschade op aan het Gardameer deze zomer toen hun dochter met haar gezin daar de caravan gebruikte. Wij wilden ook nog wel wat daagjes fietsen, hebben daarom in de buurt van hun camping een huisje gehuurd en kwamen gisteren halverwege de dag in Otterlo aan. Na een sombere ochtend was de zon daar al dooorgebroken dus na wat gedronken te hebben zaten we al snel op de fiets, profiteren van iedere paar uur goed weer die we nog hoopten te krijgen. Jammer dat de heidevelden al uitgebloeid waren maar je krijgt hier wel een indruk hoe mooi dit moet zijn als al die hei hier op de foto in bloei staat. Deze grote beeldengroep is onderdeel van een beeldenroute die de stad Ede verbindt met de Hoge Veluwe en het Kröller-Mu...

Toen wij na onze laatste Franse fietstocht bij de auto in La Voulte terugkwamen fotografeerde ik deze muurschildering. Die is nog niet zo oud want anders was hij me opgevallen.Wij parkeren hier namelijk ook altijd als we de brocantemarkt bezoeken en voorheen waren deze muren wat beklad maar zeker niet beschilderd met deze mooie heldere mural. De tekst viel me op dus ik nam nog een foto om die goed in beeld te krijgen. 'Il y a plus de héros dans l'ombre que dans la lumière' 'Er zijn meer helden in de schaduw dan in het licht' Prachtige tekst en zo waar, echte helden, mensen die er toe doen zoeken het licht niet. Zo'n tekst komt niet zo maar uit de lucht vallen dus ik ging even op het wereldwijdeweb op zoek naar de auteur. En dat is Alain Mabanckou, een Franstalige Congolese schrijver en dichter. Hij bezit de Franse nationaliteit. Hij studeerde rechten in Frankrijk en is sinds 2006 verbonden aan de University of California in Los Angeles als hoogleraar Franstalige...

Terwijl ik boodschappen ging doen was Mart was alvast begonnen aan de paprika's die we meegenomen hadden uit Frankrijk. Nog een heel werk want ze moete schoongemaakt worden en daarna in stukjes gesneden. Toen ik terugkwam zag ik tot mijn verrassing dat hij hulp gekregen had van kleindochter Saar. Na even lekker geknuffeld te hebben met die lieverd ben ik thee gaan zetten voor de harde werkers, ik had gelukkig nog een paar chocolaatjes in huis. Vol met verhalen over school, twee jongens hadden ruzie gehad en ons werd uitgebreid verteld wat de aanleiding was geweest en hoe het allemaal afgelopen was. Voor haar leeftijd van 9 jaar kan ze dit ontzettend goed samenvatten. We hebben zitten genieten van Saar. Mijn beetje heimwee naar de Ardèche is meteen verdwenen na dit bezoekje.

Na een rustige reis met mooi weer en weinig verkeer op de weg kwamen we gisteren aan het eind van de dag weer in Stolwijk aan. Onderweg al gebeld met Theo, onze Stolwijkse Chinees en daar ons maaltje besteld wat net verpakt werd toen ik binnenkwam. De avond ervoor hebben we met zeventien mensen uit ons dorp gegeten in een restaurant vlakbij. Dat doen we altijd na de najaarswandeling, gezamenlijk ergens eten maar de wandeling zelf ging helaas niet door wegens regen. Nou waren wij toch niet meegegaan omdat wandelen niet meer gaat met mijn knieën en Mart omdat hij nog veel te doen zou hebben op onze laatste dag. Maar voor het eten hadden wij wel ingeschreven, dat wilden we niet missen. En wat was het weer leuk. Niet zo moeilijk met zulke fijne mensen die wij als dorpsgenoten hebben, wat hebben wij het daarmee getroffen. Toen wij afscheid van iedereen namen werd er gevraagd of we via de dorps-app wilden laten weten of we goed aangekomen waren. Ik stuurde het volgende berichtje: Arrivé sain...

We hadden nog genoeg tijd om het tuinschuurtje even schoon te maken en meteen wat dingen weg te gooien. Het is maar een klein schuurtje, toen wij hier kwamen was het de (buiten) toilet maar dat heeft maar even geduurd want een badkamer met toilet was het eerste wat hier in huis gemaakt werd. Onbegrijpelijk dat dit hier straks weer allemaal in dat kleine hokje moet. Er verzamelen zich hier altijd heel wat spinnen. Aan de buitenkant van het tuinschuurtje staat de salvia 'Hot Lips' zijn best te doen en dan wel verschrikkelijk zijn best. Ieder najaar zeg ik dat de plant veel te groot wordt en dat de schop er in het voorjaar in moet maar dan hebben we het in die tijd zo druk met ander tuinwerk dat er niet van komt. Maar nu moet het echt gaan gebeuren, ik denk dat de plant anderhalve vierkante meter grond beslaat en we moeten er voor opzij stappen om er vanaf de trap langs te gaan. Eens kijken of ik de buurvrouwen er dan blij mee kan maken want ik denk dat hij in vier stukken gaat, O...

Vriend Andre stuurde een berichtje dat hij in Les Peyses was om een terras aan te leggen. De volgende dag zou het naar verwachtijg klaar zijn. Of we dan even langskwamen om het in te zegenen. Hij beloofde een aperitief met een stukje clatoufis. Nou, aan zulke uitnodigingen geven wij graag gehoor. Hij had daar in zijn eentje een prachtig terras aangelegd met zware stenen. Een heel werk, het waren grote dikke stenen, dat is een gesjouw geweest.  De mannen hebben de tafel en stoelen weer op het terras gezet en toen hebben we even zitten genieten van een heerlijke prosecco en een stukje taart en ondertussen de nieuwtjes en het leven doorgenomen. Het plan was om de tegels nog te gaan voegen en daarna naar België te vertrekken. Mart vond het geen goed idee, dat merkte ik wel aan hem. Thuisgekomen heb ik Andre gebeld en gezegd dat Mart er zo aan kwam om hem te helpen, hij zou dat voegen nooit voor donker klaar krijgen. Maar ondertussen had onze vriend dat ook al ingezien en was hij de boe...

Dit jaar had ik een geweldige oogst artisjokbloemen. Eten doen we ze niet maar we genieten ervan als ze aan het groeien zijn en dan in bloei komen, een prachtig gezicht, die grote plant met al die bloemen. Ze worden druk bezocht door de houtbijen , die duiken er helemaal in en komen dan onder het stuifmeel weer tevoorschijn.  Op het goede moment tijdens de bloei knipte ik ze af en daarna hebben we ze allemaal te drogen gehangen onder een afdakje. Ondertussen heb ik de laatste twee huurders van ons vakantiehuis al blij kunnen maken met zo'n mooie gedroogde bloem en de rest heb ik vandaag losgemaakt en in een krat gelegd die meegaat naar Nederland.  Ik hou er zelf een en de rest geef ik weg. En kijk, Mart heeft een week of twee geleden al de oude restanten van de artisjok weggehaald en nu groeit de nieuwe alweer met links een baby artisjokje.