Fietsen in het zuiden van de Ardèche

We hebben een week achter de rug met allerlei weertypen. De hele week nachtvorst, vaak overdag zonnig maar koud en gisteren met een pittige koude wind. En dan hebben we ook nog twee dagen sneeuw gehad, de restanten zie je nog liggen tegen de hoge noordelijke hellingen.

Afgepen dinsdag zochten we het daarom wat zuidelijker en fietsten in de buurt van Ruoms waar het 's zomers krioelt van de toeristen maar nu rustig is. Het was een route die we wel vaker hebben gemaakt. Onderweg kocht ik twee chaussons aux pommes oftewel de Franse appelflap voor bij de koffie. Dat is traditie, die kocht ik al toen de kinderen nog klein waren en we op weg gingen voor een wandeling of een ritje met de auto om iets te bekijken.

De rivier de Ardèche, daarachter liggen verschillende campings.

Aan de andere kant van de brug waarop we stonden de doorgaande weg over het oude viaduct.

Aan deze brug hebben we een bijzondere herinnering. Hier stond ik twee jaar geleden vast tussen een kudde schapen, kijk hier maar even.

We kwamen we in het gebied van de dolmens, we waren er 2 jaar gelden ook op de fiets. Ze dateren van 3500 jaar voor Christus. Ongelooflijk dat dit bewaard is gebleven. Ik heb er toen een uitgebreide blog over gemaakt die je hier kan teruglezen.

Prachtig, dit oeroude gebied met zijn kalksteen-blokken en platen.

Langs de weg alsof ze er ooit zo zijn neergegooid rotsen in allerlei vormen en maten, de meeste prachtig begroeid met mos.

In een klein plaatsje een kerk met een wit Maria beeld erop. 

Niet verwondelijk dat het dorpje deze naam draagt.

Hier aten we onze boterhammetjes op. We herinnerde ons dat we hier wel meer op dat bankje hadden gezeten. Nog even mooi, dit uitzicht.

Vervolgens kwamen we door het mooie Joyeuse. Hier heb ik eens jaren geleden met vriendin Maria in een hotelletje gezeten terwijl we twee dagen heerlijk gewandeld hebben.

Zoveel herinneringen aan dit plaatsje. We kwamen er vaak met vrienden en als we dan uitgekeken waren in de leuke winkeltjes in de smalle straatjes gingen we lekker eten. Ook kwamen we er tijdens wandel- en fietstochten.

Vanaf Laurac-en-Vivarais namen we de voor ons bekende weg naar Ruoms waar de samenvloeiing is van de rivieren de Ligne en de Ardèche . Deze weg, met het water van de Ligne diep beneden ons is omzoomd met kliffen waar vlak voor Ruoms de weg door een tunnel loopt uitgehakt in de wand.

We duiken niet zo die tunnel in. Er staat een stoplicht voor en we zorgen altijd dat we als eerste in de rij staan voor de auto's zodat we kunnen gaan fietsen zodra het stoplicht begint te knipperen. Zo hebben we voldoende tijd om het hele stuk te fietsen zonder tegenliggers tegen te komen. Je weet maar nooit.