Font Méjannes dolmens

Niet ver van Ruoms doorkruisten we een dorre hoogvlakte bezaaid met kalksteenblokken- en platen. Hier vindt men de drie dolmens van Font Méjannes, het is ook de naam van de bron die de beek onderaan de vallei voedt.  

Deze dolmens maken deel uit van de uitgestrekte necropolis van Bourbouillet met ongeveer vijftig dolmens die dateren van 3500 jaar voor Christus.

Een necropolis is een begrip uit de oudheid, het slaat op een grote uitgestrekte begraafplaats.  De dolmens van Font Méjannes zijn het best bewaard gebleven. Er werd begraven in de holen van de dolmens. Deze necropolis werd al in de Romeinse tijd geplunderd. De Romeinen zochten naar brons om het om te smelten voor hergebruik.

Een dolmen is een megalithisch grafmonument en een variant op het hunebed. Verschil zit in het feit dat de grote zwerfkeien die voor dolmen zijn gebruikt, zijn bewerkt tot relatief platte platen. Dolmens komen voor in Engeland, maar zijn vooral gevonden in Frankrijk. Ze bestaan gewoonlijk uit een grote platte steen die horizontaal ligt op een aantal kleinere, rechtopstaande stenen.

Met bijna 900 dolmens is de Ardèche een van de rijkst bedeelde gebieden van Frankrijk, nog vóór Bretagne! Een weinig bekend erfgoed waarvan veel mensen het bestaan niet weten.

Indrukwekkend is het wel, zeker als je bedenkt dat men dit in de prehistorie aangelegd heeft.

Er staat wat water in de beekbedding van Fontgraze in prachtige diepe poelen die bekend staan als gours, maar de beek staat vaak droog. 

Dit is natuurlijk een plek met een kwetsbaar evenwicht waar zeldzame en beschermde planten- en diersoorten te vinden zijn. We hebben kilometers gefietst over deze hoogvlakte en kwamen er niet meer dan een paar auto's tegen. Wij houden van dit soort verlaten streken, machtig mooi, de gemiddelde toerist zal hier niets te zoeken hebben. Gelukkig maar, zo kan zo'n gebied in stand blijven.