Dit is nu een goed voorbeeld hoe een leuk klein struikje uit kan groeien tot een kolossale boom terwijl dat eigenlijk helemaal niet de bedoeling was. Ooit aangeplant door onze buurman Kees, weliswaar op onze grond maar daar had hij toestemming voor. De bebouwing aan de linkerkant is onze verhuurde winkel met werkplaats. Er zitten geen deuren aan deze kant, wel ramen en deze uit de kluiten gewassen conifeer begon te veel licht weg te nemen. Vanmorgen heeft Mart samen met buurman Kees de boom geveld en alles afgevoerd naar het afvalbrengstation in Gouda. Kees kijkt met zijn huis uit op deze kant en gaat het perkje opknappen met een mooi hekje ervoor. We zijn er niet meer bij als hij dat doet maar deze buurman kennende komt dat dik in orde. Hij is altijd aannemer geweest en leverde vakwerk af.
En daar komt opeens een fleurig schuurtje tevoorschijn.
ReplyDeleteGroen is fijn, Jeanette, maar het moet niet te gek worden.
ReplyDeleteOok aan de andere kant moet wat gebeuren, bij de andere buurman, maar dat gaat hier gelukkig in goed overleg. Ik moet er niet aan denken, de rijdende rechter.
ReplyDeleteOok ik haat conniferen (met een uitroepteken) en zeker in een mooie oude polder. Ze horen hier gewoon niet.
ReplyDeleteDe bomen houden ons vandaag wel bezig. En ondanks dat het een uit de kluit gewassen conifeer is, moet het toch even wennen zo'n groenloos hoekje.
ReplyDeletePrachtig, Sjoerd, vooral die kleuren van de Japanse esdoorn.
ReplyDeleteJa, leuk is anders, Mirjam. Ik ben blij dat ik naar mijn Franse plek ga met veel groen om me heen.
ReplyDeleteNou, dit was al een redelijke boom, Vera. Ik hou niet van dit soort bomen/struiken.
ReplyDelete